🎙️ Travellers Radio Feed
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Dedicated. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Dedicated. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 18 Ιουνίου 2021

Axis - Dedicated


Oι Axis σχηματίστηκαν το 1970 από τους: Αλέκο Καρακαντά, Ντέμη Βισβίκη, Δημήτρη Κατακουζηνό και Γιώργο Χατζηαθανασίου. Η μουσική στο ντεμπούτο τους, ”Ela Ela”, το οποίο κυκλοφόρησε το 1971, ήταν κυρίως ποπ / ροκ της εποχής. Ωστόσο στα δύο τελευταία κομμάτια του δίσκου, “Thought” και “Bad Trip” φάνηκαν για πρώτη φορά οι αναζητήσεις της μπάντας στο hard rock και progressive rock, όπου κυριαρχούσε το δυναμικό fuzzy κιθαριστικό στυλ του Καρακαντά και το περιπετειώδες παίξιμο του Βισβίκη στα πλήκτρα.

Αφού περιόδευσαν στην Ευρώπη (Ιταλία, Βέλγιο, Ελβετία, Ολλανδία), ο Καρακαντάς εγκατέλειψε τη μπάντα, ο Κατακουζηνός αντικαταστάθηκε από τον Αλέξανδρο Φάντη και έτσι ηχογράφησαν τον τρίτο δίσκο τους (το δεύτερο ήταν ουσιαστικά μια διαφορετική εκδοχή του πρώτου με ένα διαφορετικό κομμάτι) με την προσθήκη του Χρήστου Στασινόπουλου. Το “Axis” [1973], το οποίο κυκλοφόρησε μόνο στη Γαλλία και τον Καναδά, είναι χωρίς αμφιβολία ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ελληνικά progressive άλμπουμς στη δεκαετία του ’70. Η μουσική εδώ είναι μία μοναδική μίξη avant-prog (το οποίο ήταν πολύ δημοφιλές στη Γαλλία εκείνη την εποχή) με jazz-rock πειραματισμούς, φανερά στοιχεία Canterbury, τυπικό συμφωνικό progressive rock, καθώς και hard rock. Κατόπιν οι Axis κυκλοφόρησαν τον τρίτο και τελευταίο δίσκο τους, όπου έπαιζαν 70s hard rock και τελικά διαλύθηκαν το 1974.

Αν και η πορεία τους ήταν σύντομη, οι Axis χαίρουν της εκτίμησης των progressive rock οπαδών, λόγω του δεύτερου δίσκου τους, ένα πραγματικό διαμάντι του ευρωπαϊκού underground προοδευτικού Rock


Share:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence