Καμιά δεν έχει το πρόσωπο της καλής μου

Françoise De Felice - Tutt'Art@ (9)

Καμιά δεν έχει το πρόσωπο της καλής μου.Ένα πρόσωπο όπου τα πουλιά
πεταρίζουν τα πρωινά.
Καμιά δεν έχει τα χέρια της καλής μου.
Δυο χέρια που ζεσταίνει ο ήλιος,
όταν χαϊδεύουν τη φτωχή μου ζωή.
Καμιά δεν έχει τα μάτια της καλής μου.
Δυο μάτια που μέσα τους ψάρια κολυμπούν ελεύθερα
ξεχνώντας το αγκίστρι και τις ξέρες,
ξεχνώντας εμένα που τα προσμένω
σαν τον αρχαίο ψαρά της ελπίδας.
Καμιά δεν έχει τη φωνή της καλής μου.
Μια φωνή που δεν αγγίζει τις λέξεις,
σαν να ’ταν ένα ατέλειωτο τραγούδι.
Καμιά δεν έχει το φως που την περιβάλλει
ούτε εκείνη την απουσία του ήλιου που βυθίζεται.
Κάποιες φορές σκέφτομαι πως κανείς
δεν τα έχει όλα αυτά, κανείς,
ούτε καν αυτή η ίδια.

Άμλετ Λίμα Κιντάνα (Hamlet Lima Quintana), μετάφραση Μαρία Μπεζαντάκου (από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι, Βασίσου πάνω μου

Read More

Τελικά, ο θάνατος είναι μεγάλος ψεύτης

Τελικά, ο θάνατος είναι μεγάλος ψεύτης.

Λέει ψέματα όταν δηλώνει πως θα μου πάρει τη ζωή,
σαν να μπορούσε να διακόψει την άνοιξη,
γιατί, στο κάτω κάτω,
ο θάνατος μόνο το χρόνο μπορεί να μου κλέψει,
την ευκαιρία να γελάσω,
να φάω ένα μήλο,
να πω έναν λόγο,
να πατήσω το χώμα που αγαπώ,
να ανάψω τον έρωτα για την κάθε μέρα.

Να δώσω το χέρι, να παίξω κιθάρα,
να μεταδώσω την ελπίδα.

Τους χώρους μόνο αλλάζει.
Πού θα ξαπλώσω το κορμί μου,
αν θα χορέψω στο φως του φεγγαριού,
ή θα περάσω το ποτάμι κολυμπώντας.

Αν θα μείνω στο κρεβάτι, αν θα πάρω άλλο δρόμο,
θα καθίσω σ’ ένα κλαδί δέντρου,
ή αν θα τραγουδάω κάτω απ’ τα παράθυρα.

Αλλά, να κλέψει τη ζωή;… Αυτό δεν το μπορεί.
Δεν μπορεί να σκαρώσει αυτή τη φάρσα… γιατί η ζωή…

Η ζωή είναι πυρσός που περνάει από χέρι σε χέρι,
από άνθρωπο σε άνθρωπο, από σπόρο σε σπόρο,
είναι μια μεταβίβαση χωρίς επιστροφή,
μια αέναη κίνηση προς το μέλλον,
σαν το φως που διαλύει το σκοτάδι.

Hamlet Lima Quintana

πηγη 

Read More