🎙️ Travellers Radio Feed
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Osho. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Osho. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2020

Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ- Όσσο

Οταν μπαινεις  στο διαλογισμο, θα μπεις  πρωτα στη σκοτεινη νυχτα της ψυχης.

Αν μπορεις να περασεις   απο μεσα της-και δεν υπαρχει  καμια δυσκολια στο να περασεις απο μεσα της- τοτε  θα αντιληφθεις για πρωτη φορα   οτι η ευτυχια σου δεν ηταν αληθινη. Η ψευτικη   ευτυχια θα φυγει και θα ερθει η πραγματικη θλιψη και μονο μετα την πραγματικη θλιψη, θα ερθει στην επιφανεια η αληθινη ευτυχια. Τοτε  θα γνωρισεις οτι η  ψευτικη  ευτυχια ηταν πολυ  χειροτερη απο την πραγματικη  θλιψη, επειδη  στη θλιψη υπαρχει τουλαχιστον πραγματικοτητα. Αν  εισαι θλιμμενος- αληθινα ομως και πραγματικα θλιμμενος-  εκεινη η θλιψη θα σε εμπλουτισει.
Σου δινει βαθος, ενοραση. Σε κανει να αντιληφθεις τη ζωη  και τις απεραντες δυνατοτητες   της και τους περιορισμους  του ανθρωπινου νου, το ποσο  μικρη ειναι η ανθρωπινη συνειδητοτητα, καθως αντιμετωπιζει την απεραντοσυνη παντου τριγυρω, το  ποσο  ευθραυστη  ειναι η ζωη   κι οτι παντοτε περιβαλλεται απο θανατο.Οταν  εισαι πραγματικα θλιμμενος, τα  αντιλαμβανεσαι αυτα τα πραγματα. Αντιλαμβανεσαι οτι η ζωη δεν ειναι μονο ζωη, ειναι και θανατος   επισης..
Αν θελεις  να εισαι αληθινα ευτυχισμενος, μη συνεχιζεις να υποκρινεσαι και να παιζεις το ρολο του ευτυχισμενου.  Καθως ερχεται η δυστυχια, συντομα θα δεις οτι θα σκοτεινιασει, θα γινει εντονη. Οταν  ομως η νυχτα ειναι σκοτεινη, το πρωι βρισκεται πολυ κοντα. Απο τη στιγμη που σταματησεις να την πολεμας, απο τη στιγμη που την  αποδεχτεις, θα σου δωσει σιωπη. Ασφαλως ειναι θλιψη, ειναι ομως ομορφη. Η  νυχτα εχει τη  δικη της ομορφια  κι εκεινοι  που δεν μπορουν να δουν  την ομορφια της νυχτας, χανουν πολλα…

Ολοι   μαθαινουμε   πως να ειμαστε   χαρουμενοι  και πως να γελαμε   και να αστειευομαστε.
Με αυτον τον τροπο,  ολοκληρη η κοινωνια γυριζει σαν τα αλογακια στο λουνα  παρκ.
Ο  καθενας  ομως  κουβαλαει μεσα  του μια σκοτεινη  νυχτα και κανενας δεν το αντιλαμβανεται  καν.

OSHO
Απο το βιβλιο   365  μερες.

πηγή
Share:

Σάββατο 19 Μαΐου 2018

Γ. ΓΚΟΥΡΤΖΙΕΦ

Ο Γκουρτζίεφ είπε, ΄΄Δεν είσαι τίποτε άλλο πέρα από το σώμα κι όταν πεθάνει το σώμα, θα πεθάνεις. Μόνον πότε-πότε επιβιώνει κάποιος – κάποιος που έχει δημιουργήσει ψυχή στη διάρκεια της ζωής του επιβιώνει μετά το θάνατο – όχι οι πάντες. Ένας Βούδας επιβιώνει΄ ένας Ιησούς επιβιώνει, όχι όμως εσύ! Εσύ απλώς θα πεθάνεις, δεν θα απομείνει ούτε ίχνος.΄΄

Τι προσπαθούσε να κάνει ο Γκουρτζίεφ; Σε συγκλόνιζε έως τις ίδιες σου τις ρίζες΄ προσπαθούσε να απομακρύνει όλες σου τις παρηγοριές και τις κουτές θεωρίες που σε βοηθούν συνεχώς να αναβάλεις τη δουλειά πάνω στον εαυτό σου. Να λέει τώρα στους ανθρώπους, ΄΄Δεν έχετε ψυχή, είστε σκέτα φυτά, ένα λάχανο ή ίσως ένα κουνουπίδι΄΄ – το κουνουπίδι είναι ένα λάχανο με πανεπιστημιακή εκπαίδευση – ΄΄αλλά τίποτε παραπάνω από τούτο....΄΄ Ήταν πραγματικά ένας Δάσκαλος par excellence. Τράβαγε την ίδια τη γη κάτω από τα πόδια σου. Σου έδινε ένα σοκ τόσο μεγάλο που αναγκαζόσουν να ξανασκεφτείς την όλη κατάσταση: θα παραμείνεις ένα λάχανο; Δημιουργούσε γύρω σου μια κατάσταση μέσα στην οποία χρειαζόταν να γυρέψεις και να αναζητήσεις την ψυχή, γιατί ποιος θέλει να πεθάνει;

Και η ιδέα ότι η ψυχή είναι αθάνατη βοήθησε τους ανθρώπους να παρηγορούν τον εαυτό τους ότι δεν πρόκειται να πεθάνουν, ότι ο θάνατος είναι απλώς κάτι το φαινομενικό, ένας μακρύς ύπνος, ένας ξεκούραστος ύπνος, και μετά θα ξαναγεννηθείς. Ο Γκουρτζίεφ λέει, ΄΄Ανοησίες. Όλα αυτά είναι ανοησίες! Θα πεθάνεις, θα είσαι πεθαμένος για πάντα – αν δεν έχεις δημιουργήσει ψυχή….΄΄

Δες τώρα τη διαφορά: σου έχουν πει ότι ήδη είσαι μια ψυχή και ο Γκουρτζίεφ το αλλάζει τελείως. Λέει, ΄΄Δεν είσαι ήδη μια ψυχή, είσαι μόνο μια ευκαιρία. Μπορείς να την χρησιμοποιήσεις, μπορείς να την χάσεις.΄΄

Και θα ήθελα να σου πω ότι ο Γκουρτζίεφ χρησιμοποιούσε απλώς ένα τέχνασμα. Δεν είναι αλήθεια. Οι πάντες γεννιούνται με ψυχή. Τι να κάνεις όμως με τους ανθρώπους που από πάντα χρησιμοποιούν την αλήθεια ως παρηγοριά; Ένας μεγάλος Δάσκαλος χρειάζεται μερικές φορές να λέει ψέματα – και μόνο ένας μεγάλος Δάσκαλος έχει το δικαίωμα να λέει ψέματα – μόνο και μόνο για να σε τραβήξει έξω από τον ύπνο σου.

Osho,  The Dhammapada: The Way of the Buddha, Τόμος 2, Ομιλία #2   
Share:

Κυριακή 13 Μαΐου 2018

Λόγια ενός ανθρώπου πέρα από τις λέξεις

Το να μη μιλάς δεν είναι σιωπή. Εσύ μπορεί να μην μιλάς, μπορεί να μην έχεις ξεστομίσει τίποτα, μέσα σου όμως τρέχουν χίλιες δυο σκέψεις. Υπάρχει μια συνεχής ροή σκέψεων μέρα – νύχτα.

Χρειάζεται να θυμάσαι ότι η παρατήρηση δεν είναι ούτε τέχνη ούτε τεχνική. Όχι, είναι απλώς ένα κόλπο. Το μόνο που χρειάζεται να θυμάσαι, είναι να μην πνιγείς στο ποτάμι που κυλάει μέσα σου. Και πως πνίγεσαι εκεί μέσα;

Αν γίνεις με οποιοδήποτε τρόπο ενεργός, τότε πνίγεσαι. Μένε αδρανής, παθητικός, χωρίς να κάνεις τίποτα, έχοντας όμως εγρήγορση. Αν περνάει κάποια σκέψη -είτε καλή είτε κακή – εσύ μην σκοτίζεσαι. Εσύ απλώς να παρατηρείς, χωρίς να αξιολογείς, χωρίς να επικρίνεις, γιατί οτιδήποτε κάνεις εσύ, είναι δράση.

Δεν είναι δική σου υπόθεση.

Αν περνάει απληστία, άφησέ την να περάσει.

Αν περνάει θυμός, άφησέ τον να περάσει.

Ποιός είσαι εσύ για να παρεμβαίνεις;

Γιατί ταυτίζεσαι τόσο πολύ με το νου σου;

Γιατί αρχίζεις να σκέφτεσαι, “είμαι άπληστος”, “είμαι θυμωμένος”;

Απλώς πέρασε μια σκέψη θυμού.

‘Αφησέ την να περάσει.

Εσύ απλώς παρατήρησε.

Άλλο το να βλέπεις και άλλο το να σκέφτεσαι.

Ο ήλιος ανατέλλει.

Αν αρχίσεις να κάνεις σκέψεις σχετικά με την ανατολή, τότε χάνεις την ανατολή, γιατί ενόσω τη σκέφτεσαι, τόσο απομακρύνεσαι από αυτήν. Με τη σκέψη μπορείς να πας μίλια μακριά και η σκέψη τρέχει πιο γρήγορα από οτιδήποτε άλλο. Η σκέψη γίνεται ένα πέπλο πάνω στα μάτια. Βάζει τα δικά της χρώματα, δικές της ιδέες πάνω στην πραγματικότητα. Δεν επιτρέπει στην πραγματικότητα να σε πλησιάσει. Επιβάλλει τον εαυτό της πάνω στην πραγματικότητα. Με το να σκέφτεσαι, αποκλίνεις από την πραγματικότητα. Το να βλέπεις είναι μια τελείως διαφορετική διαδικασία. Είναι παράγωγο του διαλογισμού.

Όταν εσύ είσαι σιωπηλός, η αλήθεια βρίσκεται εκεί, σε όλη της την έκταση, σε όλο της το μεγαλείο. Κι όταν εσύ δεν είσαι σιωπηλός, η αλήθεια είναι απούσα.

OSHO
Share:

Παρασκευή 4 Μαΐου 2018

Στή ζωή τίποτα δεν....

Στή ζωή τίποτα δεν μπορεί να φυλακιστεί.
Πρέπει νά ζει κανείς με τις πόρτες και τα παράθυρα ανοιχτά, επιτρέποντας σε κάθε είδους εμπειρία να συμβεί, νιώθοντας ευγνωμοσύνη για όσο διαρκεί.
Osho
Share:

Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2018

Το εγώ είναι ένα είδος ύπνου, μέσα στο οποίο μπορείς να ηττηθείς

Στην Ιαπωνία, μία από τις βασικές διδασκαλίες όλων των πολεμικών τεχνών είναι πως όταν μάχεσαι με κάποιον, δεν τίθεται ζήτημα προσωπικής εχθρότητας. Αν είναι προσωπικό, τότε έχεις ήδη ηττηθεί προκαταβολικά, επειδή βασίζεται στο εγώ και τότε πέφτεις στο κατώτερο επίπεδο.
Στην τέχνη του τζούντο, όποιος αποδείξει την τέχνη του τζούντο ανώτερη, εκείνος είναι ο νικητής. Δεν είναι ο άνθρωπος, είναι η τέχνη εκείνη που νικάει. Ούτε για μια στιγμή δεν πρέπει να θυμάσαι τον εαυτό σου και τη νίκη σου, επειδή εκείνη θα είναι η στιγμή της ήττας σου.
Κι αυτό έχει συμβεί πολλές φορές και δεν μπορεί να το καταλάβει κανένας άλλος εκτός από εκείνον που έχει καταλάβει την όλη παράδοση της Ανατολής. Μερικές φορές υπάρχουν δύο εξ ίσου μη εγωιστές μαχητές. Τότε δεν κερδίζει κανένας. Η μάχη συνεχίζεται για μέρες και το τέλος αναβάλλεται συνεχώς; χωρίς να κερδίζει κανένας. Κάθε μέρα έρχονται και υποκλίνονται ο ένας στον άλλον με μεγάλη χαρά, με μεγάλο σεβασμό. Στην πραγματικότητα, ο ένας τιμάει τον άλλον, θεωρώντας ότι και μόνο το να βρεθεί αντιμέτωπος με έναν τέτοιο μαχητή, είναι ήδη μεγάλη τιμή. Και η μάχη συνεχίζεται.
Το εγώ είναι ένα είδος ύπνου, μέσα στο οποίο μπορείς να ηττηθείς. Για μια στιγμή, μπαίνει μια σκέψη κι αυτό είναι το τέλος σου. Η τέχνη του τζούντο, του ζίου ζίτσου, του αϊκίντο είναι όμοιες στη βάση τούς. Και η βάση τους είναι το ότι όταν μάχεσαι, εσύ δεν πρέπει να βρίσκεσαι εκεί. Πρέπει να είσαι απολύτως απών. Τότε κανένα σπαθί δεν μπορεί να σε κόψει. Κι αν δεις δύο τέτοιους ξιφομάχους να μάχονται, είναι κάτι καταπληκτικό…
Κάποτε είχα ένα φίλο, τον Τσαντσάλ Σινγκ, ο οποίος είχε εκπαιδευτεί στις πολεμικές τέχνες στην Ιαπωνία. Είχε ανοίξει μια σχολή πολεμικών τεχνών και πότε-πότε συνήθιζε να μας δείχνει μερικά πράγματα, έτσι για γούστο. Κάποτε μου είπε: «Στην Ιαπωνία, έχουν μια συγκεκριμένη εκπαίδευση για τη φωνή. Αν κάποιος σου επιτεθεί με σπαθί κι εσύ δεν έχεις κανένα όπλο, κάνεις απλώς έναν συγκεκριμένο ήχο κι αμέσως το σπαθί θα πέσει από το χέρι του.»
«Αυτό μοιάζει πολύ ενδιαφέρον!» Είπα. «Έχω ένα φίλο παλαιστή. Δεν ξέρει από σπαθιά, μπορεί όμως με ένα κοντάρι να σου κόψει το κεφάλι.» Ο Τσαντσάλ δέχθηκε να αγωνιστεί με τον παλαιστή. Πήγα λοιπόν και τον βρήκα και του είπα τι έλεγε ο Τσαντσάλ για το συγκεκριμένο ήχο που ήξερε: Ο παλαιστής είπε: «Δεν θα προλάβει! Εγώ θα του ανοίξω το κεφάλι στα δύο. Με ένα χτύπημα, θα τον τσακίσω.»
Ο παλαιστής ήταν δυνατός κι όταν πήγε να χτυπήσει τον Τσαντσάλ, τη στιγμή που σήκωσε το χέρι του να τον χτυπήσει, ο Τσαντσάλ Σινγκ έβγαλε μια κραυγή και το κοντάρι έπεσε από το χέρι του παλαιστή, λες και η καρδιά του είχε σταματήσει να χτυπάει! Ό,τι κι αν συνέβη, το χέρι του έχασε όλη του τη δύναμη. Απλώς με έναν ήχο!
Είπα: «Πώς κάνεις αυτόν τον ήχο;»
Ο Τσαντσάλ Σινγκ είπε: «Τον ήχο τον μαθαίνεις εύκολα. Το πιο δύσκολο είναι το να μην βρίσκεσαι εσύ εκεί. Στα τρία χρόνια που ήμουν στην Ιαπωνία, οτιδήποτε άλλο έμαθα, ήταν απλό. Μόνο αυτό ήταν μπελάς – το να μη βρίσκομαι εγώ εκεί. Κι όταν κάποιος πρόκειται να σου ανοίξει το κεφάλι στα δύο, τότε είναι απολύτως απαραίτητο να βρίσκεσαι εκεί! Ακόμη όμως και σε μια τέτοια στιγμή, εσύ δεν πρέπει να βρίσκεσαι εκεί – μόνο ο ήχος, χωρίς καθόλου εγώ πίσω του. Ξαφνικά, ο άνθρωπος θα ξεχάσει τι έκανε. Θα τα χάσει τελείως. Δεν θα έχει επίγνωση ούτε του τι κάνει ούτε του γιατί το κάνει. Θα του πάρει λίγη ώρα για να συνέλθει. Απλώς το εγώ σου πρέπει να είναι απόν. Εκείνη η απουσία δημιουργεί μια συγκεκριμένη αλλαγή στο νου του ανθρώπου, μια διάλειψη, μια ξαφνική διάλειψη.» Αν όμως και οι δύο άνθρωποι είναι χωρίς εγώ, τότε είναι δύσκολο. Τότε συμβαίνει ένα παράξενο πράγμα, που είναι καθημερινότητα στην Ιαπωνία: Πριν ακόμα σηκώσεις το σπαθί σου για να χτυπήσεις τον άλλο άνθρωπο, το σπαθί του άλλου ανθρώπου είναι έτοιμο να αμυνθεί. Δεν σηκώνεται αφού το σηκώσεις εσύ, όχι, αλλά πριν ακόμα προλάβεις να κινηθείς. Είναι σαν μέσα σε ένα κλάσμα τού δευτερολέπτου, όταν σκέφτεσαι να κινηθείς, πριν το χέρι, σου κάνει την κίνηση, η σκέψη να έχει φτάσει στον άνθρωπο και είναι έτοιμος να αμυνθεί.
Αυτό όμως συμβαίνει μόνο αν εσύ είσαι απών. Τότε το σπαθί σου δεν είναι διαχωρισμένο από εσένα. Εσύ δεν κάνεις τίποτα. Απλώς είσαι εκεί, χωρίς καθόλου εγώ και επιτρέπεις στα πράγματα να συμβούν. Αν όμως και οι δύο είναι χωρίς εγώ, τότε αυτό μπορεί να συνεχίζεται επί μέρες. Κανένας δεν μπορεί ούτε να χτυπήσει ούτε να γρατσουνίσει τον άλλο άνθρωπο.
Αυτό δεν είναι ούτε το επίπεδο του ενστίκτου ούτε το επίπεδο της νόησης. Αυτό είναι το τρίτο επίπεδο, της διαίσθησης. Όπως μπορεί να συμβεί με τα σπαθιά ή με την πάλη, το ίδιο μπορεί να συμβεί και με την ευφυΐα στο τρίτο επίπεδο.

ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ, ένα κβαντικό άλμα πέρα από τη λογική μέσα στη συμπαντική αλήθεια
OSHO

lecturesbureau
Share:

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2017

Η Χαρά Βρίσκεται Πάντοτε Μέσα Σου

Όποτε υπάρχει χαρά, νιώθεις πως έρχεται απ’ έξω. Συνάντησες ένα φίλο. Φυσικά, φαίνεται ότι η χαρά σου έρχεται από το φίλο, επειδή τον είδες. Στην πραγματικότητα όμως, δεν συμβαίνει αυτό. Η χαρά βρίσκεται πάντοτε μέσα σου. Ο φίλος έγινε απλώς η αφορμή. Ο φίλος σε βοήθησε να τη βγάλεις προς τα έξω, σε βοήθησε να δεις πως είναι εκεί.
Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο με τη χαρά, αλλά με το κάθε τι. Συμβαίνει με το θυμό, με τη λύπη, με τη δυστυχία, με την ευτυχία, συμβαίνει με το κάθε τι. Οι άλλοι είναι απλώς οι αφορμές, με τις οποίες εκφράζονται τα πράγματα που είναι κρυμμένα μέσα σου. Δεν είναι οι αιτίες, δεν προκαλούν εκείνοι κάτι μέσα σου.
Οτιδήποτε συμβαίνει, συμβαίνει μέσα σου. Πάντοτε εκεί βρισκόταν. Απλώς η συνάντηση με αυτό το φίλο έχει γίνει η αφορμή να βγει οτιδήποτε ήταν κρυμμένο. Από τις κρυμμένες πηγές, έχει γίνει φανερό, έχει εκδηλωθεί. Όποτε συμβαίνει αυτό, μείνε κεντραρισμένος στο εσωτερικό συναίσθημα και τότε θα έχεις διαφορετική συμπεριφορά για το κάθε τι στη ζωή.
Όποτε είσαι μόνος, δεν υπάρχει κανένας που να προκαλέσει το θυμό σου, κανένας που να σε κάνει να στενοχωρηθείς, κανένας που να σε κάνει να φορέσεις τα ψεύτικα πρόσωπά σου.
Όταν είσαι μόνος, δεν εμφανίζεται ο θυμός. Όχι ότι ο θυμός έχει εξαφανιστεί, απλώς δεν υπάρχει αφορμή για να εκδηλωθεί ο θυμός. Είσαι γεμάτος θυμό, μα δεν βρίσκεται εκεί κανένας για να σε προσβάλλει, να σε πληγώσει. Το μόνο που λείπει είναι η ευκαιρία. Κι ύστερα, γυρίζεις και πάλι στον κόσμο.
Ζεις πενήντα χρόνια στα Ιμαλάια και όταν ξαναγυρίζεις στον κόσμο, αμέσως θα βρεις πως υπάρχει θυμός μέσα σου, φρέσκος όσο ποτέ. Μπορεί μάλιστα να είναι και πιο δυνατός τώρα, επειδή επί πενήντα χρόνια μάζευες θυμό, μάζευες δηλητήριο. Τότε, φοβάται κανείς να ξαναγυρίσει στον κόσμο.
Osho

point of view

travellers web radio
Share:

Τετάρτη 10 Αυγούστου 2016

Είναι τόσο δύσκολο ν' αγαπά κανείς αληθινά.

Είναι τόσο δύσκολο ν' αγαπά κανείς αληθινά.
Μόνο όποιος έχει κατακτήσει ένα ικανό βαθμό αυτογνωσίας μπορεί ν' αγαπήσει πραγματικά.
Αγάπη σημαίνει ν' αφήνετε στον άλλο την ελευθερία να μπορεί να είναι ο εαυτός του, κάθε στιγμή του κοινού σας δρόμου και να είστε επίσης ικανοί να φτάνετε μια τέτοια εσωτερική ωριμότητα που να μη φοβάστε ότι θα μειωθεί το συναίσθημα και το ενδιαφέρον του ενός για τον άλλο.
Αγάπη σημαίνει να επιθυμείτε την χαρά του αγαπημένου.. χωρίς να χρειάζεται να βάζετε θέματα και χωρίς να προσδοκάτε τίποτε σαν αντάλλαγμα.
Η αγάπη είναι η ποιότητα της ύπαρξης, που αν υπάρχει, τότε κερδίζουν όλοι όσοι την πλησιάζουν... εραστής, φίλος, γιος ακόμα κι ένας άγνωστος.
Θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί, μόνο και μόνο, γιατί μας αρέσει αυτό το "μαζί", αλλά πολύ συχνά μένουμε με τον άλλο, επειδή νοιώθουμε άσχημα "χωρίς" αυτόν. Μόνο αν νικήσουμε το φόβο της μοναξιάς, θα είμαστε ικανοί για την αγάπη. Μόνο αν αγαπήσεις την μοναξιά, κάθε λεπτό που ζεις με τον άλλον.. γίνετε μια επιλογή αγάπης.
Η Αγάπη είναι ένα ολοζώντανο λουλούδι, αν το κλείσεις σ' ένα γυάλινο βάζο πνίγεται και πεθαίνει, τότε για να το κρατήσεις "ζωντανό" το μεταμορφώνεις σε πλαστικό συνθετικό λουλούδι, αλλά δεν είναι πια λουλούδι, είναι μόνο ένα κομμάτι πλαστικό. Ένα αληθινό τριαντάφυλλο, αντιμετωπίζει όλους τους κινδύνους ενός πραγματικού φυτού, εκτίθεται στον ήλιο, στον άνεμο και στη βροχή...
Η αγάπη είναι ένα σπάνιο λουλούδι. Είναι σπάνιο, επειδή μπορεί να συμβεί μόνο όταν δεν υπάρχει φόβος. Ποτέ πριν. Αυτό σημαίνει ότι η αγάπη μπορεί να συμβεί μόνο σ’ ένα βαθειά πνευματικό άτομο. Το σεξ γίνεται με όλους. Οι γνωριμίες γίνονται με όλους. Όχι όμως και η αγάπη. Όταν δεν φοβάσαι, όταν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις, τότε μπορείς ν’ ανοιχτείς, τότε μπορείς ν’ αποσύρεις όλα τα σύνορα. Και τότε μπορείς να προσκαλέσεις τον άλλο να μπει μέσα σου, μέχρι το μεδούλι σου. Και μην ξεχνάς ότι, αν αφήσεις κάποιον να σε διαπεράσει βαθειά, τότε και εκείνος θα σ’ αφήσει να τον διαπεράσεις, επειδή όταν αφήνεις κάποιον να μπει μέσα σου, δημιουργείται εμπιστοσύνη. Όταν δεν φοβάσαι, χάνει και ο άλλος το φόβο του.
Να σκέφτεσαι λοιπόν σαν να μην υπάρχει παρελθόν, και να σκέφτεσαι σαν να μην υπάρχει μέλλον. Ετούτη η στιγμή είναι ό,τι έχεις. Να φέρεσαι σαν να είναι αυτή η στιγμή το παν και βρες τη λύση: Πώς να μετασχηματίζεις την ενέργειά σου σε ένα φαινόμενο αγάπης, αυτή τη στιγμή. Εκείνο που έχει σημασία είναι το να είσαι στο εδώ και τώρα. Βρες το δρόμο σου. Αν μπορέσεις να τον βρεις με μία σχέση, πολύ ωραία. Αν δεν μπορέσεις να τον βρεις με τις σχέσεις, τότε βρες τον με την μοναχικότητά σου. Αυτοί είναι οι δύο δρόμοι. Αγάπη σημαίνει να βρεις το δρόμο σου με τις σχέσεις και διαλογισμός να τον βρεις με τη μοναχικότητά σου. Αγάπη και διαλογισμός. Αυτοί είναι οι δύο δρόμοι. Να αισθανθείς ποιος σου ταιριάζει. Τότε βάλε όλη σου την ενέργεια, και προχώρησε σ’ εκείνο τον δρόμο...... 
OSHO
Share:

Τρίτη 9 Αυγούστου 2016

Το λιοντάρι που μεγάλωσε με πρόβατα

Μια πολύ χρήσιμη παραβολή για τη σημασία που έχει να κατανοεί κανείς τη μοναδικότητα του εαυτού του...

Μια λέαινα πηδούσε από τον ένα λόφο στον άλλο και ακριβώς στη μέση γέννησε ένα μικρό. Το μικρό έπεσε… στο δρόμο, όπου περνούσε ένα μεγάλο πλήθος από πρόβατα. Φυσικά αναμείχθηκε με τα πρόβατα, έζησε με τα πρόβατα, συμπεριφερόταν σαν πρόβατο.
Δεν είχε ιδέα, ούτε καν στα όνειρά του, ότι είναι λιοντάρι.
Πώς μπορούσε να έχει;
Παντού τριγύρω του υπήρχαν πρόβατα κι άλλα πρόβατα.
Δεν είχε βρυχηθεί ποτέ σαν λιοντάρι τα πρόβατα δεν βρυχώνται.
Δεν είχε βρεθεί ποτέ μόνο του σαν λιοντάρι τα πρόβατα δεν μένουν μόνα ποτέ.
Βρίσκονται πάντοτε μέσα σε πλήθος το πλήθος είναι ζεστό, ασφαλές, σίγουρο. Αν δεις πρόβατα που περπατούν, περπατούν τόσο κοντά μεταξύ τους που σχεδόν σκοντάφτουν το ένα πάνω στο άλλο. Φοβούνται πάρα πολύ να μείνουν μόνα. Tο λιοντάρι όμως άρχισε να μεγαλώνει. Ηταν παράξενο το φαινόμενο. Ηταν ταυτισμένο νοητικά με την ύπαρξη του πρόβατου, αλλά η βιολογία δεν προχωρεί σύμφωνα με την ταύτισή σου η φύση δεν πρόκειται να σε ακολουθήσει. Έγινε ένα όμορφο νεαρό λιοντάρι, αλλά αυτά τα πράγματα έγιναν τόσο σιγά-σιγά που και τα πρόβατα επίσης συνήθισαν το λιοντάρι, καθώς το λιοντάρι συνήθιζε σταδιακά τα πρόβατα. Τα πρόβατα σκέφτονταν ότι ήταν κάπως τρελός, φυσικά. Δεν συμπεριφέρεται σωστά, κάπως μουρλός είναι, και μεγαλώνει συνεχώς. Υποτίθεται πως δεν είναι έτσι τα πράγματα. Και υποκρινόταν πως είναι λιοντάρι… δεν είναι όμως λιοντάρι.
Τον βλέπουν από την ώρα που γεννήθηκε, τον έχουν μεγαλώσει, του έχουν δώσει το γάλα τους. Κι εκείνος από τη φύση του ήταν μη χορτοφάγος. Κανένα λιοντάρι δεν είναι χορτοφάγο, αλλά αυτό το λιοντάρι είναι χορτοφάγο, αφού τα πρόβατα είναι χορτοφάγα. Έτρωγε χορτάρι με μεγάλη χαρά. Αποδέχτηκαν αυτή τη μικρή διαφορά, ότι είναι κάπως μεγαλόσωμος και μοιάζει με λιοντάρι. Ένα πολύ σοφό πρόβατο είπε, “Είναι απλώς τέρας της φύσης. Συμβαίνει καμιά φορά”. Και αποδέχτηκε κι εκείνος ότι είναι αλήθεια αυτό. Το χρώμα του είναι διαφορετικό, το σώμα του είναι διαφορετικό μάλλον τέρας θα είναι, αφύσικος. Αλλά η ιδέα πως ήταν λιοντάρι ήταν αδύνατη! Τον περιέβαλαν όλα εκείνα τα πρόβατα και κάποια πρόβατα ψυχαναλυτές του έδιναν εξηγήσεις: “Είσαι απλώς τέρας της φύσης. Μην ανησυχείς. Είμαστε εμείς εδώ να σε φροντίσουμε”.

Κάποια μέρα όμως πέρασε ένα γέρικο λιοντάρι και είδε το νεαρό αυτό λιοντάρι να προεξέχει πολύ από το πλήθος των προβάτων. Δεν μπορούσε τα πιστέψει τα μάτια του! Δεν είχε ξαναδεί τέτοιο πράγμα ούτε και είχε ακούσει ποτέ στην ιστορία ολόκληρου του παρελθόντος ότι ένα λιοντάρι βρισκόταν μέσα στη μέση ενός πλήθους από πρόβατα και κανένα πρόβατο δεν φοβόταν. Και το λιοντάρι περπατούσε ακριβώς όπως τα πρόβατα, βόσκοντας στο χορτάρι. Το γέρικο λιοντάρι δεν μπορούσε να πιστέψει τα μάτια του. Ξέχασε ότι ήταν έτοιμος να πιάσει ένα πρόβατο για το πρόγευμά του. Ξέχασε το πρόγευμα τελείως. Ηταν τόσο παράξενο το πράγμα που προσπάθησε να πιάσει το νεαρό λιοντάρι. Ηταν όμως γέρος και το νεαρό λιοντάρι ήταν νεαρό έφυγε τρέχοντας. Παρόλο που πίστευε ότι ήταν πρόβατο, όταν υπήρξε ο κίνδυνος, ξέχασε την ταύτιση. Έτρεξε σα λιοντάρι και το γέρικο λιοντάρι είχε μεγάλη δυσκολία να το πιάσει. Τελικά όμως τον έπιασε το γέρικο λιοντάρι και εκείνος φώναζε κι έκλαιγε και έλεγε, “Συγχώρεσέ με, είμαι ένα φτωχό πρόβατο”. Το γέρικο λιοντάρι είπε, “Βλάκα! Σταμάτα κι έλα μαζί μου στη λίμνη”. Εκεί κοντά υπήρχε μια μικρή λίμνη. Οδήγησε εκεί το νεαρό λιοντάρι. Το νεαρό λιοντάρι δεν πήγαινε με προθυμία. Πήγαινε απρόθυμα, αλλά τι μπορείς να κάνεις ενάντια σε ένα λιοντάρι, αν είσαι ένα απλό πρόβατο; Μπορεί να σε σκοτώσει αν δεν το ακολουθήσεις, πήγε λοιπόν μαζί του. Η λίμνη ήταν σιωπηλή, χωρίς κυματισμούς, σχεδόν σαν καθρέφτης. Και το γέρικο λιοντάρι είπε στο νεαρό, “Για κοίτα. Κοίτα το πρόσωπό μου και κοίτα το πρόσωπό σου. Κοίτα το σώμα μου και κοίτα το δικό σου σώμα μέσα στο νερό”. Μέσα σε ένα δευτερόλεπτο ακούστηκε ένας μεγάλος βρυχηθμός! Αντήχησε σε όλους τους λόφους. Τα πρόβατα εξαφανίστηκαν, ήταν τώρα ένα τελείως διαφορετικό πλάσμα, αναγνώρισε τον εαυτό του. Η ταύτιση με τα πρόβατα δεν ήταν η πραγματικότητα, ήταν απλώς μια αντίληψη του νου. Τώρα είχε δει την πραγματικότητα. Και το γέρικο λιοντάρι είπε, “Τώρα δε χρειάζεται να πω τίποτα. Έχεις καταλάβει”. Το νεαρό λιοντάρι ένιωσε να έχει παράξενη ενέργεια που δεν την είχε νιώσει ποτέ… σαν να βρισκόταν εκείνη σε νάρκη. Ένιωθε τεράστια δύναμη, και ήταν πάντοτε ένα αδύναμο, ταπεινό πρόβατο. Όλη εκείνη η ταπεινότητα, όλη εκείνη η αδυναμία, έγιναν καπνός.

Πρόκειται για μια αρχαία παραβολή σχετικά με τον Δάσκαλο και τον μαθητή.

Ο Δάσκαλος λειτουργεί έτσι ώστε να φέρει τον μαθητή στο σημείο που θα δει ποιός είναι και πως εκείνα που πιστεύει συνεχώς δεν είναι αλήθεια. Το νου σου δεν τον δημιουργεί η φύση. Προσπάθησε να βλέπεις πάντα την διαφορά: τον εγκέφαλό σου τον δημιουργεί η φύση. Ο εγκέφαλός σου είναι ένας μηχανισμός που ανήκει στο σώμα, αλλά τον νου σου τον δημιουργεί η κοινωνία μέσα στην οποία ζεις, η θρησκεία, η εκκλησία, η ιδεολογία που ακολουθούσαν οι γονείς σου, το εκπαιδευτικό σύστημα με το οποίο σε δίδαξαν καθώς και κάθε είδους πράγματα. Γι΄αυτό ακριβώς υπάρχει χριστιανικός νους και ινδουϊστικός νους, μωαμεθανικός νους και κομμουνιστικός νους. Ο εγκέφαλος είναι φυσικός, ο νους όμως είναι φτιαχτό φαινόμενο. Εξαρτάται σε ποιο ποίμνιο ανήκεις. Ηταν το ποίμνιο ινδουϊστικό; Τότε θα συμπεριφέρεσαι φυσικά σαν Ινδουϊστής.

Ο διαλογισμός είναι μία μέθοδος που μπορεί να σε κάνει να συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι ο νους και αυτό σε κάνει εξαιρετικά να είσαι αφέντης. Μπορείς τότε να επιλέγεις τι είναι σωστό στο νου σου και τι δεν είναι σωστό στο νου σου, επειδή βρίσκεσαι μακριά, είσαι παρατηρητής, θεατής. Τότε δεν είσαι τόσο πολύ προσκολλημένος στο νου, και αυτός είναι ο φόβος σου. Έχεις ξεχάσει εντελώς τον εαυτό σου έχεις γίνει ο νους. Η ταύτιση είναι πλήρης. Οταν λέω λοιπόν, “Μείνε σιωπηλός. Μείνε ακίνητος. Να είσαι σε εγρήγορση και να παρατηρείς τις διαδικασίες των σκέψεών σου”, τρομάζεις, φοβάσαι. Μοιάζει με θάνατο αυτό. Κατά ένα τρόπο έχεις δίκιο, αλλά δεν πρόκειται για το δικό σου θάνατο, πρόκειται για τον θάνατο των προγραμματισμών σου. Συνδυασμένοι μαζί, ονομάζονται ο νους σου. Μόλις μπορέσεις να δεις καθαρά την διαφορά, ότι είσαι ξέχωρος από τον νου και ότι ο νους είναι ξέχωρος από τον εγκέφαλο, συμβαίνει αυτό αμέσως. Ταυτόχρονα, καθώς αποσύρεσαι από τον νου, βλέπεις ξαφνικά ότι ο νους βρίσκεται στη μέση στις δυο πλευρές του βρίσκονται ο εγκέφαλος και η συνειδητότητα. Ο εγκέφαλος είναι απλώς ένας μηχανισμός. Ο,τι θέλεις να κάνεις με αυτόν, μπορείς να το κάνεις. Το πρόβλημα είναι ο νους, επειδή τον φτιάχνουν οι άλλοι για σένα. Δεν είναι αυτός εσύ, δεν είναι καν δικός σου τα πάντα είναι δανεισμένα. Οι ιερείς, οι πολιτικοί, οι άνθρωποι που βρίσκονται στην εξουσία, οι άνθρωποι που έχουν επενδυμένα συμφέροντα, δεν θέλουν να ξέρεις ότι είσαι υπεράνω του νου, πέρα από τον νου. Η όλη τους προσπάθεια ήταν να σε κρατούν ταυτισμένο με τον νου, γιατί τον νου τον διευθύνουν εκείνοι, όχι εσύ. Σε εξαπατούν με πολύ λεπτό τρόπο. Οι διευθυντές του νου σου βρίσκονται απΆ έξω. Όταν ταυτίζεται η συνειδητότητα με τον νου, τότε ο εγκέφαλος είναι ανίσχυρος. Ο εγκέφαλος είναι απλώς μηχανικός. Ο,τι θέλει ο νους ο εγκέφαλος το κάνει. Αν όμως είσαι ξέχωρος, τότε ο νους χάνει τη δύναμή του διαφορετικά είναι κυρίαρχος. Και φοβάσαι το διαλογισμό γι΄αυτόν τον λόγο. Εγώ δεν ανήκω σε καμιά θρησκεία, δεν ανήκω σε καμιά πολιτική ιδεολογία, δεν ανήκω σε κανένα έθνος. Δεν είμαι γεμάτος από κάθε είδους ανοησίες που λέγονται ΄ιερές γραφές΄. Έχω απλώς βάλει τον νου στην άκρη. Χρησιμοποιώ κατευθείαν τον εγκέφαλο δεν υπάρχει ανάγκη κανενός προγραμματισμού, δεν υπάρχει ανάγκη κανενός διαμεσολαβητή.

Αλλά είναι κατανοητός ο φόβος σου. Σε έχουν μεγαλώσει με συγκεκριμένες αντιλήψεις και ίσως να φοβάσαι μήπως τις χάσεις.
Από τον Osho, Ινδός φιλόσοφος.

psyhealth.gr
Share:

Τρίτη 2 Αυγούστου 2016

Ο Φόβος του βάθους της σχέσης

Οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν αλλάξει προς το χειρότερο. Οι βαθύτερες σχέσεις έχουν εξαφανιστεί σε όλα τα επίπεδα. Η σύντροφος είναι περισσότερο φιλενάδα και ο σύντροφος περισσότερο φίλος. Η φιλία είναι καλή, μα δεν μπορεί να είναι πολύ βαθιά. Η αληθινή σχέση είναι κάτι που συμβαίνει σε βάθος. Είναι μια συμφωνία βάθους. Και μόνον όταν παραδώσει κανείς τον εαυτό του, ξεφεύγει από το επιφανειακό. Μόνον όταν παραδοθείς, κάνεις το άλμα.
Στην επιφάνεια, μπορείς να επιπλέεις, αλλά τα βάθη τα φοβάσαι. Με το να πας βαθύτερα κινδυνεύεις τη σίγουρη ικανότητα που έχεις στην επιφάνεια, επειδή στην επιφάνεια κινείσαι αυτόματα, δεν χρειάζεται συνειδητότητα. Όσο όμως εισχωρείς στα βάθη, χρειάζεται να γίνεσαι όλο και πιο προσεκτικός, γιατί κάθε στιγμή μπορείς να συναντήσεις το θάνατο. Ο φόβος του βάθους έχει δημιουργήσει επιφανειακές, ανώριμες σχέσεις. Ο φίλος ή η φιλενάδα μπορούν να είναι ευχάριστοι , μα δεν μπορούν να γίνουν το πέρασμα για τα βάθη που κρύβει ο καθένας μέσα του. Με τη φιλενάδα μπορείς να έχεις σεξουαλικές σχέσεις, μα δεν μπορεί να ανθίσει η αγάπη. Η αγάπη θέλει βαθιές ρίζες. Η σεξουαλικότητα υπάρχει στην επιφάνεια, είναι κάτι βιολογικό. Μπορεί να γίνει όμορφη, αν είναι μέρος μιας βαθύτερης αγάπης. Διαφορετικά μπορεί να γίνει το πιο άσχημο πράγμα, γιατί τότε δεν υπάρχει επικοινωνία. Μόνο τα σώματα συναντιούνται. Απλώς ο ένας αγγίζει τον άλλο κι ύστερα χωρίζετε.

Osho
Share:

Παρασκευή 29 Ιουλίου 2016

Όταν τελειώνει το όνειρο - Osho

Ένας νεαρός λέει, ΄΄Ό,τι έχω πετύχει χάθηκε. Αισθάνομαι τεράστια λύπη και δεν μπορώ να διακρίνω το τέλος της -ή μήπως δεν υπάρχει τέλος;΄΄ Πολλοί θα πρέπει να σε ζηλέψουν. Αν ξέρεις ότι απέτυχαν τα πάντα, είναι τούτο η αρχή ενός νέου ταξιδιού. Αν ξέρεις πως ΄΄Ό,τι έχω πετύχει χάθηκε΄΄, πρόκειται για την αρχή μιας νέας αναζήτησης κάποιου πράγματος το οποίο δεν μπορεί να χαθεί. Όταν απογοητευθεί κανείς τελείως με τον κόσμο και όλες του τις επιτυχίες, τότε μόνον γίνεται πνευματικός.
Ίσως να μην το συνειδητοποιείς, αλλά κάτι έχει αρχίσει να κινείται, μια νέα χαρά αναδύεται πίσω από το πέπλο της λύπης -η χαρά μιας νέας αναζήτησης, μιας νέας περιπέτειας, μιας νέας ζωής, ενός νέου τρόπου ύπαρξης.΄΄Δεν μπορώ να διακρίνω το τέλος της -ή μήπως δεν υπάρχει τέλος;΄΄Υπάρχει η αρχή του νου και υπάρχει το τέλος του νου, υπάρχει η αρχή του εγώ και υπάρχει το τέλος του εγώ, αλλά δεν υπάρχει αρχή σε σένα και τέλος σε σένα. Και δεν υπάρχει αρχή του μυστηρίου της ύπαρξης και τέλος δικό σου. Πρόκειται για μια συνεχιζόμενη διαδικασία. Μυστήρια επί μυστηρίων σε περιμένουν, γι΄αυτό και υπάρχει ο ενθουσιασμός και η έκσταση. Νιώσε εκστατικός που δεν υπάρχει τέλος στη ζωή, που όταν έχεις φτάσει σε μια κορυφή, ξαφνικά μια άλλη κορυφή αρχίζει να σου δίνει πρόκληση -μια ψηλότερη κορυφή, μια πιο κοπιαστική αναρρίχηση, μια πιο επικίνδυνη προσέγγιση. Κι όταν έχεις φτάσει στην άλλη κορυφή, θα υπάρξει κάποια άλλη κορυφή΄ κορυφές επί κορυφών. Πρόκειται για τα αιώνια Ιμαλάια της ζωής. Σκέψου κάποιο σημείο όπου φτάνεις και τώρα δεν έχει απομείνει τίποτα. Θα νιώσεις απόλυτη πλήξη τότε΄ η πλήξη θα αποτελεί τότε τη μοναδική σου μοίρα! Και η ζωή δεν αποτελεί πλήξη, αποτελεί χορό. Η ζωή δεν αποτελεί πλήξη, αποτελεί αγαλλίαση, αφθονία. Θα συμβούν πάρα πολλά πράγματα και θα απομένουν πάντοτε πάρα πολλά πράγματα που θα συμβούν. Το μυστήριο δεν τελειώνει ποτέ, δεν μπορεί να τελειώσει. Γι΄αυτό και λέγεται μυστήριο, δεν μπορείς καν να το γνωρίσεις. Δεν θα αποτελέσει ποτέ γνώση, γι΄αυτό και λέγεται μυστήριο΄ κάτι μέσα του είναι αιώνια φευγαλέο. Και αυτή είναι η όλη χαρά της ζωής. Η μεγάλη αίγλη της ζωής είναι το γεγονός ότι σε κρατά αιώνια απασχολημένο, σε αναζήτηση, σε εξερεύνηση. Η ζωή είναι εξερεύνηση, η ζωή είναι περιπέτεια. Η έκσταση είναι η ίδια μας η φύση΄ είναι απλούστατα ανώφελο να μην είσαι εκστατικός. Είναι φυσικό πράγμα, αυθόρμητο, να είσαι εκστατικός. Δεν απαιτείται προσπάθεια για να είσαι εκστατικός, ενώ απαιτείται μεγάλη προσπάθεια για να είσαι δυστυχισμένος. Γι΄αυτό και φαίνεσαι τόσο κουρασμένος, διότι η δυστυχία είναι πράγματι σκληρή δουλειά΄ είναι πραγματικά δύσκολο να τη συντηρείς, διότι κάνεις κάτι ενάντια στη φύση. Πηγαίνεις αντίθετα στο ρεύμα -αυτό σημαίνει δυστυχία. Και τι είναι ευδαιμονία; Να πηγαίνεις με τη ροή του ποταμού -τόσο πολύ που να χάνεται η διάκριση ανάμεσα σε σένα και το ποτάμι. Είσαι το ποτάμι. Πώς γίνεται να είναι δύσκολο το πράγμα; Για να πας με το ποτάμι δεν χρειάζεται κολύμπι΄ απλώς επιπλέεις στο ποτάμι και το ποτάμι σε πάει στον ωκεανό. Το ποτάμι πάει ήδη προς τον ωκεανό. Η ζωή είναι ένα ποτάμι. Μην την σπρώχνεις και δεν θα είσαι δυστυχισμένος.

Osho, The Book of Wisdom
Share:

Δευτέρα 25 Ιουλίου 2016

Εσύ απλώς παρατήρησε!

Το να μη μιλάς δεν είναι σιωπή. Εσύ μπορεί να μην μιλάς, μπορεί να μην έχεις ξεστομίσει τίποτα, μέσα σου όμως τρέχουν χίλιες δυο σκέψεις. Υπάρχει μια συνεχής ροή σκέψεων μέρα – νύχτα.
Χρειάζεται να θυμάσαι ότι η παρατήρηση δεν είναι ούτε τέχνη ούτε τεχνική. Όχι, είναι απλώς ένα κόλπο. Το μόνο που χρειάζεται να θυμάσαι, είναι να μην πνιγείς στο ποτάμι που κυλάει μέσα σου. Και πως πνίγεσαι εκεί μέσα;
Αν γίνεις με οποιοδήποτε τρόπο ενεργός, τότε πνίγεσαι. Μένε αδρανής, παθητικός, χωρίς να κάνεις τίποτα, έχοντας όμως εγρήγορση. Αν περνάει κάποια σκέψη -είτε καλή είτε κακή – εσύ μην σκοτίζεσαι. Εσύ απλώς να παρατηρείς, χωρίς να αξιολογείς, χωρίς να επικρίνεις, γιατί οτιδήποτε κάνεις εσύ, είναι δράση.
Δεν είναι δική σου υπόθεση.
Αν περνάει απληστία, άφησέ την να περάσει.
Αν περνάει θυμός, άφησέ τον να περάσει.
Ποιός είσαι εσύ για να παρεμβαίνεις;
Γιατί ταυτίζεσαι τόσο πολύ με το νου σου;
Γιατί αρχίζεις να σκέφτεσαι, “είμαι άπληστος”, “είμαι θυμωμένος”;
Απλώς πέρασε μια σκέψη θυμού.
‘Αφησέ την να περάσει.
Εσύ απλώς παρατήρησε.
Άλλο το να βλέπεις και άλλο το να σκέφτεσαι.
Ο ήλιος ανατέλλει.
Αν αρχίσεις να κάνεις σκέψεις σχετικά με την ανατολή, τότε χάνεις την ανατολή, γιατί ενόσω τη σκέφτεσαι, τόσο απομακρύνεσαι από αυτήν. Με τη σκέψη μπορείς να πας μίλια μακριά και η σκέψη τρέχει πιο γρήγορα από οτιδήποτε άλλο. Η σκέψη γίνεται ένα πέπλο πάνω στα μάτια. Βάζει τα δικά της χρώματα, δικές της ιδέες πάνω στην πραγματικότητα. Δεν επιτρέπει στην πραγματικότητα να σε πλησιάσει. Επιβάλλει τον εαυτό της πάνω στην πραγματικότητα. Με το να σκέφτεσαι, αποκλίνεις από την πραγματικότητα. Το να βλέπεις είναι μια τελείως διαφορετική διαδικασία. Είναι παράγωγο του διαλογισμού.
Όταν εσύ είσαι σιωπηλός, η αλήθεια βρίσκεται εκεί, σε όλη της την έκταση, σε όλο της το μεγαλείο. Κι όταν εσύ δεν είσαι σιωπηλός, η αλήθεια είναι απούσα.
Απόσπασμα από το βιβλίο του OSHO Λόγια ενός ανθρώπου πέρα από τις λέξεις

MYBELLAVISTA’S BLOG
Share:

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2016

Ταντρική Αλχημεία

Όλα είναι αλήθεια και ταυτόχρονα τίποτα δεν είναι αλήθεια. Εμείς είμαστε οι

δημιουργοί είτε της αλήθειας είτε του ψέματος. Ότι βιώνουμε σαν αλήθεια αυτή είναι και η αλήθεια μας.

Τα αρχέτυπα είναι μια παγκόσμια γλώσσα, που εκφράζεται μέσα από σύμβολα και εικόνες, μύθους, παραμύθια ιδιότητες, συλλογικές ιδέες και ποιότητες. Αυτά μπορούν να μας οδηγήσουν σε βαθιά ενδοσκόπηση και αφύπνιση συνείδησης. Αντανακλούν τα συναισθήματα μας, τις πιο κρυφές επιθυμίες και πράξεις μας. Έχουν έναν εκπληκτικό τρόπο, να μας αποκαλύπτουν τις βαθύτερες αλήθειες μας για κάθε γεγονός και κατάσταση.


Είναι ο καθρέφτης της ψυχής μας και αποκαλύπτουν την ενέργεια όλων αυτών που μας περιβάλλουν, δίνοντας μας μια βαθιά αντίληψη για τον εαυτού μας κάθε στιγμή. Είναι ισχυρότατα εργαλεία για την ανάπτυξη της αυτογνωσίας και της αυτοβελτίωσης. Μας δίνουν σημάδια, μας καθοδηγούν και μας βοηθούν να αντλήσουμε από την εσωτερική μας σοφία. Η αρσενική ενέργεια ενός άντρα και η θηλυκή ενέργεια μιας γυναίκας είναι αρχετυπικές. Ο Ήλιος και η Σελήνη είναι οι πιο γνωστοί εκφραστές του αρχετυπικού αρσενικού και θηλυκού αντίστοιχα.
Ο Ήλιος είναι ο πατέρας-ήρωας (σύμπλεγμα του ήρωα) και είναι ανδρείος και θαρραλέος.Η Σελήνη είναι η γυναικεία θεά, είναι το αρχέτυπο που μας προσφέρει γάλα, τροφή για το σώμα και στοργική αγάπη για την ψυχή. Ακόμη εκδηλώνονται και με πολλούς άλλους τρόπους όπως: Άνδρας-γυναίκα, πατέρας-μητέρα, σκέφτομαι-νοιώθω, πνεύμα-σώμα, βούληση-συνήθεια, συνειδητό -ασυνείδητο

Όπως ο Ήλιος καθρεφτίζει τη Σελήνη έτσι και σε κάθε σχέση ο ένας σύντροφος καθρεφτίζεται μέσα στον άλλον. Βλέπει στον άλλον το καθρέφτισμα του δικού του εσωτερικού αρσενικού ή θηλυκού. Γίνεται ο ένας για τον άλλον ο δρόμος να ανακαλύψει τον εαυτό του και να παντρέψει το αρσενικό και το θηλυκό μέσα του.
Αυτό λέγεται ταντρική αλχημεία και είναι στο χέρι μας να διαχειριστούμε τις διαφορετικές ενέργειες ανάμεσα σε μας και στο ζευγάρι μας ώστε να πετύχουμε μια σχέση πληρότητας όπου ο στόχος του καθενός είναι ναυπηρετήσει και να προσφέρει.
Είναι καλό οτιδήποτε έρχεται στο μονοπάτι μας να το βλέπουμε σαν δώρο που φέρνει την ευκαιρία της εσωτερικής ωρίμανσης. Ότι και να συμβαίνει χρειάζεται να το βλέπουμε συμβολικά και να μην ταυτιζόμαστε με την ψευδαίσθηση του γίγνεσθαι αλλά να προσπαθούμε να δούμε την γυμνή αλήθεια του εαυτού μας μέσα από το κάθε γεγονός.
Μόνο εμείς είμαστε υπεύθυνοι για ό,τι συμβαίνει στη ζωή μας κανένας άλλος. Ό,τι κι αν έχει συμβεί στο παρελθόν, εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τα συναισθήματα που έχουμε στο παρόν μας. Ο θυμός, τα αρνητικά συναισθήματα, ακόμα και το μίσος που μπορεί να υπάρχει μέσα μας και απευθύνεται είτε προς τους γονείς μας είτε προς άλλους ανθρώπους είναι ένα δηλητήριο που στρέφεται προς τα μέσα και που δηλητηριάζει εμάς τους ίδιους. Για παράδειγμα όταν οι γονείς χωρίζουν και τα παιδιά είναι μικρά, τότε μια πληγή σχηματίζεται εσωτερικά. Αυτή η πληγή δίνει με τη σειρά της διαζύγιο στον άντρα και τη γυναίκα που υπάρχουν μέσα τους. Τα παιδιά για να επιβιώσουν σκεπάζουν την πληγή, την κρύβουν τόσο καλά που την ξεχνάνε και προχωράνε στη ζωή τους. Η πληγή όμως παραμένει εκεί και τα εμποδίζει ως ενήλικες πια, να εμπιστευτούν ολοκληρωτικά.
Όταν μια γυναίκα ή ένας άντρας έχει βιώσει εγκατάλειψη ή απόρριψη από τον πατέρα ή τη μητέρα στα παιδικά τους χρόνια, τότε η πληγή που σχηματίστηκε από αυτήν την εγκατάλειψη ή την απόρριψη τους εμποδίζει να εμπιστευτούν ολοκληρωτικά τον άντρα ή τη γυναίκα που υπάρχει ή που πρόκειται να μπει στη ζωή τους. Κι αν δεν μπορούν να εμπιστευτούν ολοκληρωτικά, δεν μπορούν και να παραδοθούν ολοκληρωτικά γιατί ένα κομμάτι τους είναι μέσα στη σχέση και ένα άλλο κομμάτι τους μένει εκτός. Είναι διχασμένοι και δεν το ξέρουν.Κάποιος μπορεί να είναι πραγματικά ελεύθερος να αγαπήσει και να αγαπηθεί μόνο όταν μπορεί να αποδεχθεί και να αγαπήσει τα αντίθετα μέσα του. Όταν φέρει σε επαφή τον εσωτερικό άντρα και την εσωτερική του γυναίκα και παντρέψει την αρσενική και τη θηλυκή του ποιότητα. Ο διαχωρισμός τους φέρνει διχασμό και ένας άνθρωπος διχασμένος δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος γιατί τίποτε έξω από αυτόν δεν μπορεί να τον οδηγήσει στην ευτυχία.

Ένας άνθρωπος που δεν έχει ισορροπίες στη ζωή του, που δεν έχει ανακαλύψει τον εαυτό του και βιώνει δυστυχία μέσα στην καθημερινότητά του, αν ψάξει να βρει την ευτυχία στον έρωτα, τότε θα βιώσει διπλά τη δυστυχία. Θα βρει κάποιον που θα ψάχνει κι αυτός κάποιον άλλον για να του δώσει χαρά, ευτυχία.
¨Όταν δυο δυστυχίες συναντιούνται, δεν μπορούν να μεταμορφωθούν σε ευτυχία. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να γίνουν μια διπλή δυστυχία. Μόνο ο άνθρωπος που είναι απελευθερωμένος από το παρελθόν του, που έχει ανακτήσει τις ισορροπίες στη ζωή του και νιώθει ευτυχία, μπορεί να μπει μέσα στον έρωτα μετατρέποντας την ευτυχία του σε ευδαιμονία¨

Osho
Pulse of love
Share:

Κυριακή 19 Ιουνίου 2016

ΚΟΣΜΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ✿ «Η συνάντηση μέσα από την αδελφή ψυχή με το 'Ολον»

Το σεξ δεν είναι δικό σου δημιούργημα.
Είναι δώρο του Θεού.Είναι διασκέδαση!
Είναι δώρο του Θεού για να το απολαμβάνεις και να το χαίρεσαι.
Είναι συμμετοχή στο μεγάλο πανηγύρι που είναι η Ύπαρξη.
Ποιος σου είπε πως το σεξ είναι βρώμικο;
Όλη η ζωή υπάρχει μέσα από το σεξ.
Όλη η ζωή αναπτύσσεται μέσα από αυτό.

Ένα λουλούδι φαίνεται τόσο όμορφο!
Το 'χεις παρατηρήσει;
Ακόμη κι αυτό είναι σεξουαλικό.
Ένα πουλί που κελαηδάει σ' ένα κελί ή στο καταφύγιο ενός μοναχού φαίνεται όμορφο,
έχεις όμως παρατηρήσει ότι το κελάηδημα αυτό του πουλιού είναι μια σεξουαλική πρόσκληση;

Προσκαλεί τη σύντροφο, αναζητά τη σύντροφο, την ερωμένη.
Όπου υπάρχει ομορφιά, υπάρχει σεξ.


Τίποτα δεν είναι απρεπές στο απλό, καθαρό σεξ.
Είναι φυσικό.
Δεν υπάρχει ανάγκη να το κρύψεις πίσω από την όμορφη λέξη "αγάπη".
Δεν υπάρχει ανάγκη να δημιουργήσεις ένα σύννεφο ρομάντζου γύρω του.
Θα πρέπει να είναι ένα καθαρό φαινόμενο.

Δύο άτομα που τη συγκεκριμένη στιγμή νιώθουν πως επιθυμούν
να επικοινωνήσουν σε ένα βαθύτερο επίπεδο.
Αυτό είναι όλο.

Καμιά υποχρέωση, κανένα καθήκον,
καμιά υποχρέωση μέσα από αυτό.
Το σεξ θα πρέπει να είναι παιχνιδιάρικο και ευλαβικό.


 Οι ενενήντα εννιά στους εκατό ανθρώπους γνωρίζουν το σεξ ως ανακούφιση.
Δεν γνωρίζουν την οργασμική του ποιότητα.
Ακόμη κι αν νομίζουν πως έχουν οργασμό, αυτό δεν είναι οργασμός.
Δεν είναι τίποτα περσσότερο από ανακούφιση των γεννητικών οργάνων.
Ο οργασμός δεν έχει καμιά σχέση με τα γεννητικά όργανα καθαυτά.
Η εκσπερμάτωση δεν είναι οργασμός.
Ειναι μια πολύ τοπική ανακούφιση, μια σεξουαλική απελευθέρωση,
αλλά δεν είναι οργασμός.
Η ανακούφιση είναι αρνητικό φαινόμενο, απλά χάνεις ενέργεια,
ο οργασμός είναι ένα τελείως διαφορετικό πράγμα.


Τι είναι οργασμός;
Ο οργασμός είναι μια κατάσταση όπου το σώμα δεν είναι πια αισθητό ως ύλη.
Δονείται ως ενέργεια, ως ηλεκτρισμός.
Στον οργασμό έρχεσαι σ' αυτό το βαθύτερο στρώμα του σώματός σου
όπου δεν υπάρχει ύλη, μόνο κύματα ενέργειας.

Αυτή είναι η σημασία του σεξουαλικού οργασμού:
H παγωμένη ενέργειά σου λιώνει και για μια μοναδική στιγμή γίνεται ένα
με τη γυναίκα και τον άνδρα, με τα δέντρα, με τα άστρα, με το σύμπαν.
Εκείνη όμως τη στιγμή έχεις ένα είδος συνειδητότητας που είναι θρησκευτική,
που είναι ιερή, επειδή προέρχεται από το Όλον.

Ο σεξουαλικός οργασμός χρειάζεται χρόνο. Όσο περισσότερος τόσο καλύτερα,
γιατί τότε θα μπει βαθύτερα στην ύπαρξή σου, στο νου, στη ψυχή σου.
Τότε θα απλωθεί από τα δάχτυλα των ποδιών σου ως το κεφάλι σου.
Κάθε ίνα του σώματός σου θα πάλλεται μαζί του.
Ολόκληρο το σώμα σου θα γίνει μια ορχήστρα και θα φτάσει σε κρεσέντο.


 Αν όμως βιάζεσαι, τότε ο οργασμός γίνεται απλώς εκσπερμάτωση.
Είναι τοπικός και πολύ μικροσκοπικός, σχεδόν χωρίς σημασία.
Στην πραγματικότητα μετά το σεξ θα νιώθεις κούραση, απογοήτευση, θλίψη,
επειδή η ενέργεια όχι μόνο δεν σ' έχει κατακλύσει, αλλά απλώς έχει χαθεί.

Εκατομμύρια άνθρωποι έζησαν χωρίς να γνωρίσουν ποτέ
πως έχουν τη ικανότητα να βιώσουν οργασμό.

Κι αν δεν γνωρίζεις πως μπορείς να βιώσεις μεγάλες οργασμικές εκρήξεις
δεν θα μπορέσεις να καταλάβεις τίποτα από πνευματικότητα.
Θα είναι σχεδόν αδύνατο για σένα.

Όταν η γυναίκα δεν μπορεί να έχει οργασμό ούτε και ο άντρας μπορεί.
Επειδή ο οργασμός είναι η συνάντηση των δύο.
Μόνο όταν λιώσουν οι δύο, ο ένας μέσα στον άλλο, μπορούν να έχουν οργασμό.
Δεν είναι ότι ο ένας μπορεί και ο άλλος όχι.
Δεν είναι δυνατόν!
Η εκσπερμάτωση είναι δυνατή, η ανακούφιση είναι δυνατή, όχι όμως ο οργασμός.


 Ο οργασμός δεν είναι ανακούφιση.
Ο οργασμός είναι γιορτασμός.
Και ο οργανισμός συναντιέται μέσα από τον άλλον με το Όλον.
Ο οργασμός είναι πάντοτε θεικός.
Ο άλλος γίνεται η πόρτα και εισέρχεσαι στο θεικό.

Ο οργασμός είναι πάντοτε πνευματικός, ποτέ σεξουαλικός.
Εκείνοι που νομίζουν ότι ο οργασμός είναι σεξουαλικός,
δεν έχουν καταλάβει τίποτε απολύτως.
Δεν ξέρουν τίποτα από οργασμικές εμπειρίες.

Ο οργασμός είναι πάντοτε Σαμάντι, έκσταση.
Ομως οι άνθρωποι δεν το ξέρουν επειδή συναντιούνται από ανάγκη,
όχι από ενέργειες που ξεχειλίζουν.


 Όταν σκέφτεσαι τον οργασμό, τότε γίνεται σκοπός
μοιάζει με εμπορική πράξη.
Και τότε γίνεται δύσκολος.

Αν επιδιώκεις τον οργασμό γίνεται δύσκολος επειδή τον αναζητάς, τον λαχταράς
και δεν δίνεσαι ολοκληρωτικά στην πράξη.
Το μυαλό σου προσβλέπει προς τον οργασμό.
Σκέφτεσαι αν θα τον πετύχεις αυτή τη φορά ή όχι κι εκείνος ο φόβος παραλύει το κέντρο του σεξ.

Αυτό το κέντρο μπορεί ν' ανοίξει πραγματικά
μόνο όταν δεν υπάρχει φόβος,
όταν δεν τίθεται θέμα έκβασης,
όταν δεν σκέφτεσαι καθόλου το μέλλον,
όταν η δραστηριότητα δεν κατευθύνεται σε κανέναν στόχο,
όταν απλά είσαι μέσα στο παιχνίδι.


 Είναι όμορφο να παίζεις με ένα άλλο σώμα
και ο άλλος να παίζει με το δικό σου.
Δύο σώματα χορεύουν, τραγουδούν,
αγκαλιάζονται, χαιδεύονται σε μια όμορφη συμφωνία.
Δεν υπάρχει ανάγκη να σκέφτονται τον οργασμό.
Και ύστερα θα συμβεί!
Αυτή είναι η ομορφιά του.
Το κεφάλι όμως δεν είναι το κέντρο του σεξ.
Το σεξ δεν είναι λειτουργία του κεφαλιού.
Όταν όμως μπει στο κεφάλι, γίνεται σεξισμός.
Τότε σκέφτεσαι το σεξ και έχεις φαντασιώσεις.
Και όσο περισσότερο σκέφτεσαι, τόσο περισσότερο φαντασιώνεις
και τόσο περισσότερο θα μπαίνεις σε μπελάδες.


 Αυτό είναι το πρόβλημα που βιώνει η Δύση: έχει πολλές σεξουαλικές φαντασιώσεις.
Η Δύση έχει γίνει σεξιστική με τη φαντασία, η Ανατολή έχει γίνει σεξιστική με την καταπίεση.
Και οι δυο έχουν γίνει σεξιστικές.
Και οι δυο έχουν χάσει την φυσιολογική απόλαυση του σεξ.
Και οι δυο έχουν γίνει παθολογικές μέσα από διαφορετικούς δρόμους.
Η Δύση έχει γίνει παθολογική φαντασιώνοντας πως το σεξ είναι ο υπέρτατος στόχος στη ζωή,
και η Ανατολή έχει γίνει παθολογική θεωρώντας πως το σεξ είναι το ύστατο εμπόδιο ανάμεσα στο Θεό και τον άνθρωπο.

Το σεξ δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Δεν είναι ούτε ο υπέρτατος στόχος ούτε το ύστατο εμπόδιο.
Το σεξ είναι ένα απλό φαινόμενο, όπως η πείνα ή η δίψα.

Στο δυτικό νου έχει δημιουργηθεί ένα άλλο πρόβλημα:
ο άντρας πρέπει να ικανοποιήσει τη γυναίκα πρέπει να ικανοποιήσει τον άντρα.
Τώρα και οι δυο είναι συγχυσμένοι.


 Έτσι ο άντρας ψάχνει να δει αν είναι η γυναίκα ικανοποιημένη.
Αν δεν είναι ικανοποιημένη, τότε κάτι του λείπει, δεν είναι αρκετά άντρας.
Και όταν αρχίζεις να αισθάνεσαι πως δεν είσαι αρκετά άντρας,
προχωράς σε λάθος κατεύθυνση και θα γεννηθούν ολοένα και περισσότερες δυσκολίες.
Θα αρχίσεις να χάνεις την εμπιστοσύνη σου.

Και η γυναίκα ψάχνει να δει αν ικανοποιεί τον άντρα η όχι.
Αν νιώσει πως ο άντρας δεν ικανοποιείται ή να νιώσει πως ο άντρας δεν έχει φτάσει
σ' εκείνη την έκσταση που διδάσκεται παντού σ' όλο τον κόσμο τώρα,
αισθάνεται πως κάτι της λείπει.

Τώρα και οι δυο είναι ταραγμένοι
και η ομορφιά της ερωτικής πράξης χάνεται.

Αυτά όμως δεν είναι πράγματα για να στεναχωριέται κανείς.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι κάνουν έρωτα πάρα πολύ.
Η ερωτική πράξη έχει γίνει σχεδόν ρουτίνα.
Ιατρικοί κύκλοι διέδωσαν την ιδέα ότι το σεξ είναι πολύ υγιεινό.
Πρέπει να κάνεις έρωτα κάθε μέρα.
Κι όμως!
Δεν θα έπρεπε να να είναι καθημερινό φαγητό, άλλα κάτι σπάνιο.
Να είναι γλέντι, όχι ρουτίνα.
Θα 'πρεπε να γίνεται σ' εκείνες τις σπάνιες στιγμές που πραγματικά ξεχειλίζεις από ενέργεια.
Θα 'πρεπε να είναι σαν δώρο για σπάνιες στιγμές αλλιώς η ζωή γίνεται πολύ βαρετή.


 Ακριβώς όπως τρως κάθε μέρα και πίνεις καφέ και κάνεις μπάνιο, έτσι κάνεις και σεξ.
Τότε είναι βαρετό.
Κάνε έρωτα μόνο όταν υπάρχει τρομακτική επιθυμία και πάθος.
Αλλιώς, απλά πες, " συγγνώμη αλλά η επιθυμία και το πάθος δεν είναι εδώ, γιατι λοιπόν να το κάνουμε;"

To να προσποιείσαι δεν είναι σωστό.
Κι αν σταματήσεις να προσποιείσαι,
θα βρεις πως το βάθος της ερωτικής πράξης έχει μεγαλώσει πάρα πολύ

Οι άνθρωποι επαναλαμβάνουν πάρα πολύ αυτό που αποκαλούν ερωτική πράξη,
επειδή ποτέ δεν μένουν ικανοποιημένοι.

Στην Ινδία, τα αρχαιότερα κείμενα για το σεξ, η " Κάμα Σούτρα" του Βατσιαγιάνα, λέει
πως το να κάνεις πραγματικά αχαλίνωτο έρωτα μια φορά το χρόνο είναι αρκετό!

Ακούγεται σχεδόν απίθανο για τον σύγχρονο άνθρωπο.
Μια φορά τον χρόνο;;;;

Και δεν ήταν καταπιεσμένοι άνθρωποι.
Ο Βιτσιαγιάνα είναι ο πρώτος σεξολόγος στον κόσμο
και ο πρώτος που έφερε τον διαλογισμό στο σεξ.
Ο πρώτος που κατάφερε να κατανοήσει τα βαθύτερα κέντρα του σεξ.

Και έχει δίκιο.
Αν πραγματικά η σχέση φτάσει σε βάθος, τότε μια φορά τον χρόνο είναι σχεδόν αρκετό.
Θα σε ικανοποιήσει τόσο βαθιά που η ανάμνηση θα συνεχίσει για μήνες.

Αν βιάζεσαι στο κάθετι, θα βιάζεσαι επίσης και στη σεξουαλική πράξη,
επειδή ΕΣΥ θα είσαι εκεί.


Ο άνθρωπος που υπολογίζει το χρόνο,
θα βιάζεται ακόμα και στην σεξουαλική πράξη, σαν να χαραμίζεται ο χρόνος.

Γι' αυτό ζητάμε στιγμιαίο καφέ και στιγμιαίο σεξ.
Με τον καφέ είναι εντάξει, στο σεξ όμως είναι σκέτη βλακεία.

Δεν μπορεί να υπάρξει στιμιαίο σεξ.
Δεν πρόκειται για δουλειά και δεν σηκώνει βιασύνη.
Με τη βιασύνη θα το καταστρέψεις, θα σου φύγει η ουσία του ζητήματος.

Απόλαυσέ το, για να πάρεις μια γεύση από την αιωνιότητα.
Αν βιάζεσαι, τότε δεν μπορείς να νιώσεις την αιωνιότητα.

Μερικές φορές συμβαίνει να μη σε διεγείρει η ενέργεια του άλλου.
Τώρα εκείνος δεν μπορεί να κάνει τίποτα γι' αυτό
κι εσύ δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι' αυτό.
Απλά δεν συμβαίνει.


 Στη φυσική πορεία των πραγμάτων, θα πρέπει να βρει κανείς αυτόν που τον διεγείρει.
Η κοινωνία όμως, ο πολιτισμός, η θρησκεία , η παράδοση του το απαγορεύουν.
Και μερικές φορές η προσκόλληση είναι πιο βολική από την διέργεση.
Υπάρχει και το παιδί, που αγαπάνε και οι δύο, οπότε το ζήτημα γίνεται πιο περίπλοκο.

Αν όμως συνεχίσεις να καταπιέζεις, τότε θα είσαι θυμωμένος.
Μπορεί να το δείχνεις, μπορεί να μην το δείχνεις,
αλλά ο θυμός θα παραμένει εκεί...μια μνησικακία....

Μερικές φορές αν επιβάλλεις μια στύση, αυτή η επιβολή θα είναι το εμπόδιο.
Δεν μπορείς να το επιβάλλεις με τη θέληση. Είναι κάτι πέρα από τη θέλησή σου.

Και αν προσπαθήσεις, θα βρεις τον εαυτό σου ολοκληρωτικά ανίκανο.
Και όταν μια ιδέα κατακαθίσει στο νου σου πως κάτι δεν πάει καλά, τότε θα έχεις μπελάδες.

Δεν υπάρχει η ανάγκη να το επιβάλλεις με τη θέληση.
Αν είναι εκεί, εντάξει, αν δεν είναι πολύ καλά.

Αυτό απλά σημαίνει πως το σώμα δεν έχει διάθεση εκείνη τη στιγμή.
το σώμα λέει όχι, αυτό είναι όλο.

Απλά άκου το σώμα!
Ακολούθα το σώμα!

Άφησε το σεξ να είναι κάτι εξαιρετικό.
Είναι εξαιρετικό.

Και περίμενε για τις σωστές στιγμές.
Οι άνθρωποι σχεδόν πάντα διαλέγουν τις λάθος στιγμές.


