Όταν ο άντρας μπαίνει στη γυναίκα Ann Sexton

Όταν ο άντρας,
Μπαίνει στη γυναίκα,
Σαν τον αφρό των κυμάτων
Που διεισδύει στην ακτή,
Ξανά και ξανά,
Κι η γυναίκα ανοίγει
Το στόμα της μ’ ευχαρίστηση
Και τα δόντια της λάμπουν
Σαν το αλφάβητο,
Ο Λόγος του Θεού εμφανίζεται
Μαδώντας ένα άστρο,
Και ο άντρας
Μέσα στη γυναίκα
Δένει ένα κόμπο
Έτσι που να μην είναι
Ποτέ ξανά χωριστά
Κι η γυναίκα
Σκαρφαλώνει σ’ ένα λουλούδι
Και καταπίνει το μίσχο του
Κι ο Λόγος του Θεού εμφανίζεται
Και ξαμολάει τα ποτάμια τους.

Αυτός ο άντρας,
Αυτή η γυναίκα,
Με τη διπλή τους πείνα,
Προσπάθησαν να περάσουν
Μες απ’ το παραπέτασμα του Θεού
Και σύντομα το έκαναν,
Παρόλο που ο Θεός
Μέσα στη διαστρέβλωσή του
Λύνει τον κόμπο.

Ann Sexton


Μετάφραση: Κώστας Λιννός

Read More

Ann Sexton: Γι' αυτόν το Θεό, αυτό το γέλιο του πρωινού,

Καλώς ήλθες, πρωινό
Υπάρχει σε όλα χαρά:
στα μαλλιά που κάθε πρωί βουρτσίζω,
στη χνουδωτή πετσέτα τη φρεσκοπλυμένη
που τρίβω στο κορμί κάθε πρωί,
στο ιερό των αβγών που μαγειρεύω
κάθε πρωί,
στην παράφορα του βραστήρα
που κάθε πρωί ζεσταίνει τον καφέ μου,
στο κουτάλι, στην καρέκλα
που με καλημερίζουν
κάθε πρωί,
στη θεϊκότητα του τραπεζιού
όπου τοποθετώ τ' ασημικά μου,
πιάτο και κούπα,
κάθε πρωί.
Όλα αυτά είναι Θεός,
εδώ ακριβώς, στο ανοιχτοπράσινο σπίτι μου
κάθε πρωί,
κι έχω σκοπό,
αν και το ξεχνάω συχνά,
να εκφράσω ευγνωμοσύνη,
να λιποθυμήσω δίπλα στο τραπέζι της κουζίνας
σε προσευχή αγαλλίασης
καθώς τα ιερά πουλιά στο τζάμι
τσιμπολογούν του γάμου τους τα σπόρια.
Έτσι, καθώς το σκέφτομαι,
ας ζωγραφίσω στην παλάμη μου ένα «ευχαριστώ» 
γι' αυτόν το Θεό, αυτό το γέλιο του πρωινού, 
από φόβο μήπως δεν ειπωθεί.
Χαρά που δε μοιράζεται 
πεθαίνει γρήγορα, έχω ακούσει.

Read More