Ο Graham Alvin Barnes υπηρξε για μενα η επιτομη του κιθαριστα εκεινου που εβαλε σε αναδιαταξη ολοκληρο σχεδον το Blues με ασυλληπτη ευρυμαθεια .
Ο Ηχοs του ηταν τριπαρισμενοs εξω απο καθε περιγραφη και τραμπαλιζε αναμεσα στην ψυχεδελεια , στα Blues και στην Jazz που λατρευε τοσο που μπορουσε να αυτοσχεδιαζει και συγχρονωs να ανακατασκευαζει δομεs και στυλ με απαραμμιλη μαεστρια , που θυμιζε Jesse James σε ληστεια Τραπεζαs στην Μινεσοτα λιγο πριν θυσιαστει στο βωμο των ψευδαισθησεων του .
Αυτο που εφτιαχνε ηταν εναs βρωμικοs πολτοs απο διεγερτικα καρυκευματα και καυτο ατσαλι , αλλα μεσα του διεκρινεs ουλεs και αιρετικεs εκσπερματωσειs , που σε κατεδαφιζαν συναισθηματικα καθωs σε αποδομουσαν .
Εκανε τουλαχιστον 4 Αριστουργηματα με τουs Ten Years After και εμεινε στην Ιστορια σαν ο Ανθρωποs που δεν φοβηθηκε μητε στιγμη να καει στην πυρα .
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpg)
.jpg)