Μεταμόρφωση Μανώλης Μεσσήνης

Άχραντο όνειρο μέσα από αχλύ

και τ’ασχημάτιστο που σχηματίζεται,

στο αχνό παιχνίδισμα της αυγής

χρωμάτων σύνθεση που ξεδιαλύνεται,

λευκά οράματα παίρνουν περίγραμμα ,

γυναίκα – μάγισσα σ’εσένα έρχεται

Στην κάτω χώρα μια απεικόνιση,

μια μετουσίωση και μια ενσάρκωση

και μια ανάμνηση απ’των αοράτων

την άπιαστη χάρη, τη θεία μορφή

Ασύλληπτο άρωμα γύρω της σκορπίζει

λευκοντυμένη σαν προχωρεί

φτάνει κοντά σου θριαμβική,

ναϊάδας γνέματα, σειρήνας χάδια,

ένα φιλί – νέκταρος κέρασμα

από συμπόσιο σε Ολύμπου δώματα

 

Είναι τα μάτια της γαλήνια θάλασσα,

είναι  το βλέμμα της ουράνιο φως,

είναι η φωνή της μια μελωδία,

είναι το Είναι της μια αρμονία,

είναι η αγκαλιά της μέθη κι ανέβασμα

σε Παραδείσου στερνό σκαλί

Άχραντο όνειρο μέσα από αχλύ

και τ’ασχημάτιστο που σχηματίζεται

κι απομακρύνεται,

με πάτημα ελαφρύ  και εξωτική

γυναίκα – μάγισσα απ’το προσκήνιο αποχωρεί

 

Στο αχνό τρέμουλο της δύσης

μέσα απ’το σύννεφο που ξεδιαλύνεται

αιθερογέννητη, θριαμβική

ολέθρου οπτασία αυτή ξανάρχεται

Είναι τα μάτια της άγρια θάλασσα,

είναι το βλέμμα της φωτιά της κόλασης,

είναι η φωνή της ύαινας ουρλιαχτό,

είναι το Είναι της άγονη έκταση,

είναι η αγκαλιά της τύλιγμα φιδιού,

είναι το χάδι της θανάτου άγγιγμα και γκρέμισμα

βαθιά σε Ταρτάρων στερνό σκαλί

Απαίσιο όνειρο μέσα από αχλύ

και τ’ασχημάτιστο που σχηματίζεται

κι απομακρύνεται,

με πάτημα ελαφρύ και εξωτική

γυναίκα – μάγισσα απ’το προσκήνιο αποχωρεί

 

 

© Μανώλης Μεσσήνης

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Read More

Αιθεροβάμων

Γυναίκα που βαδίζεις στους αιθέρες
Θα σου χαρίσω ένα βότσαλο
που στις φλέβες του κυλά η αρμύρα της θάλασσας
για να δω το χαμόγελό σου,
μια σταγόνα αίμα
απ’την καρδιά του κόσμου,
έναν άνεμο για να χτενίζει
τα μαλλιά σου την αυγή,ένα λευκό σύννεφο για ν'αναπαύεται
η σκέψη σου το σούρουπο,
τον ουρανό με τ’άστρα και τη γη
να σε κοιμίζουν με το παραμύθι τους τις νύχτες

Γυναίκα που βαδίζεις στους αιθέρες
Θα σου χαρίσω έναν καμβά και χρώματα
για να ζωγραφίζεις τις εικόνες
που διαβαίνουν απ’τη γειτονιά των ονείρων σου,
ένα άλογο για να καλπάζεις
ψάχνοντας, ανάσαση στο φως

Γυναίκα που βαδίζεις στους αιθέρες
θα σου χαρίσω την ψυχή μου
μόνο για να υπάρξεις

Μανώλης Μεσσήνης

Read More

Πόθου προσδοκία

Φέρε μου το κύπελλο του φωτός

μες στις λευκές παλάμες σου

κι ας ηχήσουν

στη συμφωνία του σύμπαντος

τα βήματά σου!

 

Γονατιστός στην αναστάτωση του πόθου,

θα σε περιμένω να έρθεις

με τα χρυσά σαντάλια της αυγής,

ραντίζοντας τη μελωδία των άστρων

μες στην ταραγμένη προσδοκία μου!

 

 Να μπορούσαν οι γαλαξίες

  στο μέτωπο της προσμονής μου

  τη διαύγεια των εποχών να καταλύσουν

 

  θα σ’εύρισκα μες στις διαθλάσεις

  του υγρού ονείρου συνθεμένη,

  όπως οι κήποι της νεκρής βροχής,

  δεμένοι στην ακινησία του χρόνου εκστατικοί,

  δέχονται ξαφνικά,

  μέσ’απ’τα φύλλα της σιωπής,

  την πρώτη νότα

  από τον άγνωστο ρυθμό

  κάποιου κόσμου, άλλου

 

Ένα πουλί νυχτερινό προοιωνίζει

την τέλεια στιγμή του ερχομού σου

 

Θα σε δεχθώ

 κάτω απ’τον θόλο της αυγής,

 μέσ’απ’το φάσμα των δακρύων μου

 

γονατιστός

 

 

©Μανώλης Μεσσήνης

Ταξιδευτές 

Read More