 Παρατηρώ πως όποτε το ζευγάρι καυγαδίζει, μετά κάνουν έρωτα.
Πρώτα θυμώνουν, ύστερα τσακώνονται κι έπειτα αρχίζουν να νιώθουν ενοχές
επειδή το κάνουν αυτό ο ένας στον άλλον.
Υστερα αρχίζουν να σιχαίνονται τον εαυτό τους που δεν συμπεριφέρθηκαν σωστά
και μόνο και μόνο για αντιστάθμισμα κάνουν έρωτα.
Αυτό είναι σχεδόν ρουτίνα.
Τα ζευγάρια τσακώνονται και μετά κάνουν έρωτα.
Δεν μπορείς να βρεις πιο λάθος στιγμή για να κάνεις έρωτα!
Περίμενε για τις σωστές στιγμές.
Υπάρχουν κάποιες στιγμές, που έρχονται χωρίς να τις επιδιώκεις, που είναι θεικά δώρα.
Μια μέρα ξαφνικά αισθάνεσαι πως κυλάς, όχι πάνω στη γη, αλλά..πετάς.
Δεν έχεις καθόλου βάρος.


 Νιώθεις τόσο ανοιχτός που θα ΄θελες να δώσεις το κάθετι που μπορείς στη γυναίκα σου.
Αυτή είναι η σωστή στιγμή.
Διαλογίσου, χόρεψε, τραγούδα
και άφησε την αγάπη να συμβεί
στη μέση του χορού, του τραγουδιού,
του διαλογισμού, της προσευχής.

Τότε θα έχει διαφορετική ποιότητα :
την ποιότητα του θεικού.
Κι εγώ σου διδάσκω ακριβώς αυτό.
Osho
Share:

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2015

Μεταμόρφωσε τον Πόνο σε Φώτιση

Σταμάτα πια με τις Αυταπάτες.
Ο πόνος, τα βάσανα, η δυσαρέσκεια, η έλλειψη ικανοποίησης είναι τόσο οδυνηρά, που ο νους δημιουργεί αυταπάτες ευχαρίστησης. Αυτές οι αυταπάτες βοηθούν τους ανθρώπους να συνεχίζουν να ζουν. Αν αφαιρέσεις όλες τις αυταπάτες από έναν άνθρωπο, τότε δεν θα έχει λόγο να ζήσει ούτε για μια στιγμή ακόμη.
Όταν δεν είσαι συνειδητός, οι αυταπάτες χρειάζονται, επειδή δημιουργούν έστω και ψεύτικο νόημα στη ζωή. Και μέχρι να συμβεί το αληθινό, συνεχίζουμε να δημιουργούμε ψεύτικα νοήματα. Για να αποφευχθεί η δυσαρέσκεια, ο πόνος, η ζωή χωρίς νόημα, τη γεμίζουμε με μεγάλες αυταπάτες, που γίνονται πεποιθήσεις, αυτές όμως δεν κρατούν για πολύ.
Όταν ένας άνθρωπος έχει μπουχτίσει από ένα ψεύτικο νόημα, δημιουργεί ένα άλλο. Μπουχτίζει με τα χρήματα, μετακινείται προς την πολιτική. Μπουχτίζει με την πολιτική, μετακινείται σε κάτι άλλο. Μπουχτίζεις με μια γυναίκα και ψάχνεις για άλλη κι ύστερα για άλλη και άλλη. Απλώς αντικαθιστούμε τις παλιές αυταπάτες με καινούριες κι αυτό το ονομάζουμε ζωή. Έτσι, δημιουργούμε έναν φαύλο κύκλο που δεν οδηγεί πουθενά.
Η αλήθεια όμως θρυμματίζει όλες τις αυταπάτες. Αλήθεια είναι το να ζήσεις τον βαθύ πόνο, τον υπέρτατο πόνο και να αναζητάς το πραγματικό. Η αναζήτηση είναι εφικτή μόνο όταν αναγνωρίσεις τον αληθινό πόνο τής ζωής και σταματήσεις να παίρνεις ηρεμιστικά.
Την ημέρα που θα δεις τι έχεις κάνει στη ζωή σου, την ημέρα που θα δεις πραγματικά τον πόνο και την αγωνία και δεν θα προσπαθήσεις να πάρεις κανένα παυσίπονο, την ημέρα που θα περάσεις μέσα από την αγωνία και τον πόνο,  τότε και μόνο τότε θα μπορέσεις να κινηθείς προς το αληθινό. Μόνο ο πόνος μπορεί να σε οδηγήσει προς το αληθινό. Θα σε σπρώξει να ανακαλύψεις τι είναι εκείνο που μπορεί να διαλύσει τον πόνο και να σε οδηγήσει στην έκσταση.
 
Σταμάτα πια με τις αυταπάτες! Το μονοπάτι είναι γεμάτο από μεγάλο πόνο και μόνο ελάχιστοι φτάνουν. Και φτάνουν μόνο ελάχιστοι, επειδή οι άνθρωποι αρνούνται να δεχτούν τον πόνο τής ζωής. Αυτός ακριβώς ο πόνος όμως είναι η πηγή όλης τής ανάπτυξης.
Να βλέπεις την αλήθεια γυμνή, να μην την αποφεύγεις, μη δραπετεύεις, κοίταζε όλο και βαθύτερα μέσα της. Αυτό είναι το ξεκίνημα τής ευφυΐας, το ξεκίνημα τής επίγνωσης, το ξεκίνημα τής συνειδητότητας.
Αυτό είναι το πρώτο βήμα και το τελευταίο βήμα γίνεται η φώτιση. Όταν αρχίσεις να ζεις με αυτό που υπάρχει και ούτε για μια στιγμή δεν δημιουργείς όνειρα για να το αποφύγεις, τότε μια μέρα, συμβαίνει το άνοιγμα. Ο ίδιος ο πόνος τής ζωής γίνεται η αιτία για το άνοιγμα τής ζωής. Η επίγνωση είναι το μονοπάτι τού μεγάλου πόνου. Όσο μεγαλύτερος είναι όμως ο πόνος, τόσο μεγαλύτερη είναι και η δυνατότητα για έκσταση.

Νιώσε τον πόνο, μην τον αποφεύγεις. 
Σε πολλές θεραπείες λένε στον ασθενή να μην παίρνει ναρκωτικά πριν αρχίσει η θεραπεία, για τον απλό λόγο ότι τα ναρκωτικά είναι ένας τρόπος για να αποφύγεις τον εσωτερικό σου πόνο. Δεν σου επιτρέπουν να δεις τις πληγές σου, τις καταπιέζουν, δεν σε αφήνουν να μπεις μέσα στον πόνο σου. Κι αν δεν μπεις μέσα στον πόνο σου, δεν μπορείς να τον ελευθερώσεις από τη φυλακή του.
Έχεις παρατηρήσει; Όποτε νιώθεις νευρικά, αμέσως αρχίζεις να καπνίζεις. Είναι ένας τρόπος για να αποφύγεις τη νευρικότητα, επειδή το κάπνισμα σε κρατάει απασχολημένο. Στην πραγματικότητα, συμβαίνει μια παλινδρόμηση. Το κάπνισμα σε ξανακάνει να νιώθεις σαν παιδί, ανέμελος, χωρίς ευθύνες, επειδή το κάπνισμα είναι συμβολικό βύζαγμα. Ο ζεστός καπνός που μπαίνει μέσα σου, σε πηγαίνει πίσω στις μέρες που σε ταΐζε το στήθος τής μητέρας σου και έμπαινε μέσα σου το ζεστό γάλα. Η θηλή έχει γίνει τώρα τσιγάρο. Το τσιγάρο είναι μια συμβολική θηλή.
Μέσα από την παλινδρόμηση αποφεύγεις τις ευθύνες και τους πόνους τής ενήλικης ζωής σου. Και αυτό συμβαίνει μέσα από πολλά και διάφορα ναρκωτικά. Ο σύγχρονος άνθρωπος παίρνει ναρκωτικά, όσο ποτέ άλλοτε, επειδή ο σύγχρονος άνθρωπος ζει μέσα σε τεράστιο πόνο. Χωρίς ναρκωτικά του είναι ανέφικτο να ζήσει. Αυτά τα ναρκωτικά δημιουργούν ένα φράχτη. Σε κρατούν ναρκωμένο, δεν σε αφήνουν να είσαι αρκετά ευαίσθητος στον πόνο.
Το πρώτο πράγμα είναι να κλείσεις τις πόρτες και να σταματήσεις κάθε είδους ασχολία, να βλέπεις τηλεόραση, να ακούς ραδιόφωνο, να διαβάζεις εφημερίδα. Σταμάτα όλες τις ασχολίες, επειδή και αυτές είναι ναρκωτικά με μια έννοια. Απλώς μείνε μόνος και εντελώς στάσιμος.


Ο Aτίσα λέει: Απλώς να είσαι ο εαυτός σου. Όποιος κι αν είναι ο πόνος και όσο μεγάλος κι αν είναι, άφησέ τον να βρίσκεται εκεί. Πρώτα βίωσέ τον σε όλη του την ένταση. Θα είναι δύσκολο, θα σου ξεριζώσει την καρδιά. Μπορεί να αρχίσεις να κλαις σαν παιδί, μπορεί να κυλιέσαι στο πάτωμα από τον βαθύ πόνο, μπορεί να παραμορφωθεί το σώμα σου, μπορεί ξαφνικά να συνειδητοποιήσεις ότι ο πόνος δεν είναι μόνο στην καρδιά, αλλά σ’ ολόκληρο το σώμα, ότι ολόκληρο το σώμα σου δεν είναι τίποτε άλλο παρά πόνος και μόνο πόνος.
Αν τον βιώσεις, και αυτό έχει τρομακτική σημασία, τότε άρχισε να τον απορροφάς. Μην τον πετάξεις μακριά. Είναι τόσο πολύτιμη ενέργεια, μην τον πετάς. Απορρόφησε τον, πιες τον, δέξου τον, καλωσόρισε τον, νιώσε ευγνωμοσύνη γι’ αυτόν. Και πες στον εαυτό σου: «Αυτή τη φορά, θα τον πιω και θα τον δεχτώ σαν επισκέπτη. Αυτή τη φορά θα τον καταπιώ.»
Μπορεί να σου πάρει μερικές μέρες, μέχρι να είσαι έτοιμος να τον καταπιείς, αλλά την ημέρα που θα συμβεί, θα έχεις περάσει από εκείνη την πόρτα που μπορεί να σε πάει πάρα πολύ μακριά. Έχει αρχίσει ένα καινούριο ταξίδι στη ζωή σου, κινείσαι προς ένα καινούριο είδος ύπαρξης, επειδή τη στιγμή που αποδέχεσαι τον πόνο, χωρίς να τον απορρίπτεις, αμέσως αλλάξει ολόκληρη η ποιότητά του. Δεν είναι άλλο πια πόνος, είναι καθαρή ενέργεια.
Στην πραγματικότητα, θα εκπλαγείς, δεν θα μπορείς να το πιστέψεις. Δεν μπορείς να πιστέψεις ότι ο πόνος μπορεί να γίνει χαρά, ότι μπορεί να μεταμορφωθεί σε έκσταση. 

Μεταμόρφωσε τον Πόνο σε Φώτιση
Ο πόνος δεν είναι εναντίον σου, απλώς εσύ δεν ξέρεις πώς να τον χρησιμοποιήσεις. Το δηλητήριο δεν είναι εχθρός σου, απλώς εσύ δεν ξέρεις πώς να φτιάξεις φάρμακο από αυτό. Σε σοφά χέρια, το δηλητήριο γίνεται γιατρικό. Σε ανόητα χέρια, το γιατρικό μπορεί να γίνει δηλητήριο. Όλα εξαρτώνται από σένα, από την επιδεξιότητά σου.
Αυτή είναι η βουδιστική οπτική και αυτή είναι η συνεισφορά τού βουδισμού στον κόσμο, επειδή αυτή είναι μια εσωτερική αλχημεία: Αποδέξου τον πόνο. Μην αντιστέκεσαι, μην τον πολεμάς, μη θυμώνεις μαζί του. Απορρόφησέ τον επειδή μόνο έτσι μπορεί να μεταμορφωθεί σε φώτιση.
Ή τέχνη τού να μεταμορφώνεις τον πόνο και τα βάσανα σε κάτι καλό είναι η τέχνη τού να βλέπεις την αναγκαιότητα τού αντίθετου. Το φως μπορεί να υπάρξει μόνο αν υπάρχει το σκοτάδι. Τότε γιατί μισείς το σκοτάδι; Χωρίς το σκοτάδι δεν θα υπήρχε φως, οπότε εκείνοι που αγαπούν το φως και μισούν το σκοτάδι, βρίσκονται σε δίλημμα. Δεν ξέρουν τι κάνουν.
Η ζωή δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το θάνατο. Τότε, γιατί μισείς το θάνατο; Ο θάνατος δημιουργεί το πλαίσιο για να υπάρξει η ζωή. Ο θάνατος είναι ο μαυροπίνακας, πάνω στον οποίο γράφεται η ζωή με άσπρη κιμωλία...

Πρέπει κανείς να δεχτεί και τις δύο όψεις σαν μέρος τού πακέτου τής ζωής. Με αυτή τη δεκτικότητα, μπορείς να μεταμορφώσεις τα πράγματα. Μόνο μέσα από αυτή τη δεκτικότητα είναι εφικτή η μεταμόρφωση.

Πριν μπορέσεις να μεταμορφώσεις τον πόνο, θα χρειαστεί να γίνει παρατηρητής. Αυτό όμως είναι το τρίτο σημείο. Το πρώτο είναι το να μην αντιστέκεσαι στον πόνο. Το δεύτερο είναι το να ξέρεις ότι τα αντίθετα δεν είναι αντίθετα, αλλά συμπληρωματικά και το τρίτο είναι το να είσαι παρατηρητής, επειδή αν είσαι παρατηρητής τού πόνου σου, θα μπορέσεις να τον απορροφήσεις.
Αν ταυτιστείς με τον πόνο, δεν θα μπορέσεις να τον απορροφήσεις. Τη στιγμή που ταυτίζεσαι με τον πόνο, θέλεις να τον ξεσκαρτάρεις, να τον πετάξεις, να τον ξεφορτωθείς, επειδή είναι οδυνηρός. Αν όμως είσαι παρατηρητής, τότε ο πόνος χάνει όλα του τα αγκάθια. Τότε ο πόνος υπάρχει και εσύ τον παρατηρείς. Εσύ είσαι απλώς ο καθρέφτης. Δεν έχεις καμία σχέση μαζί του.
Η ευτυχία έρχεται και φεύγει, η δυστυχία έρχεται και φεύγει, όμως εσύ βρίσκεσαι πάντοτε εκεί, ένας καθρέφτης που καθρεφτίζει. Η ζωή έρχεται και φεύγει, ο θάνατος έρχεται και φεύγει, όμως ο καθρέφτης δεν επηρεάζεται από τίποτα.
Όταν είσαι παρατηρητής, δημιουργείται απόσταση. Και μόνο όταν υπάρχει απόσταση, μπορείς να παρατηρήσεις αυτό που συμβαίνει. Είναι μέσα από αυτή την παρατήρηση, μπορείς να μεταμορφώσεις τα κατώτερα μέταλλα σε χρυσό. Μόνο μέσα απ’ αυτή την παρατήρηση γίνεσαι επιστήμονας του εσώτερου, ενας ανεπηρέαστος παρατηρητής. Τώρα ξέρεις ότι τα αντίθετα δεν είναι αντίθετα και μπορούν να μετατρέπονται το ένα στο άλλο. Τότε δεν ασχολείσαι καθόλου με το πώς να απαλλαγείς από τον πόνο, αλλά με το πώς να τον μεταμορφώσεις σε κάτι ευεργετικό. Τότε μεταμορφώνεις το δηλητήριο σε νέκταρ.


Αποσπάσματα από το βιβλίο του Οsho: 
Πόνος, η πύλη της σοφίας

Εκδόσεις Ρέμπελ
πηγη 
Share:

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2015

Η αυτογνωσία είναι δύσκολη, επειδή θέλεις να την αποφύγεις


“...Στο κέντρο είσαι Θεός.

Στην περιφέρεια είσαι ο ανθρώπινος κόσμος. Κι αυτός ο κόσμος είναι άσχημος. Στην περιφέρεια είσαι μια κοινωνία σε μικρογραφία. Και η κοινωνία είναι άσχημη...




...Χρειάζεται θάρρος για να διασχίσεις την περιφέρεια, να είσαι παρατηρητής. Αν μπορέσεις να διαπεράσεις την περιφέρεια αυτή, την κοινωνία, την ιστορία, τότε στο κέντρο της είσαι ο ίδιος ο Θεός. 
Τότε υπάρχει ατελείωτη ομορφιά, ανέγγιχτη από την κοινωνία, γιατί δεν βρίσκεται στην περιφέρεια. Τότε είσαι αθώος σαν νεογέννητο παιδί, φρέσκος σαν δροσοσταλιά πρωινή, αμόλυντος. Αλλά για να το φτάσεις, έχεις να διασχίσεις όλη την ασχήμια. Πρέπει να διασχίσεις ολόκληρη την ιστορία του ανθρώπου.

Δε γίνεται αλλιώς. Η αυτογνωσία είναι δύσκολη, επειδή θέλεις να την αποφύγεις. Ο μόνος τρόπος να την αποφεύγεις είναι να κλείσεις τα μάτια, να μη βλέπεις. Κόντρα στην αυτογνωσία, να φτιάξεις ένα ιδιωτικό όνειρο. Να βλέπεις τον εαυτό σου όπως θα σου άρεσε να είναι, γεμάτο ιδεώδη, ουτοπίες, όμορφες εικόνες. Φτιάξε μία φωλίτσα κοντά στην περιφέρεια, γύρνα της την πλάτη.
Ύστερα λέει ο Ηράκλειτος: “Γνώρισε τον εαυτό σου!” γιατί αυτή είναι η μόνη σοφία. Φοβάσαι να βγεις από τη στολισμένη σου γωνία, γιατί δίπλα κοχλάζει το ηφαίστειο. Από στιγμή σε στιγμή θα εκραγεί.




Έτσι οι άνθρωποι μιλούν για την αυτογνωσία, συζητούν, γράφουν, φτιάχνουν συστήματα γι' αυτήν, αλλά ποτέ δεν την επιχειρούν στην πράξη. Αλλά, η αυτογνωσία είναι υπαρξιακή εμπειρία, δεν είναι θεωρία. Οι θεωρίες δεν βοηθούν. Οι θεωρίες απλώς στολίζουν κι αυτές τον κόσμο σου. Δεν σπάζουν τον πάγο, δεν θρυμματίζουν την περιφέρεια, δε σε οδηγούν στο κέντρο.

Ακούς τους ανθρώπους. Αν σου πουν πως είσαι Θεός, νιώθεις ευτυχής. Αν σου πουν πως είσαι ψυχή αθάνατη, νιώθεις πανευτυχής. Κι αυτές όμως οι θεωρίες είναι μπογιά, στολίδι. Το ίδιο κόλπο είναι κι αυτές, φυγή είναι. Δε θα σε βοηθήσουν.




Κάνε μια βόλτα στην Ινδία. Όλοι εδώ ξέρουν πως οι άνθρωποι είναι μέρος του Θεού, ο καθένας είναι μπράχμαν. Δες όμως τη ζωή τους και την ασχήμια τους. Κοίτα τη ζωή αυτών που μιλούν για το Θεό. Ούτε κομματάκι δε θα δεις μέσα σ' αυτήν απ' όσα λένε. Δε μιλούν για να πείσουν εσένα, μιλούν για να πείσουν τους εαυτούς τους. Μένουν κι αυτή στην περιφέρεια, φοβούνται κι αυτοί να ξεκουνήσουν.


Υπάρχει φόβος, φόβος που πρέπει να λείψει. Θυμήσου, πριν φτάσεις την απόλυτη μακαριότητα έχεις να υποφέρεις πολλά. Πριν φτάσεις στο άχρονο, στο αιώνιο, έχεις να διασχίσεις το κοσμικό, όλη την ιστορία του ανθρώπου. Είναι χτισμένη μέσα σε κάθε κύτταρο του σώματός σου, σε κάθε κύτταρο του νου και του εγκεφάλου σου. Δεν μπορείς να την αποφύγεις. Το παρελθόν υπάρχει μαζί με 'σένα, είναι μέσα σου, πρέπει να το διασχίσεις. Είναι ένας εφιάλτης, ένας μακρύς εφιάλτης εκατομμυρίων χρόνων, που πρέπει να τον διασχίσεις. Κι αυτή είναι η δυσκολία.


Πρέπει να γνωρίσεις τον πόνο. Αυτό είναι το νόημα του Ιησού πάνω στο σταυρό. Μέσα από τον πόνο, η Ανάσταση. Μέσα από τον πόνο θα κερδίσεις την αυτογνωσία. Μην προσπαθήσεις λοιπόν να αποφύγεις τον πόνο. Δεν υπάρχει τρόπος. Όσο τον αποφεύγεις, τόσο χάνεις ευκαιρίες. Αντιμετώπισέ τον κατάματα! Άλλο δε γίνεται. Όσο τον αντιμετωπίζεις, τόσο ο πόνος χάνεται. Και φτάνει μια στιγμή που είσαι πανέτοιμος να τον αντιμετωπίσεις, ό,τι πόνος κι αν είναι αυτός...








...Η αυτογνωσία είναι δύσκολη, γιατί δεν είσαι έτοιμος να διαβείς μέσα από τον πόνο. Νομίζεις ότι η αυτογνωσία είναι ένα είδος ηρεμιστικού.

Έρχονται και με βρίσκουν άνθρωποι. “Δώσε μας γαλήνη,ησυχία,” μου λένε. Όποιος υπόσχεται γαλήνη και ησυχία χωρίς πόνο, σας κοροιδεύει. Κι εύκολα θα πιαστείτε στην παγίδα του, γιατί αυτό θέλετε. Είναι η έλξη που ασκούν στη Δύση οι άνθρωποι του τύπου Μαχαρίσι Μαχές Γιόγκι. Δε σας προσφέρουν διαλογισμό στην πράξη, σας προσφέρουν ηρεμιστικά. Ο διαλογισμός περνά μέσα από πόνους, δεν είναι παιχνίδι.

Πρέπει να περάσεις μέσα από τη φωτιά και μόνο σ'εκείνη τη φωτιά, θα πέσει το εγώ σου. Βλέποντας όλη την ασχήμια του πράγματος, πέφτει αυτόματα...




...Αν είσαι έτοιμος να τη δοκιμάσεις (την αυτογνωσία), πρέπει να ξέρεις τι σημαίνει. Δε φτάνει η επιθυμία να γίνεις ευτυχισμένος. Χρειάζεται επιθυμία να γνωρίσεις την αλήθεια, όχι επιθυμείς να γνωρίσεις ευτυχία. Γιατί εκείνος που θέλει να γίνει ευτυχισμένος θα ψάξει για ηρεμιστικά, για ναρκωτικά. Γι' αυτόν και ο διαλογισμός ακόμα θα είναι ναρκωτικό. Αυτός θέλει να κοιμηθεί καλά, θέλει να μη σκοτίζεται για ό,τι συμβαίνει. Θέλει έναν ιδιωτικό κόσμο από τα δικά του όνειρα, όμορφα όνειρα, όχι εφιάλτες. Αυτό θέλει μόνο.

Εκείνος που γυρεύει την αλήθεια δε σκέφτεται την ευτυχία. Το ζήτημα γι' αυτόν δεν είναι η ευτυχία ή η δυστυχία του. Πρέπει να γνωρίσω την αλήθεια. Ακόμα κι αν αυτό είναι επίπονο, ακόμα κι αν οδηγεί στην κόλαση, είμαι έτοιμος να το διασχίσω. Όπου κι αν οδηγεί, είμαι έτοιμος να πάω.



Δύο τύποι ανθρώπων υπάρχουν: Ο ένας αναζητά την ευτυχία. Είναι ο πολυαριθμότερος τύπος ανθρώπου. Μπορεί να πάει σε μοναστήρι, μα δε θα αλλάξει. Κι εκεί την ευτυχία θα ψάχνει, την ευτυχία, την ηδονή, την ικανοποίηση, αλλά με διαφορετικό τρόπο αυτή τη φορά, με το διαλογισμό, την προσευχή, το Θεό. Προσπαθεί να γίνει ευτυχισμένος, όλο και πιο ευτυχισμένος.

Μετά υπάρχει ο άλλος τύπος ανθρώπου: Αυτός που αναζητά την αλήθεια. Και να το παράδοξο: Αυτός που επιδιώκει την ευτυχία δε θα τη βρει ποτέ, γιατί η ευτυχία δεν είναι εφικτή, αν δεν φτάσεις πρώτα στην αλήθεια. Η ευτυχία είναι μόνο σκιά της αλήθειας. Από μόνη της δεν είναι τίποτα. Μόνο σε αρμονία με την αλήθεια υπάρχει...”



OSHO: "Η ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΑΡΜΟΝΙΑ"


ΟΜΙΛΙΕΣ

ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ

Πηγή

Share:

Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2014

Osho

Όταν πέφτεις στα δίχτυα του έρωτα
παραμένεις παιδί.
Όταν υψώνεσαι μέσα στον έρωτα
ωριμάζεις.
Όσσο
Share:

Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2014

Osho - Ο καινούριος άνθρωπος

Διδάσκω τον καινούργιο άνθρωπο, την καινούργια ανθρωπότητα, μια νέα αντίληψη τού πώς να είσαι μέσα
στον κόσμο. Κηρύσσω τον homo novus. Ο παλιός άνθρωπος πεθαίνει, και δεν υπάρχει λόγος να τον βοηθήσουμε να επιβιώσει πλέον. Ο παλιός άνθρωπος είναι ετοιμοθάνατος: μην θρηνείς γι΄αυτόν, βοήθησέ τον να πεθάνει. Γιατί μόνο με τον θάνατο τού παλιού μπορεί να γεννηθεί ο καινούργιος. Η παύση του παλιού αποτελεί την αρχή τού καινούργιου.


Το μήνυμά μου προς την ανθρωπότητα είναι ο καινούργιος άνθρωπος. Δεν θα φέρει αποτέλεσμα κάτι λιγότερο από τούτο. Όχι κάτι το τροποποιημένο, όχι κάτι που αποτελεί συνέχεια με το παρελθόν, αλλά κάτι εντελώς ξέχωρο.

Ο άνθρωπος έχει ζήσει έως τώρα όχι αληθινά, όχι αυθεντικά΄ ο άνθρωπος έχει ζήσει πολύ ψεύτικη ζωή. Ο άνθρωπος έχει ζήσει με μεγάλη παθολογία, ο άνθρωπος έχει ζήσει με μεγάλη αρρώστια. Και δεν υπάρχει λόγος να ζούμε με αυτή την παθολογία΄ μπορούμε να βγούμε από τη φυλακή, γιατί τη φυλακή τη φτιάξαμε με τα ίδια μας τα χέρια. Βρισκόμαστε μέσα στη φυλακή επειδή έχουμε αποφασίσει να βρισκόμαστε μέσα στη φυλακή΄ γιατί έχουμε πιστέψει ότι η φυλακή δεν είναι φυλακή αλλά σπίτι μας.

Το μήνυμά μου προς την ανθρωπότητα είναι: φτάνει πια. Αφυπνίσου! Δες τι έχει κάνει ο άνθρωπος στον ίδιο τον άνθρωπο. Μέσα σε τρεις χιλιάδες χρόνια ο άνθρωπος έχει κάνει πέντε χιλιάδες πολέμους. Δεν μπορείς να την πεις υγιή αυτή την ανθρωπότητα. Και μόνο καμιά φορά εδώ κι εκεί άνθισε κάποιος Βούδας. Αν μόνο καμιά φορά δίνει μέσα στον κήπο λουλούδια κάποιο φυτό, και κατά τα άλλα, όλος ο κήπος μένει δίχως λουλούδια, θα τον πεις κήπο αυτόν; Κάτι πολύ βασικό έχει πάει στραβά. Κάθε άνθρωπος γεννιέται για να γίνει Βούδας: τίποτε λιγότερο από τούτο δεν πρόκειται να σε ικανοποιήσει.

Διακηρύσσω προς εσένα τη Βουδδικότητά σου.

Αλλά τι έχει πάει στραβά; Γιατί ζει ο άνθρωπος επί χιλιάδες χρόνια μέσα σε ένα είδος κόλασης; Επί χιλιάδες χρόνια ζούμε με μια αμφίπλευρη αντίληψη τού ανθρώπου ως ένα είδος πεδίου μάχης ανάμεσα στο κατώτερο και το ανώτερο, το υλικό και το πνευματικό, το εγκόσμιο και το απόκοσμο, το καλό και το κακό, ανάμεσα στον Θεό και τον Διάβολο. Οι συνέπειες αυτού του πράγματος έχουν περιορίσει πάρα πολύ τις ανθρώπινες δυνατότητες.

Για την καταστροφή του ανθρώπου, για την καταστροφή της δυναμής του, χρησιμοποιήθηκε μια σπουδαία στρατηγική΄ δηλαδή η διαίρεση του ανθρώπου στα δυο. Ο άνθρωπος έχει ζήσει με την αντίληψη τού ή αυτό ή εκείνο: να είναι ή υλιστής ή πνευματικός. Σου έχουν πει ότι δεν μπορείς να είσαι και τα δυο. Οτι είσαι ή το σώμα ή η ψυχή΄ σε έχουν διδάξει ότι δεν μπορείς να είσαι και τα δυο.

