μου το κεφάλι ν’ αγναντέψουμε το ξανθό πέλαγος
Αφήνοντας πίσω μας
τις σκουριασμένες ασπίδες
Τα κοχύλια που σχηματίζουν σταυρούς πάνω
στην άμμο
Τίποτα δεν απόμεινε από τούτη την αμάχη.
Χάιδεψέ μου
το κεφάλι να διαβούμε τα συντριμμένα μας χαμόγελα στα πρόσωπά μας
Ένα
σημάδι από το βόλι που μας έριξαν
Αφήνοντας μια γραμμή στα χέρια που
λέει τη μοίρα μας
Διαβαίνοντας τούτη τη γραμμή μες στην κατάπληκτη
γαλήνη –
Χάιδεψέ μου το κεφάλι.
Δεν ματώνουν πια τα πόδια μας
όταν διαβαίνουμε απ’ τις οικτρές δοκιμασίες που μας πίκραναν
Περνώντας
απ’ τα γλυκά νερά μιας τρισβαθμιαίας θάλασσας
Κρατώντας τις ανάσες
μας να μη βραχούν στα κύματα
Μέσα απ’ τον ύπνο που μας χάιδεψε –
Χάιδεψέ
μου το κεφάλι.
Μοιάζοντας με τα κύματα της φουρτουνιασμένης
έκρηξης του πάθους μας
Αναθυμώντας τις πελώριες ανταύγειες του
πολέμου
Η καρδιά μας δεν εδέχτη τη χαριστική βολή της σιωπής
Η ζωή
μας προφταίνει να ζήσει ακόμα ένα της δάκρυ.
«Η Ιφιγένεια σώζεται
εύκολα»
-Είπες ενώ κοιτούσες το ποτάμι-
«Μα τα σώματά μας δεν
υποφέρουν ούτε μια πληγή
Τα βράχια δεν αλλάζουν εύκολα» –
Ρίξαμε
τις καρδιές μας στο ποτάμι να καθαρίσουνε.
Και μας ανασκολόπιζε η
πελώρια δύναμη των άστρων
Και μας πατούσε σαν άλογο στη χλωρή
επιδερμίδα της καλοσύνης μας
Μπήγοντας τα νύχια μας στις σάρκες μας
Να
ξεριζώσουμε τα βόλια που μας έριξαν
Ράβοντας στα κορμιά μας οι
ωκεανίδες ό,τι μισούσαμε με αμείλικτη άρνηση
Ακουμπώντας στους
καπνούς των τσιγάρων μας ώσπου να ξημερώσει
Ο πόνος μας φίλε μου
είναι σταθερός και μας αποτελεί-
Χάιδεψέ μου το κεφάλι.
Από
τη συλλογή Συμπόσιο (1964)
πηγή
METALLON
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpg)
.jpg)