“Himba” η φυλή που τραγουδά το τραγούδι του παιδιού πριν τη γέννησή του!

H “Himba” είναι μια φυλή στην Αφρική, όπου η ημερομηνία γέννησης ενός παιδιού δεν υπολογίζεται από τη στιγμή που γεννήθηκε, ούτε από τη στιγμή της σύλληψης, αλλά από την ημέρα που το παιδί υπήρξε ως σκέψη στο μυαλό της μητέρας του. Και όταν μια γυναίκα αποφασίζει ότι θα έχει ένα παιδί,  πάει και κάθεται κάτω από ένα δέντρο μόνη και ακούει όσο μπορεί να ακούσει το τραγούδι του παιδιού που θέλει να έρθει. Και αφού έχει ακούσει το τραγούδι, πάει πίσω στον άνθρωπο που θα είναι ο πατέρας του παιδιού, και το διδάσκει σ ‘αυτόν
. Και στη συνέχεια, όταν κάνουν έρωτα για να συλλάβουν σωματικά το παιδί, τραγουδούν το τραγούδι του παιδιού, ως ένα τρόπο για να το καλέσουν.

Και στη συνέχεια , όταν η μητέρα είναι έγκυος, η μητέρα διδάσκει το τραγούδι του παιδιού στις μαίες και τις ηλικιωμένες γυναίκες του χωριού, έτσι ώστε όταν το παιδί γεννιέται, οι μαίες και οι άνθρωποι γύρω του να τραγουδήσουν το τραγούδι του παιδιού  για να το υποδεχθούνε. Και τότε, καθώς το παιδί μεγαλώνει, οι άλλοι κάτοικοι του χωριού διδάσκονται το τραγούδι του παιδιού. Εάν το παιδί πέσει ή όταν πονάει το γόνατο του, κάποιος αρχίζει να του τραγουδά το τραγούδι του. Ή όταν το παιδί κάνει κάτι θαυμάσιο, ή περνά μέσα από τις τελετές της εφηβείας και της ενηλικίωσης, οι κάτοικοι του χωριού τραγουδούν το τραγούδι του για να το τιμήσουν.

Στην αφρικανική φυλή υπάρχει μία άλλη περίσταση κατά την οποία οι κάτοικοι τραγουδούν για το παιδί. Σε οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής του, κάποιος που διαπράττει ένα έγκλημα ή μια παρεκκλίνουσα κοινωνική πράξη καλείται στο κέντρο του χωριού και οι άνθρωποι στην κοινότητα σχηματίζουν ένα κύκλο γύρω του. Στη συνέχεια, τραγουδούν το τραγούδι του ενόχου.

Η φυλή αναγνωρίζει ότι η διόρθωση της αντικοινωνικής συμπεριφοράς δεν είναι η τιμωρία. Είναι η αγάπη και η ανάμνηση της ταυτότητας . Όταν έχω αναγνωρίσει το δικό μου τραγούδι, δεν έχω καμία επιθυμία ή την ανάγκη να κάνω κάτι που θα βλάψει τον άλλο .

Και το τραγούδι είναι ο τρόπος μέσα από τη ζωή τους . Στο γάμο, τα τραγούδια των νεόνυμφων τραγουδιούνται, μαζί . Και τέλος , όταν αυτό το παιδί είναι ξαπλωμένο στο κρεβάτι , έτοιμο να πεθάνει , όλοι οι κάτοικοι γνωρίζουν το τραγούδι του, και του τραγουδούν – για τελευταία φορά – το τραγούδι του.

NLP

Read More

Οι δυο άγγελοι ταξιδευτές

Ήταν κάποτε δύο άγγελοι που ταξίδευαν και σταμάτησαν για να περάσουν τη νύχτα τους στο σπίτι μιας πλούσιας οικογένειας. Η οικογένεια ήταν αγενείς και δεν ήθελαν να τους φιλοξενήσουν σε κάποιο από τα δωμάτια του αρχοντικού τους. Αντίθετα, οι άγγελοι έμειναν σε ένα μικρό χώρο στο υπόγειο του σπιτιού.
Καθώς έστρωναν για να κοιμηθούν πάνω στο κρύο πάτωμα, ο γηραιότερος άγγελος είδε μια τρύπα στον τοίχο και την επισκεύασε, καλύπτοντάς την. Όταν ο νεαρότερος άγγελος τον ρώτησε γιατί το έκανε αυτό, ο άλλος του απάντησε ότι «Τα πράγματα δεν είναι πάντα έτσι όπως δείχνουν».
Την επόμενη νύχτα, οι δύο άγγελοι θέλησαν να ξεκουραστούν στο σπίτι μιας πολύ φτωχής, αλλά φιλόξενης οικογένειας αγροτών. Αφού μοιράστηκαν με την οικογένεια το φτωχικό φαγητό τους, το ζευγάρι των αγροτών τους παραχώρησε το κρεβάτι τους για να ξαπλώσουν και να ξεκουραστούν. Μόλις βγήκε ο ήλιος το άλλο πρωί, οι άγγελοι είδαν τον αγρότη και τη γυναίκα του να κλαίνε γιατί η μοναδική τους αγελάδα είχε ψοφήσει κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Ο νεαρός άγγελος θύμωσε πολύ και ρώτησε το γηραιότερο γιατί να συμβαίνει αυτή η αδικία στους καλούς και φτωχούς αυτούς ανθρώπους. «Η πρώτη οικογένεια είχε τα πάντα και τη βοήθησες», τον κατηγόρησε. «Η δεύτερη οικογένεια είχε τόσα λίγα και ήταν τόσο πρόθυμη να τα μοιραστεί και εσύ άφησες την αγελάδα τους να ψοφήσει». «Τα πράγματα δεν είναι πάντα έτσι όπως δείχνουν», του απάντησε ο γηραιότερος άγγελος.
«Όταν μείναμε στο υπόγειο του πλούσιου αρχοντικού, παρατήρησα ότι υπήρχε χρυσάφι μέσα σ΄εκείνη την τρύπα που είχε ανοίξει στον τοίχο. Επειδή όμως, ο ιδιοκτήτης ήταν τόσο φιλάργυρος, άπληστος και δεν ήθελε να μοιραστεί την καλοτυχία του με άλλους, εγώ σφράγισα τον τοίχο για να μη μπορεί να ανακαλύψει το χρυσάφι. Τη χτεσινή νύχτα που κοιμηθήκαμε στο κρεβάτι των φτωχών αγροτών, ήρθε ο άγγελος του θανάτου για να πάρει τη γυναίκα. Εγώ του έδωσα την αγελάδα για αντάλλαγμα. Τα πράγματα δεν είναι πάντα έτσι όπως δείχνουν».
Τα πράγματα δεν εξελίσσονται πάντα όπως φαίνονται. Αν έχετε πίστη, αυτό που χρειάζεται να κάνετε είναι να εμπιστεύεστε, ότι κάθε αποτέλεσμα θα είναι πάντα για το καλό το δικό σας. Μπορεί να μην το γνωρίζετε πριν περάσει ένα αρκετά μεγάλο διάστημα.
Η ζωή μας είναι όμορφη γιατί είναι απρόβλεπτη. Πολλές φορές βγάζουμε συμπεράσματα μόνο από αυτά που φαίνονται, από αυτά που βλέπουμε και όχι από όλα όσα, τελικά, συμβαίνουν.
Γι΄ αυτό, ας είμαστε περισσότερο σκεπτικιστές και σκεπτικοί, πριν εγκρίνουμε, ή απορρίψουμε κάποιον άνθρωπο ή μια κατάσταση. Ας έχουμε πάντα στο νου μας, ότι υπάρχουν φορές που τα πράγματα δεν δείχνουν αυτό που είναι στην πραγματικότητα.
Την πραγματικότητα θα πρέπει να την ανακαλύψουμε οι ίδιοι. Θα πρέπει να είμαστε περισσότερο υπεύθυνοι με όλα αυτά που φανταζόμαστε προκειμένου να πάρουμε μια σοβαρή απόφαση.
Το ξαναγράφω :
Ας είμαστε περισσότερο υπεύθυνοι με τη χρήση της φαντασίας μας, όσον αφορά στη λήψη μιας σπουδαίας απόφασης. Αυτό που προηγείται μιας απόφασης, είναι η σκέψη. Η σκέψη δημιουργεί εικόνες μέσα στο μυαλό και αυτό ονομάζεται φαντασία.
Αν θέλουμε να είμαστε σε θέση να παίρνουμε καλύτερες αποφάσεις, ας είμαστε προσεκτικότεροι, περισσότερο υπεύθυνοι με τις σκέψεις που κάνουμε.
Γιατί διαφορετικά βγάζουμε λάθος συμπεράσματα που μας οδηγούν στα λάθος βήματα, στις λάθος σχέσεις, με τους λάθος ανθρώπους.
Κι αυτό πονάει. Πονάει πολύ!

 Η δικαιοσύνη είναι υπερβολικά καλή για κάποιους ανθρώπους, αλλά όχι αρκετά καλή για κάποιους άλλους – Norman Douglas
Υπάρχουν φορές που βγάζουμε πρόωρα συμπεράσματα, επειδή έχουμε παρασυρθεί από αυτό που φαίνεται και όχι από αυτό που πραγματικά συμβαίνει. Αυτός είναι ένας λάθος τρόπος για να προγραμματίζουμε τη ζωή μας και τις αντιδράσεις μας.

(Από το βιβλίο μου "Ιστορίες που δυναμώνουν την ψυχή)
Άκης Αγγελάκης LLM, SAC Dip.,
Authorized Trainer, Counselor & Life Coach,
Σύμβουλος Επιχειρήσεων, Εκδότης, Συγγραφέας.


 Ευ αγωνίζεσθαι 

Read More

Το σύννεφο και ο αμμόλοφος

Ένα νεαρό σύννεφο γεννήθηκε στο μέσο μιας μεγάλης καταιγίδας στη Μεσόγειο. Αλλά δεν πρόλαβε να μεγαλώσει εκεί, ένας δυνατός άνεμος έσπρωξε όλα τα σύννεφα προς την Ανατολή.
Μόλις έφτασαν στην ήπειρο, το κλίμα άλλαξε στον ουρανό έλαμπε ένας γενναιόδωρος ήλιος και από κάτω τους εκτεινόταν η χρυσαφένια άμμος της ερήμου Σαχάρα. Ο άνεμος συνέχισε να τα σπρώχνει προς τα δάση του Νότου, καθώς στη έρημο δεν βρέχει σχεδόν ποτέ.
Ωστόσο, τα νεαρά σύννεφα είναι σαν τους νεαρούς ανθρώπους. Το σύννεφό μας λοιπόν αποφάσισε ν' απομακρυνθεί από τους γονείς του και τους μεγαλύτερους φίλους του για να γνωρίσει τον κόσμο.

- Τι κάνεις εκεί; Φώναξε ο άνεμος. Η έρημος είναι όλη ίδια!
Γύρνα στο σμήνος και θα πάμε στο κέντρο της Αφρικής, όπου υπάρχουν εκθαμβωτικά βουνά και δέντρα!
Αλλά το νεαρό σύννεφο, ανυπότακτο από τη φύση του, δεν υπάκουσε. Χαμήλωσε σιγά-σιγά, έως ότου κατάφερε να αιωρηθεί σε μια γενναιόδωρη και γλυκιά αύρα και να πλησιάσει τη χρυσαφένια άμμο. Αφού τριγύρισε αρκετά, πρόσεξε ότι ένας από τους αμμόλοφους του χαμογελούσε. Είδε ότι κι εκείνος ήταν νέος, πρόσφατα σχηματισμένος από τον άνεμο που μόλις είχε περάσει. Την ίδια στιγμή ερωτεύτηκε την χρυσή του κόμη.
- Καλημέρα, είπε. Πώς είναι η ζωή εκεί κάτω;
- Έχω την συντροφιά των άλλων αμμόλοφων, του ήλιου, του ανέμου και των καραβανιών που περνούν από δω πότε-πότε. Μερικές φορές κάνει πολλή ζέστη, όμως είναι υποφερτή. Και πώς είναι η ζωή εκεί πάνω;
- Κι εδώ υπάρχει άνεμος και ήλιος, αλλά το πλεονέκτημα είναι ότι μπορώ και τριγυρνάω στον ουρανό και να μαθαίνω πολλά πράγματα.
- Για μένα η ζωή είναι σύντομη, είπε ο αμμόλοφος. Όταν ο άνεμος επιστρέψει από τα δάση, θα εξαφανιστώ.
- Και αυτό σου προκαλεί θλίψη;
- Μου δίνει την εντύπωση ότι δεν χρησιμεύω σε τίποτα.
- Κι εγώ αισθάνομαι το ίδιο. Μόλις περάσει ο επόμενος άνεμος θα πάω στο Νότο και θα μεταμορφωθώ σε βροχή. Αυτή είναι η μοίρα μου ωστόσο.
Ο αμμόλοφος δίστασε, αλλά τελικά είπε:
- Ξέρεις ότι εμείς εδώ στην έρημο τη βροχή την λέμε «παράδεισο»;
- Δεν ήξερα ότι μπορούσα να μεταμορφωθώ σε κάτι τόσο σημαντικό, είπε το σύννεφο γεμάτο περηφάνια.
- Έχω ακούσει πολλούς μύθους από γέρικους αμμόλοφους . Λένε ότι μετά τη βροχή καλυπτόμαστε από χλόη και λουλούδια. Εγώ όμως ποτέ δεν θα μάθω τι είναι αυτό, γιατί στην έρημο βρέχει πολύ σπάνια.
Ήταν η σειρά του σύννεφου να διστάσει. Αμέσως μετά όμως του χάρισε ένα πλατύ χαμόγελο.
- Αν θέλεις, μπορώ να ρίξω πάνω σου βροχή. Αν και μόλις έφτασα, σ' έχω ερωτευθεί και θα θελα να μείνω εδώ για πάντα.
- Όταν σε είδα για πρώτη φορά στον ουρανό κι εγώ σε αγάπησα, είπε ο αμμόλοφος. Αν όμως μεταμορφώσεις την ωραία λευκή κόμη σου σε βροχή, θα πεθάνεις.
- Η Αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ, είπε το σύννεφο. Μεταμορφώνεται. Κι εγώ θέλω να σου δείξω τον παράδεισο.
Άρχισε λοιπόν να χαϊδεύει τον αμμόλοφο με μικρές σταγόνες και παρέμειναν μαζί μέχρι που εμφανίστηκε το ουράνιο τόξο. Την επόμενη μέρα ο μικρός αμμόλοφος ήταν καλυμμένος με λουλούδια. Κάποια σύννεφα που περνούσαν με προορισμό την Αφρική νόμισαν ότι εκεί ήταν ένα κομμάτι του δάσους που έψαχναν κι έριξαν κι άλλη βροχή. Λίγα χρόνια μετά, ο αμμόλοφος είχε μεταμορφωθεί σε όαση, η οποία δρόσιζε  με τη σκιά των δέντρων της.

Paulo Coelho

Feel the Music Deep Inside

Read More

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον παράδεισο και στην κόλαση;

Ένας αρχαίος κινέζικος θρύλοςλέει ότι κάποιος μαθητής ρώτησε τον δάσκαλο του:«Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση;» Ο δάσκαλος του απάντησε: «Πολύ μικρή κι ωστόσο, έχει μεγάλες συνέπειες. Έλα να σου δείξω την Κόλαση».

Μπήκαν σε ένα δωμάτιο, όπου μια ομάδα ανθρώπων καθόταν γύρω από μια μεγάλη χύτρα με ρύζι.
Όλοι ήταν πεινασμένοι και απελπισμένοι καθένας είχε από ένα κουτάλι που το κρατούσε από την άκρη με προσοχή κι έφτανε ως τη χύτρα.
Κάθε κουτάλι, όμως, είχε τόσο μακρύ χερούλι, που δεν μπορούσαν να το φέρουν στο στόμα. Η απελπισία και η ταλαιπωρία ήταν φοβερή. «Έλα» είπε ο δάσκαλος λίγο μετά.
«Τώρα θα σου δείξω τον Παράδεισο»
Μπήκαν σε ένα άλλο δωμάτιο, πανομοιότυπο με το πρώτο,υπήρχε η χύτρα του ρυζιού, η ομάδα ανθρώπων, τα ίδια μακριά κουτάλια, όμως εκεί όλοι ήταν ευτυχισμένοι και χορτάτοι.
«Δεν καταλαβαίνω» είπε ο μαθητής. «Γιατί είναι τόσο ευτυχισμένοι εδώ ενώ στο άλλο δωμάτιο είναι τόσο δυστυχισμένοι, τη στιγμή που όλα είναι ίδια;»
«Δεν το κατάλαβες;», χαμογέλασε ο δάσκαλος. «Καθώς τα κουτάλια έχουν μακριά χερούλια και δεν μπορούν να φέρνουν το φαγητό στο στόμα τους, εδώ έμαθαν όλοι να ταΐζουν ο ένας τον άλλον»

Ενναλακτική Δράση

🎙️ Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Read More

o ταξιδιώτης του ουρανού. ένα μικρό διήγημα

Σούρουπο……


Με έβλεπε καθώς ανηφόριζα σαν λιγδιασμένο χιπαριό το μονοπάτι
Ταγάρι, χίπικο σαρίκι, υπνόσακος ,και με περπατησιά τεμπέλη νέγρου ……Ασίκη .

Ο φύλακας χαμογέλασε όταν έφτασα .
Ήταν πολύ συμπαθητικός , και φαινόταν απόλυτα εναρμονισμένος με το περιβάλλον, …το οποίο ήταν ερημικό, ήσυχο, και γαλήνιο, και εξέπεμπε μια παράξενη μεταφυσική αρμονία .
Κάθισε &μου είπε …θα είσαι κουρασμένος αρκετά μετά από τόση ανηφόρακαι μου πρόσφερε μια κούπα με δροσερό νερό .
Κάθισα στη ρίζα ενός φοινικόδεντρου, ήταν το μοναδικό δένδρο στη περιοχή, και έτυχε να είναι και το πιο αγαπημένο μου .
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αυτό το δένδρο μου προκαλούσε τόσο μεγάλη έλξη ..
Ίσως επειδή ήταν διαφορετικό και τροπικό, ή ίσως να το είχα συνδέσει με τα ανέμελα χρόνια μου στην νεαρή ηλικία όταν ήμουν στο φαράγγι της Πρέβελης , ή διότι βρισκόταν διπλά σε αρχαίους ναούς στις Ινδίες , και στη νότιο Αμερική που πάντα μου προκαλούσαν δέος και μια μυστήρια έλξη , αλλά βρισκόταν και πάνω στις πιο όμορφες παραλίες που ήταν η αδυναμία μου .
Είναι το πιο ταξιδιάρικο δένδρο …μια καρύδα μπορεί να ταξιδεύει μήνες μέσα στη θάλασσα, μέχρι να ξεβραστεί σε μια παραλία και να γίνει σιγά σιγά δένδρο .
Αλλά και τα φοινικόδεντρα της ερήμου, που οι λεπτές τους ρίζες φτάνουν τα δεκαπέντε μέτρα για να εντοπίζουν την υγρασία, είναι πάντα το σήμα κατατεθέν για τους ταξιδιώτες, για νερό και ξεκούραση.
Κάπως έτσι αισθανόμουν και εγώ σήμερα ………ταξιδιώτης .
Θα σου εξηγήσω τον κανονισμό μου είπε ο φύλακας ξαφνιάζοντας με και επαναφέροντας με στο περιβάλλον .
Χαμογέλασα…. μου φάνηκε πολύ αστεία αυτή η φράση , τη λόγω έχει ο κανονισμός σε αυτό το μέρος .
Ακούμπησα την πλάτη μου στο αγαπημένο μου δένδρο και περίμενα να ακούσω με κάποια περιέργεια τι θα μου έλεγε .
Η μυρωδιά του γιασεμιού ήταν απλωμένη στο περιβάλλον, δεν έβλεπα όμως πουθενά το φυτό . Ήμουν κουρασμένος ……..
άκουσα τα λόγια του φύλακα σαν να ερχόντουσαν από μακριά
………………….αυτοί που επιθυμούν να προχωρήσουν πρέπει να παραδώσουν στο φύλακα όλα τα ……
Ξύπνησα το πρωί, καθώς ο ήλιος άρχιζε να ανατέλλει οι πρώτες πορτοκαλιές ακτίνες του έδιναν μια τελείως διαφορετική εικόνα από την χτεσινή, στο ίδιο ερημικό και πάντα γαλήνιο περιβάλλον .
Ο φύλακας ήταν εκεί , τον κοίταξα …. έβλεπα την ευγένεια και την αρμονία παντού επάνω του , στο βλέμμα του , στη στάση του , στον τρόπο που κινιόταν και μιλούσε η χαμογελούσε.
Θυμήθηκα τα λόγια που μου είπε χθες το απόγευμα διαβάζοντας μου τον κανονισμό ….έτσι σαν καλός και νομοταγής ταξιδιώτης, πήρα τα πράγματα μου και άρχισα να τα ξεχωρίζω .
Άφησα τον υπνόσακο στην άκρη δεν μου χρειαζόταν πια , και άνοιξα το ταγάρι μου με σκοπό να κρατήσω αυτά που θα μου ήταν χρήσιμα στη συνέχεια του ταξιδιού μου. .
Αποφάσισα να κρατήσω μερικές φωτογραφίες αγαπημένων προσώπων , ένα στυλό ένα σημειωματάριο , και ένα μικρό βιβλίο του Λαο Τσε, το ΤΑΟ, το οποίο μου είχε κάνει δώρο ένας φίλος πριν από πολλά χρόνια , όταν τριγυρίζαμε στα νησιά και τις παραλίες κάνοντας τους ……χίπηδες .
Τα υπόλοιπα ……δηλαδή υπνόσακο , πορτοφόλια, κλειδιά , μαχαιράκι , κινητό κλπ τα έσπρωξα προς το μέρος του .
Με κοίταξε με συμπάθεια και μου είπε ξαφνιάζοντας με για άλλη μια φορά πρέπει να μείνουν όλα πίσω
Βλέποντας με να ξαφνιάζομε και καταλαβαίνοντας την δυσκολία μου, πρόσθεσε….
Λυπάμαι αλλά έτσι πρέπει να γίνει , στην…… άλλη μεριά,…… μπορείτε να περάσετε μόνος σας, χωρίς να κρατάτε πράγματα μαζί σας
Άρχισα να τσαντίζομε …… γιατί είναι πρόβλημα να κρατήσω μερικές φωτογραφίες ,ένα βιβλιαράκι , και ένα σημειωματάριο…ρώτησα .

Ξέρω είναι δύσκολομου είπε ευγενικά , όσοι καταφέρνουν να φτάσουν εδώ αντιμετωπίζουν την ίδια δυσκολία …….. υπάρχουν πολλά πράγματα που κάθε άνθρωπος ενεργειακά είναι συνδεδεμένος με πολλούς τρόπους ,σας αφήνω για λίγο μόνο σας για να αποφασίσετε, μην ξεχνάτε όμως, δεν πρέπει να πάρετε τίποτα μαζί σας, αυτός είναι ο κανονισμός και απομακρύνθηκε διακριτικά .
Ήμουν στεναχωρημένος με την εξέλιξη, αλλά η τσαντίλα μου έφυγε ..ο φύλακας έκανε την δουλειά του σκέφτηκα , και ήταν πολύ ευγενικός, δεν έφταιγε σε τίποτα αυτός , για όλα φταίει ο……. κανονισμός .
Δεν ήθελα να αφήσω πίσω τις φωτογραφίες, τα αγαπημένα πρόσωπα , εμπειρίες από την ζωή μου, όμορφες στιγμές, , τοπία που φωτογράφιζα στις εκδρομές που έκανα , φωτογραφίες από ζωγραφιές μου , όλα αυτά ήταν κομμάτια του εαυτού μου .
Επίσης το βιβλιαράκι το ΤΑΟ , ήταν όμορφα ποιηματάκια με βαθύ νόημα, που όταν ήμουν νεαρός διάβαζα στις παραλίες κάτω από τον ζεστό ήλιο, άνοιγα τυχαία μια σελίδα και προσπαθούσα να κατανοήσω αυτά που έγραφε, θεωρούσα το κάθε ποίημα σαν προσανατολισμό της ημέρας .
Μου άρεσε πολύ να διαβάζω συχνά το στιχάκι που έλεγε ……
ΚΑΘΕ ΔΟΧΕΙΟ ΠΕΡΙΚΛΕΙΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟΙΧΩΜΑΤΑ ΓΥΡΩ ΤΟΥ
ΟΜΩΣ Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΈΓΚΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΚΕΝΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ.
.
Στο σημειωματάριο μου είναι γραμμένες πολλές εμπειρίες και συμπεράσματα από την ζωή μου, πολλές αναμνήσεις ευχάριστες και δυσάρεστες επίσης, κατανοήσεις που έδωσαν χρώμα και νόημα στη ζωή μου.
Σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να κάνω μια συμφωνία μαζί του και να κρατήσω τουλάχιστον το σημειωματάριο μου.
Αποκοιμήθηκα σκεπτόμενος όλα αυτά, και με την ελπίδα ότι την άλλη μέρα θα δεχόταν την συμφωνία που θα του πρότεινα
Αλλά και την επόμενη μέρα που επέστρεψε κρατώντας μου φρέσκο νερό , και φρέσκα φρούτα, η απάντηση του στην παράκληση μου ήταν η ιδία .
Λυπάμαι μου είπε αυτό δεν μπορεί να γίνει … αυτός είναι ο κανονισμός ….και συνέχισε
Κανονισμός φυσικά είναι η ονομασία η ο τίτλος που δίνουμε για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε …κατά ουσία είναι αδύνατον να περάσετε απέναντι με όλα αυτά τα πράγματα, ακόμη και με ένα από αυτά , έτσι αυτό το κάνουμε για να σας διευκολύνουμε την μετάβαση, και την συνέχεια του ταξιδιού σας
Πως μπορώ να αφήσω πίσω μου τους συγγενείς, του φίλους που περπατήσαμε μαζί τόσα χρόνια , πως μπορώ να απαρνηθώ την γνώση που έψαχνα για χρόνια , και να απαρνηθώ τελικά όλες αυτές τις εμπειρίες που πέρασα στη ζωή μου. ….Τον ρώτησα ……εσείς θα το κάνατε ?
Ο φύλακας χαμογέλασε με πολύ καλοσύνη …
Καταλαβαίνω την δυσκολία σας … δεν έχει καμιά σημασία τι θα έκανα εγώ, η επιλογή αφορά εσάς και είναι εξολοκλήρου δική σας……απλά θα ήθελα να προσθέσω, ότι πολύς κόσμος έφτασε μέχρι εδώ, αλλά λίγοι ήταν αυτοί που επέλεξαν να δοκιμάσουν να αφήσουν έστω και λίγα πράγματα , και ακόμα λιγότεροι αυτοί που επέλεξαν να τα αφήσουν όλα και να προχωρήσουν …οι περισσότεροι κρατούσαν τα πράγματα τους, και κατέληξαν να τριγυρίζουν άσκοπα εδώ στην ερημιά ,και μετά να επιστρέφουν πάλι πίσω με τα ίδια πράγματα και μπαγκάζια πάντα στην πλάτη τους .
Τον κοίταξα βαθειά στα λαμπερά πρασινωπά μάτια του, ήταν λόγια αλήθειας, αυτό μπορούσα με ευκολία να το καταλάβω …
Ήξερα ότι έπρεπε να προχωρήσω ήθελα να δω και να βιώσω το…. πιο πέρα….. , και χωρίς πολύ σκέψη έσπρωξα τις αγαπημένες φωτογραφίες , το σημειωματάριο και το βιβλίο του ΤΑΟ προς τον φύλακα .
Είμαι έτοιμος να προχωρήσω…… του είπα …αποφασισμένος.
Ο φύλακας πήρε με πολύ προσοχή τα πράγματα μου ….

Θα συνεχίσουμε πάλι αύριο, άλλωστε έπεσε η νύχτα, ξεκουράσου και αύριο θα τα ξαναπούμε …μου χαμογέλασε κουνώντας το κεφάλι του σαν να μου έλεγε ότι ..πήρα την σωστή απόφαση , και απομακρύνθηκε αθόρυβα .
Πράγματι νύχτωσε….. κοίταξα τον ουρανό, τα άστρα ήταν πολύ χαμηλά, άπλωσα το χέρι μου να τα αγγίξω είχα την αίσθηση ότι μπορούσα να το κάνω .
Θυμήθηκα την γυναίκα μου , τις άρεσε πολύ να κοιτάζει τα άστρα ..
Έπιασα ένα πολύ φωτεινό άστρο μακρινό και το έβαλα κοντά σε άλλα που φώτιζαν λιγότερο …λες και χάρηκαν με τον απρόσμενο τους επισκέπτη , και άρχισαν και αυτά να λάμπουν περισσότερο.
Σκέφτηκα ότι Ίσως αν κοιτάζει τώρα τον ουρανό και η γυναίκα μου να μπορέσει να δει αυτή την χαρούμενη αστρική συντροφιά.
Αποκοιμήθηκα κοιτάζοντας και απολαμβάνοντας την χαρά των άστρων .
Το πρωί που ξύπνησα ο ήλιος είχε ήδη ανατήλη , δίπλα μου υπήρχε γάλα μέλι και φρούτα, και ο φύλακας πιο πέρα μου χαμογελούσε καθισμένος σε μια μεγάλη πέτρα .
Καλημέρα του είπα και σηκώθηκα όρθιος …..
Καλημέρα μου απήντησε όπως πάντα με πολύ καλοσύνη
ήπια το γάλα και έφαγα λίγο μέλι …
τώρα είμαι έτοιμος μπορούμε να προχωρήσουμε του λέω ανοίγοντας τα χέρια μου σαν μια αγκαλιά, .
Χωρίς να κινηθεί και πάντα χαμογελώντας το βλέμμα του μετατοπίστηκε ελαφρά δείχνοντας μου κάτι πάνω στο σώμα μου …
ξαφνιάστηκα πάλι ….κοίταξα το σώμα μου ..
Ε όχι !! φώναξα δυνατά αυτό είναι απίστευτο, μην μου πεις ότι στο κανονισμό λέει ότι πρέπει να αφήσω και τα ρούχα μου ?
Μου έγνεψε καταφατικά χαμογελώντας …τώρα μου έδινε την αίσθηση ότι απολάμβανε την όλη διαδικασία .
Πρέπει να μείνουν όλα πίσω μου είπε ……….τονίζοντας το… όλα ….
Μα πως είναι δυνατόν σκέφτηκα να συμβαίνει αυτό … τα ρούχα μου …δηλαδή θα προχωρούσα τελείως ……γυμνός …? …..
Λες και κατάλαβε τι σκεπτόμουν μου είπε ………
μην ακούς τον νου σου, αυτός ο νους δεν μπορεί να έχει ιδέα και άποψη για αυτό που βιώνεις τώρα …ακολούθησε την καρδιά σου, αυτή ξέρει
Ένιωσα την καρδιά μου να πάλετε με λαχτάρα σαν να μου έλεγε…. γδύσου !!!
και άρχισα να βγάζω τα ρούχα μου ..
Πρώτα έβγαλα τα πέτσινα βραχιόλια που έπαιρνα σουβενίρ όπου ταξίδευα , και μετά το χίπικο μαντήλι που είχα στο κεφάλι. Πάντα μου άρεσαν οι ινδιάνοι και οι πειρατές, το μαντήλι στο κεφάλι μου έδινε μια ψευδό αίσθηση ελευθερίας .
Και τέλος έβγαλα και τα υπόλοιπα ρούχα μου .
Σταμάτησα και πήρα μια βαθιά ανάσα …η μυρωδιά από το γιασεμί πάλι χάιδεψε την μύτη μου, αλλά δεν φαινόταν.. πουθενά

Μόλις πέταξα το τελευταίο ρούχο προς το μέρος του φύλακα , βίωσα μια έντονη λάμψη μέσα στο κεφάλι μου, ένιωσα μια περίεργη γαλήνη , μια απίστευτη ηρεμία να με πλημμυρίζει μαζί με φως ,και μια βαθειά ευγνωμοσύνη για όλα όσα υπάρχουν και είναι .
Ο φύλακας με κοίταζε με προσοχή φαινόταν ότι έβλεπε και καταλάβαινε αυτά που ένιωθα…..
Έμεινε σιωπηλός .
Μέσα στην καρδιά μου είχαν βρει την θέση τους ξανά όλα τα πράγματα που είχα αφήσει , τα αγαπημένα πρόσωπα , οι εμπειρίες, και εκατομμύρια άλλα, αλλά με ένα πολύ ιδιαίτερο τρόπο .
Η γνώση ήταν εκεί , ανθρωποι που με πλήγωσαν η με αγάπησαν ήταν εκεί , οι συγγενείς , οι φίλοι ήταν όλα εκεί …
Ένα συναίσθημα …μια αγάπη ήταν όλα αυτά …
Μια αγάπη που ήταν όλα , και τα κινούσε όλα , τους ήλιους , τα άστρα , τους πλανήτες , την ζωή όλα ..!!
Ο φύλακας τώρα έχει αλλάξει όψη είναι ένα φωτεινό ον που αιωρείτε κοντά μου …κατάλαβα ότι ήταν αυτός, και ότι έτσι φωτεινός ήταν πάντοτε , απλά εγώ δεν ήμουν σε θέση να τον δω όπως πραγματικά ήταν, διότι με εμπόδιζαν τα ……..πράγματα μου .

Γύρω από αυτόν επίσης υπήρχαν και άλλα φωτεινά όντα που πριν δεν τα έβλεπα , αλλά κατάλαβα ότι ήταν πάντα εκεί .
Πολλά από αυτά τα φωτεινά όντα τα αισθανόμουν πολύ οικία, σαν να τα γνωρίζω πολύ- πολύ καιρό, κάποια από αυτά τα όντα με πλησίασαν και ένιωσα την ενέργεια τους πολύ γνώριμη αδελφική, μίλησαν στην καρδιά μου……. ήξερα τώρα ότι ήταν πάντα μαζί μου, ήξερα ότι με συντρόφευαν σε δύσκολες στιγμές στη ζωή μου δονώντας μου δύναμη και κουράγιο με τον τρόπο τους .
Άφησα και κύλησε ένα δάκρυ στο μάγουλο μου .δάκρυ χαράς και ευγνωμοσύνης .
…………….Ίσως αυτό να ήταν το τελευταίο πράγμα που θα άφηνα πίσω μου .
Κοίταξα τον φύλακα, τώρα ήταν ένα φως που έλαμπε σαν χίλιους ήλιους.
Ένιωθα να ελαττώνομαι σε ένα πολύ μικρο σημείο στο σύμπιαν, και συγχρόνως να είμαι όλα όσα υπάρχουν στο άπειρο σύμπαν …
Είναι απίστευτο πόση αγάπη μπορώ να χωρέσω, και πόση υπάρχει παντού στο σύμπαν την οποία δεν μπορούσα πριν να διακρίνω.
Ήξερα ότι σχεδόν είμαι εκεί που ήθελα να πάω.
Μια μυρωδιά σαν από λιβάνι μαζί με την μυρωδιά του γιασεμιού μου έγινε πολύ έντονα αισθητή και παραξενεύτηκα .
Τώρα όμως εντόπισα την μυρωδιά από πού προέρχεται και κατευθύνθηκα προς τα εκεί .
Ολα τα φωτεινά όντα που ήταν γύρω μου ήρθαν κοντά μου ……..
Ήταν στην άκρη ενός βράχου, προχώρησα και κοίταξα προς τα κάτω …..
Αχ!! Παντού σκοτάδι και άπειρο κενό….. μονό η υπέροχη μυρωδιά έβγαινε μέσα από τα μαύρα σκοτάδια που ήταν μπροστά μου .
Μια μυρωδιά που σαν να με καλούσε , σαν να με τραβούσε ……..
γύρισα προς τα φωτεινά όντα…………………………….
είναι προσευχές μου λένε με μια φωνή προσευχές από ανθρώπους που ζητούν ενδυνάμωση , φτάνουν μέχρι εδώ πάνω διότι αναζητούν κάτι ιδιαίτερο … την πνευματικότητα τους ,να θυμηθούν ότι είναι πνεύματα και συνεχίζουν….
Όποιος επιλέγει την ανθρωπότητα πέφτει στη λήθη, και ξεχνάει το πνευματικό του μέρος, αυτός είναι και ο σκοπός.
Δηλαδή η λήθη και η επανενθύμιση του πνεύματος μέσα σε ένα φυσικό σώμα, και μέσω αυτού η συνειδητή εμπειρία μέσα στον φυσικό κόσμο……
Οταν ο άνθρωπος θυμηθεί ότι είναι πνεύμα, το πνεύμα λάμπει ακόμα περισσότερο …όλα λάμπουν περισσότερο, όλοι μας, και όλο το συμπάν γιορτάζει το φως…. που είναι η έκφραση της αγάπης
Γύρισα αποφασιστικά προς το κενό …θυμήθηκα τα τελευταία λόγια του Γκαίτε πριν πεθάνει φως ..περισσότερο φως ….
Ω θεοί ..ξαφνικά είχα κάνει μια απίστευτη επιλογή …
Δίπλα μου στεκόταν ο
φύλακας με κοίταζε χαμογελώντας με τα πράσινα λαμπερά του μάτια .
Άρχισα να νιώθω το κρύο, κάτω πρέπει να επικρατούσε άσχημος καιρός , κοίταξα δεξιά μου και μετά έκπληκτος, στα αριστερά μου .
Το ερημικό περιβάλλον μόνο ερημικό δεν ήταν , και στις δυο πλευρές εκεί όπου στεκόμουν, πάνω από βουνά ,γκρεμούς ,και βράχια, φωτεινά όντα έπεφταν στο σκοτάδι, και καθώς βυθιζόντουσαν στο κενό έχαναν το λαμπερό τους φως σταδιακά καθώς έπεφταν στη λήθη , θα το ξανάβρισκαν όμως μέσα στον υλικό κόσμο σαν ανθρώπινα όντα .
Πολλά από αυτά τα φωτεινά όντα με κάποιο τρόπο θα τα συναντήσεις στην ζωή σου μου είπε ο φύλακας << ήδη κάποιο σε περιμένει

Κινήθηκα με το σώμα μου προς το κενό και …αφέθηκα ..
Μέσα μου ένιωθα το λαμπερό χαμόγελο του φύλακα …και τα πράσινα μάτια του να με κοιτάζουν , ήξερα ότι αυτά θα είναι πάντα μαζί μου ….ήξερα πλέον ότι είναι ένα μέρος του εαυτού μου ..
Καθώς βυθιζόμουν στο σκοτάδι ,και το κρύο άρχισε να γίνετε πιο τσουχτερό .
Αναρωτήθηκα πως μπορώ να βοηθήσω καλύτερα ,.
Τότε άκουσα την φωνή μέσα μου ……………………
Είσαι φως …! κράτα το πάντα αναμμένο μεσα σου , και να είσαι απλός , θα περπατάς ανάμεσα στους ανθρώπους. και κάθε σου χαμόγελο , κάθε άγγιγμα , κάθε σου βλέμμα , κάθε μορφή επικοινωνίας με ανθρώπους , ζώα , ή πράγματα , θα μεταφέρει μια ποσότητα αγάπης που θα μπολιάζει, κάθε κύτταρο , κάθε μόριο , κάθε ψυχή που θα έρχεται σε επαφή μαζί σου.
Αρκεί να είσαι ο εαυτό σου, να βιώνεις τον εαυτό σου την κάθε στιγμή, , έτσι θα μπορείς να εκφράζεις την αγάπη σου παντού, και με όποιο τρόπο είναι κατάλληλος. Και η φωνή συνεχίζει …… Τώρα ξέρεις ότι το φως αυτό βρίσκετε σε κάθε ανθρώπινο όν, μεταλαμπάδευσε το φως σου σε όσο τον δυνατόν περισσοτέρους ανθρώπους, ώστε να θυμηθούν, και βοήθησε ώστε να λάμπουν όλα περισσότερο

Ένιωσα ένα σκούντημα και άνοιξα τα μάτια μου, είδα μια φωτεινή φιγούρα μπροστά μου ….
ήμουν ξαπλωμένος …η όραση μου ξεκαθάρισε γρήγορα , σκυφτεί απάνω μου και ανήσυχη, ήταν η γυναίκα μου ..
Τι έγινε την ρώτησα
Έλα βρε παιδάκι μου μου λέει τρόμαξα …έχεις να αναπνεύσεις δυο τρία λεπτά και φοβήθηκα
Κοίταξα προς το παράθυρο το πρώτο φως άρχισε να γλιστρά μέσα από τις γρίλιες του παραθύρου ,ξημέρωνε μια καινούρια μέρα .
Την αγκάλιασα … μην ανησυχείς της λέω είμαι καλά …
Ξαπλώσαμε πάλι, σε λίγο θα σηκωνόμουν για να ξεκινήσω μια καινούρια μέρα , γεμάτη με προκλήσεις και ολοκαίνουριες εμπειρίες …….
Κλίνοντας τα μάτια … μυρωδιά γιασεμιού χάιδεψε την μύτη μου …….
Από που ήλθε αυτή η όμορφη μυρωδιά σκέφτηκα …

atheatos.blogspot.gr


πηγη

Read More

o αχνός πάνω στον καθρέφτη

Τρεις χιλιάδες χρόνια πριν, υπήρχε ένας άνθρωπος ακριβώς σαν εσένα και μένα ο οποίος ζούσε σε μια
πόλη περιτριγυρισμένη από βουνά. Ο άνθρωπος αυτός σπούδαζε για να γίνει σαμάνος (γιατρός), να μάθει την γνώση των προγόνων του, αλλά δεν συμφωνούσε απόλυτα με αυτά που μάθαινε. Μέσα στην καρδιά του, ένοιωθε ότι πρέπει να υπάρχει κάτι περισσότερο.
Μια μέρα καθώς κοιμόταν σε μια σπηλιά, ονειρεύτηκε ότι είδε το σώμα του να κοιμάται. Βγήκε από την σπηλιά μια νύχτα με νέο φεγγάρι. Ο ουρανός ήταν καθαρός και μπορούσε να δει εκατομμύρια αστέρια. Τότε κάτι συνέβηκε μέσα του, το οποίο του άλλαξε την ζωή για πάντα. Κοίταξε τα χέρια του, ένοιωσε το σώμα του και άκουσε την φωνή του να λέει: “Είμαι φτιαγμένος από φως. Είμαι φτιαγμένος από αστέρια”.
Κοίταξε τα αστέρια ξανά και συνειδητοποίησε ότι δεν είναι τα αστέρια που δημιουργούν το φως αλλά μάλλον το φως είναι που δημιουργεί τ’ αστέρια. “Όλα είναι φτιαγμένα από το φως”, είπε, “και ο χώρος ανάμεσα δεν είναι κενός”. Και ήξερε ότι ότι υπάρχει είναι ένα ζωντανό πλάσμα, και ότι το φως είναι ο αγγελιαφόρος της ζωής, επειδή είναι ζωντανό και περιέχει όλες τις πληροφορίες.
Μετά κατάλαβε αν και φτιαγμένος από αστέρια, δεν ήταν αυτά τα αστέρια. “Είμαι ανάμεσα στα αστέρια”, σκέφτηκε. Έτσι ονόμασε τα αστέρια tonal και το φως ανάμεσα τους nagual, και ήξερε ότι αυτό που δημιουργούσε την αρμονία και τον χώρο ανάμεσα στα δύο είναι Ζωή ή Πρόθεση. Χωρίς Ζωή, το tonal και το nagual δεν θα υπήρχαν. Ζωή είναι η δύναμη του απόλυτου, του ανώτατου, του Δημιουργού που δημιουργεί τα πάντα.
Αυτό είχε ανακαλύψει: Ότι υπάρχει είναι μια εκδήλωση (φανέρωση) του ενός ζωντανού όντος που ονομάζουμε Θεό. Όλα είναι Θεός. Και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ανθρώπινη αντίληψη είναι απλώς φως που αντιλαμβάνεται φως. Επίσης είδε ότι η ύλη είναι καθρέφτης – όλα είναι ένας καθρέφτης που αντανακλά το φως και δημιουργεί εικόνες από αυτό το φως – και ο κόσμος της ψευδαίσθησης, το Όνειρο, είναι απλώς σαν τον αχνό ο οποίος δεν μας αφήνει να δούμε αυτό που πραγματικά είμαστε. “Ο αληθινός εαυτός μας είναι αγνή αγάπη, αγνό φως”, είπε.
Αυτή η συνειδητοποίηση του άλλαξε την ζωή. Όταν έμαθε τι ήταν στην πραγματικότητα, κοίταξε γύρω του τους άλλους ανθρώπους και το υπόλοιπο της φύσης, και ενθουσιάστηκε με αυτό που έβλεπε. Είδε τον εαυτό του σε όλα – σε κάθε άνθρωπο, σε κάθε ζώο, σε κάθε δέντρο, στο νερό, στην βροχή, στα σύννεφα, στη γη. Και είδε ότι η Ζωή ανακάτεψε το tonal και το nagual με διαφορετικούς τρόπους για να δημιουργήσει δισεκατομμύρια εκδηλώσεις της Ζωής.
Μέσα σ’ αυτά τα λίγα λεπτά κατανόησε τα πάντα. Είχε ενθουσιαστεί και η καρδιά του γέμισε με ειρήνη. Δεν μπορούσε να περιμένει να πει στους συνανθρώπους του, τι είχε ανακαλύψει. Αλλά δεν υπήρχαν λέξεις να το εξηγήσει. προσπάθησε να το πει σε άλλους, αλλά δεν μπορούσαν να τον καταλάβουν. Μπορούσαν να δουν ότι είχε αλλάξει, ότι κάτι όμορφο εκπέμπανε τα μάτια του και η φωνή του. Παρατηρήσανε ότι δεν είχε πλέον κρίση για οτιδήποτε και για κανέναν. Δεν ήταν σαν κανένα άλλον πλέον.
Μπορούσε να τους καταλάβει όλους πολύ καλά, αλλά κανένας δεν μπορούσε να τον καταλάβει. Πίστεψαν ότι ήταν μια ενσάρκωση του Θεού, και χαμογέλασε όταν το άκουσε και είπε: “Είναι αλήθεια. Είμαι Θεός. Αλλά και εσείς είστε Θεός. Είμαστε το ίδιο, εσείς και εγώ. Είμαστε εικόνες του φωτός. Είμαστε Θεός.” Αλλά ακόμα οι άνθρωποι δεν τον καταλάβαιναν.
Είχε ανακαλύψει ότι ήταν καθρέφτης για τους υπόλοιπους ανθρώπους, ένας καθρέφτης μέσα στον οποίο μπορούσε να δει τον εαυτό του. “Όλοι είναι ένας καθρέφτης”, είπε. Έβλεπε τον εαυτό του στον καθένα, αλλά κανένας δεν έβλεπε αυτόν σαν τον εαυτό τους. Και κατάλαβε ότι όλοι ονειρευόντουσαν, αλλά χωρίς επίγνωση, χωρίς να ξέρουν τι πραγματικά είναι. Δεν μπορούσαν να τον δούνε σαν τους εαυτούς τους επειδή υπήρχε ένας τοίχος από καπνό ή αχνό ή ομίχλη ανάμεσα στους καθρέφτες. Και αυτός ο αχνός δημιουργήθηκε από την ερμηνεία των εικόνων του φωτός – το Όνειρο των ανθρώπων.
Μετά κατάλαβε ότι σύντομα θα ξεχνούσε όλα αυτά που έμαθε. Ήθελε να θυμάται όλα τα οράματα που είχε, έτσι αποφάσισε να ονομάσει τον εαυτό του ο Αχνός στον Καθρέπτη έτσι ώστε πάντα να ξέρει ότι η ύλη είναι καθρέπτης και ο αχνός είναι αυτό που μας εμποδίζει να μάθουμε τι είμαστε. Είπε: “Είμαι ο Αχνός στον Καθρέφτη, επειδή βλέπω τον εαυτό μου σε όλους εσάς, αλλά δεν αναγνωρίζουμε ο ένας τον άλλο εξαιτίας του αχνού. Αυτός ο αχνός είναι το Όνειρο ,και ο καθρέφτης είστε εσείς, ο ονειρευτής.”
Βασισμένες στη σοφία των Τολτέκων, οι “ΤέσσεριςΣυμφωνίες” σας βοηθούν να κατανοήσετε τη ζωή, να την αντιμετωπίσετε με θάρρος και να επιτύχετε την προσωπική ελευθερία και την αληθινή ευτυχία. Θα αποκτήσετε γνώσεις που θα αλλάξουν τον τρόπο που αντιδράτε στις διάφορες καταστάσεις, και θα αποκτήσετε περισσότερο έλεγχο στη ζωή σας.
Βάλτε τις Τέσσερις Συμφωνίες στη ζωή σας και θα μάθετε:
- Να χρησιμοποιείτε τη δύναμη του λόγου χωρίς να προκαλείτε πόνο στον εαυτό σας ή στους άλλους, λέγοντας πάντα με αγάπη αυτά που εννοείτε.
- Να μην παίρνετε προσωπικά τις αντιδράσεις ή τα λεγόμενα των άλλων
- Να επικοινωνείτε με σαφήνεια, να κάνετε ερωτήσεις και να αποφεύγετε να κάνετε υποθέσεις.
- Να δίνετε πάντα τον καλύτερο εαυτό σας κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις.

πηγή

Read More