Αποτέλεσε τούτο τη ριζική αιτία της δυστυχίας του ανθρώπου. Ο άνθρωπος που είναι διαιρεμένος εναντίον του εαυτού του θα παραμένει μέσα στην κόλαση. Ο παράδεισος γεννιέται όταν ο άνθρωπος δεν είναι πια διαιρεμένος εναντίον του εαυτού του. Διχασμένος άνθρωπος σημαίνει δυστυχία και ενοποιημένος άνθρωπος σημαίνει μακαριότητα.

Μέχρι τώρα, η ανθρωπότητα υπήρξε σχιζοφρενική, επειδή σου έχουν πει να καταπιέζεις, να απορρίπτεις, να αρνείσαι πολλά μέρη της φυσικής σου ύπαρξης. Και καθώς τα απορρίπτεις, καθώς τα αρνείσαι, δεν μπορείς να τα καταστρέψεις΄ απλώς κρύβονται. Εξακολουθούν να λειτουργούν μέσα από το ασυνείδητό σου΄ γίνονται πράγματι πιο επικίνδυνα.

Ο άνθρωπος αποτελεί ένα οργανικό σύνολο. Και όλα όσα έχει δώσει ο θεός στον άνθρωπο πρέπει εκείνος να τα χρησιμοποιήσει΄ δεν πρέπει να αρνηθεί τίποτε. Ο άνθρωπος μπορεί να γίνει ορχήστρα΄ το μόνο που χρειάζεται είναι η τέχνη της δημιουργίας αρμονίας μέσα του.

Οι αποκαλούμενες θρησκείες σου όμως σε διδάσκουν ως τώρα τρόπους δυσαρμονίας, τρόπους ασυμφωνίας, τρόπους σύγκρουσης. Κι όταν παλεύεις με τον εαυτό σου, διασκορπίζεις συνεχώς την ενέργειά σου. Παραμένεις νωθρός, ανευφυής, ανόητος΄ επειδή, χωρίς μεγάλη ενέργεια, δεν είναι ποτέ κανείς ευφυής. Όταν ξεχειλίζει η ενέργεια, υπάρχει και η ευφυΐα. Το ξεχείλισμα τής ενέργειας είναι εκείνο που κάνει την ευφυΐα να μεγαλώνει. Και ο άνθρωπος έχει ζήσει με εσωτερική φτώχεια.

Το μήνυμά μου προς την ανθρωπότητα είναι: δημιουργήστε τον καινούργιο άνθρωπο΄ αδιαίρετο, ενοποιημένο, πλήρη.

Ο Βούδας δεν είναι πλήρης, ούτε και ο Έλληνας Ζορμπάς. Είναι και οι δύο μισοί. Αγαπώ τον Ζορμπά, αγαπώ τον Βούδα. Όταν όμως κοιτώ τον βαθύτερο πυρήνα τού Ζορμπά, του λείπει κάτι: δεν έχει ψυχή. Όταν κοιτώ τον Βούδα, πάλι του λείπει κάτι: δεν έχει σώμα.

Διδάσκω μια μεγάλη συνάντηση: τη συνάντηση του Ζορμπά με τον Βούδα. Διδάσκω τον Βούδα Ζορμπά΄ μια νέα σύνθεση. Τη συνάντηση γης και ουρανού, τη συνάντηση του ορατού με το αόρατο, τη συνάντηση όλων των άκρων αντιθέτων΄ του άντρα με τη γυναίκα, της μέρας με τη νύχτα, του καλοκαιριού με το χειμώνα, του σεξ με το σαμάντι. Μόνο με τη συνάντηση αυτή θα φτάσει στη γη ο καινούργιος άνθρωπος.

Οι σαννυάσιν μου, οι άνθρωποι μου, αποτελούν τις πρώτες ακτίδες εκείνου του καινούργιου ανθρώπου, εκείνου του homo novus.

Η εσωτερική διαίρεση έχει οδηγήσει την ανθρωπότητα σε μια κατάσταση αυτοκτονίας. Εχει δημιουργήσει μόνο σκλάβους, και οι σκλάβοι δεν μπορούν να ζήσουν πραγματικά, δεν έχουν τίποτε για το οποίο να ζήσουν. Ζουν για τους άλλους. Τους έχουν καταντήσει μηχανές΄ επιδέξιες, αποτελεσματικές, αλλά η μηχανή είναι μηχανή. Και η μηχανή δεν μπορεί να έχει τη χαρά της ζωής. Δεν μπορεί να γιορτάσει, μπορεί μόνο να υποφέρει.

Οι παλιές θρησκείες πίστευαν στην απάρνηση. Η απάρνηση έχει υπάρξει ένα είδος κατάρας. Σου φέρνω ένα είδος ευλογίας: διδάσκω τη χαρά, όχι την απάρνηση. Δεν πρέπει να απαρνηθείς τον κόσμο, επειδή ο θεός δεν τον έχει απαρνηθεί΄ γιατί να τον απαρνηθείς εσύ; Ο θεός υπάρχει... Γιατί να μείνεις εσύ απέξω;

Ζήσε τον στην ολότητά του΄ κι αν ζήσεις τη ζωή με ολότητα, φέρνει τούτο την υπέρβαση. Τότε η συνάντηση της γης με τον ουρανό είναι εξαιρετικά όμορφη΄ δεν έχει τίποτε το κακό. Τότε εξαφανίζονται τα άκρα αντίθετα το ένα μέσα στο άλλο και τα άκρα αντίθετα γίνονται συμπληρωματικά.

Ο παλιός όμως άνθρωπος δεν ήταν πραγματικά ανθρώπινος. Ήταν ένα ανθρωποειδές, ένας homo mechanicus, ένας άνθρωπος που δεν είναι πραγματικά πλήρης. Και ο άνθρωπος που δεν είναι πλήρης δεν μπορεί ποτέ να είναι άγιος.

Ο καινούργιος άνθρωπος έρχεται, φθάνει, καθημερινά. Αποτελεί μειονότητα, είναι φυσικό΄ έχουν όμως φτάσει οι καινούργιες ποικιλίες, έχουν φτάσει οι καινούργιοι σπόροι. Και αυτός ο αιώνας, το τέλος του αιώνα αυτού, πρόκειται να δει είτε το τέλος όλης της ανθρωπότητας είτε τη γέννηση ενός καινούργιου ανθρώπινου πλάσματος.

Και όλα εξαρτώνται από σένα. Αν παραμείνεις προσκολλημένος στο παλιό, τότε ο παλιός άνθρωπος έχει ετοιμαστεί με κάθε τρόπο να διαπράξει μια μεγάλη αυτοκτονία, μια παγκόσμια αυτοκτονία. Ο παλιός άνθρωπος είναι έτοιμος να πεθάνει΄ ο παλιός άνθρωπος έχει χάσει το ζήλο για τη ζωή.

Γι΄αυτό ακριβώς προετοιμάζονται για πόλεμο όλες οι χώρες. Και ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος θα είναι ολικός πόλεμος. Κανείς δεν πρόκειται να είναι νικητής, γιατί κανείς δεν πρόκειται να επιβιώσει κατόπιν. Δεν πρόκειται να καταστραφεί μόνο ο άνθρωπος αλλά και όλη η ζωή πάνω στη γη.

Πρόσεχε! Πρόσεχε τους πολιτικούς σου΄ είναι όλοι τους αυτοκτονικοί. Πρόσεχε τους παλιούς προγραμματισμούς που σας διαιρούν σε Ινδούς, Γερμανούς, Γιαπωνέζους, Αμερικανούς. Ο καινούργιος άνθρωπος πρέπει να είναι συμπαντικός. Θα υπερβαίνει κάθε εμπόδιο φυλής, θρησκείας, φύλου, χρώματος. Ο καινούργιος άνθρωπος δεν θα ανήκει στην Ανατολή ή στη Δύση΄ ο καινούργιος άνθρωπος θα διεκδικεί τη γη ολόκληρη ως το σπίτι του.

Μόνο τότε θα μπορέσει να επιβιώσει η ανθρωπότητα΄ και όχι μόνο να επιβιώσει, με την έλευση μιας νέας αντίληψης για τον άνθρωπο... Η παλιά αντίληψη είναι εκείνη τού είτε/είτε: η καινούργια θα είναι εκείνη τού και/και. Ο άνθρωπος πρέπει να ζήσει πλούσια ζωή προς τα έξω και πλούσια ζωή προς τα μέσα΄ δεν υπάρχει λόγος να διαλέξει. Η εσωτερική ζωή δεν είναι ενάντια στην εξωτερική ζωή΄ αποτελούν μέρος του ίδιου ρυθμού.

Δεν υπάρχει λόγος να είσαι φτωχός στο εξωτερικό σου ώστε να είσαι πλούσιος στο εσωτερικό. Και δεν χρειάζεται να είσαι πλούσιος στον εξωτερικό κόσμο και να πάψεις να είσαι πλούσιος στον εσωτερικό. Έτσι γινόταν ως τώρα. Η Δύση επέλεξε τον ένα τρόπο: να είσαι πλούσιος στον εξωτερικό κόσμο! Η Ανατολή επέλεξε έναν άλλο: να είσαι πλούσιος στον εσωτερικό κόσμο! Είναι μονόπλευρες κι οι δυο. Έχουν υποφέρει και οι δύο, υποφέρουν ακόμη κι οι δύο.

Σε διδάσκω ολικό πλούτο. Να είσαι πλούσιος στον εξωτερικό κόσμο μέσω της επιστήμης και να είσαι πλούσιος στον εσώτατο πυρήνα σου μέσω της θρησκείας. Και αυτό θα σας κάνει ενιαίους, οργανικούς, άτομα.

Ο καινούργιος άνθρωπος δεν είναι πεδίο μάχης, δεν είναι διχασμένη προσωπικότητα, αλλά εικόνα του ενοποιημένου ανθρώπου, μοναδικού στο είδος του, σε πλήρη συνεργασία με τη ζωή στην ολότητά της. Ο καινούργιος άνθρωπος ενσαρκώνει μια πιο ζωντανή, μεταλλαγμένη εικόνα τού ανθρώπου, έναν καινούργιο τρόπο ύπαρξης μέσα στο σύμπαν, έναν ποιοτικά διαφορετικό τρόπο να διακρίνεις και να βιώνεις την πραγματικότητα. Μην θρηνείς λοιπόν σε παρακαλώ το τέλος τού παλιού. Να χαίρεσαι που πεθαίνει ο παλιός, που πεθαίνει η νύχτα, και που η αυγή είναι στον ορίζοντα.

Χαίρομαι, χαίρομαι πάρα πολύ, που εξαφανίζεται ο παραδοσιακός άνθρωπος, που γίνονται ερείπια οι παλιές εκκλησίες, που είναι εγκαταλειμμένοι οι παλιοί ναοί. Χαίρομαι εξαιρετικά που χάνεται η παλιά ηθική.

Πρόκειται για μια πολύ μεγάλη κρίση. Αν δεχθούμε την πρόκληση, πρόκειται για την ευκαιρία να δημιουργήσουμε το καινούργιο. Δεν υπήρξε ποτέ πιο ώριμη σε καμιά άλλη εποχή του παρελθόντος. Ζεις σε μια από τις πιο όμορφες εποχές, γιατί το παλιό εξαφανίζεται, ή έχει εξαφανιστεί, και δημιουργείται χάος. Και μόνο μέσα από το χάος γεννιούνται τα μεγάλα αστέρια.

Εχεις την ευκαιρία να δημιουργήσεις και πάλι το σύμπαν. Είναι μια ευκαιρία που έρχεται πότε-πότε μόνο, πολύ σπάνια. Είσαι τυχερός που ζεις σε αυτούς τους κρίσιμους καιρούς. Χρησιμοποίησε την ευκαιρία για να δημιουργήσεις τον καινούργιο άνθρωπο.

Και για να δημιουργήσεις τον καινούργιο άνθρωπο πρέπει να ξεκινήσεις από τον εαυτό σου.

Ο καινούργιος άνθρωπος θα είναι μύστης, ποιητής, επιστήμονας, όλα μαζί. Δεν θα κοιτά τη ζωή μέσω των παλιών σάπιων διαιρέσεων. Θα είναι μύστης, γιατί θα αισθάνεται την παρουσία του θεού. Θα είναι ποιητής, γιατί θα γιορτάζει την παρουσία του θεού. Και θα είναι επιστήμονας, γιατί θα ερευνά αυτή την παρουσία μέσω της επιστημονικής μεθοδολογίας. Οταν είναι και τα τρία αυτά μαζί ένας άνθρωπος, είναι ο άνθρωπος πλήρης.

Αυτή την έννοια δίνω στον άγιο άνθρωπο.

Ο παλιός άνθρωπος ήταν καταπιεστικός, επιθετικός. Ο παλιός άνθρωπος ήταν επόμενο να είναι επιθετικός, γιατί η καταπίεση φέρνει επιθετικότητα. Ο καινούργιος άνθρωπος θα είναι αυθόρμητος, δημιουργικός.

Ο παλιός άνθρωπος έζησε μέσω των ιδεολογιών. Ο καινούργιος άνθρωπος θα ζήσει όχι μέσω των ιδεολογιών, όχι μέσω των συστημάτων ηθικής, αλλά μέσω της συνειδητότητας. Ο καινούργιος άνθρωπος θα ζήσει μέσω της επίγνωσης. Ο καινούργιος άνθρωπος θα είναι υπεύθυνος, υπεύθυνος απέναντι στον εαυτό του και απέναντι στην ύπαρξη. Ο καινούργιος άνθρωπος δεν θα είναι ηθικός με την παλιά έννοια΄ θα είναι αμοραλιστικός.

Ο καινούργιος άνθρωπος φέρνει μαζί του έναν καινούργιο κόσμο. Προς το παρόν, ο καινούργιος άνθρωπος είναι επόμενο να αποτελεί μια μεταλλασσόμενη μειονότητα, είναι όμως ο φορέας ενός νέου πολιτισμού, είναι ο σπόρος. Βοήθησέ τον. Ανακοίνωσε από τις στέγες των σπιτιών την άφιξή του: αυτό είναι το μήνυμά μου προς εσένα.

Ο καινούργιος άνθρωπος είναι ανοικτός και έντιμος. Είναι με διαφάνεια αληθινός, αυθεντικός και αυτο-αποκαλύπτεται. Δεν θα είναι υποκριτής. Δεν θα ζει μέσω κάποιων στόχων: θα ζει εδώ και τώρα. Θα γνωρίζει έναν μόνο χρόνο, το τώρα, και έναν μόνο χώρο, το εδώ. Και μέσω της παρουσίας του αυτής, θα γνωρίσει τι είναι ο θεός.

Να είσαι χαρούμενος! Ο καινούργιος άνθρωπος έρχεται, ο παλιός φεύγει. Ο παλιός βρίσκεται ήδη πάνω στον σταυρό, και ο καινούργιος φαίνεται ήδη στον ορίζοντα.

Osho,Philosophia Perennis, Κεφάλαιο 2

Πηγή
Share:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence