ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΟΝΑΣ Πάντα είναι Αύγουστος

Πάντα είναι Αύγουστος
Το χώρισμα ανάμεσα στα δωμάτια
Ξύλο μαυρισμένο.
Πάντα η φωτογραφία στον κίτρινο τοίχο
Δείχνει τη συνάντηση στο ποτάμι
Την ώρα που ο ήλιος μετέωρος ανάμεσα
Από δέντρα και άμμο ναρκισσεύεται
Στο νερό.
Πάντα φτάνει το τραίνο στο σταθμό
Οι πρώτες φωνές στους διαδρόμους, το πρώτο τσιγάρο, τα μεγάφωνα
Οι απίστευτες ματιές της Κυριακής για ένα ταξίδι στη μυθολογία
Το πλήθος, τα χέρια, τα μέλη, τα μάτια των υπνωτιστών.
Πάντα είναι Αύγουστος
Η μητέρα σου στο διπλανό δωμάτιο ξερνάει και συ αγωνίζεσαι
Για τη μετατόπιση ανάμεσα από λίμνες, έλη, νεκρούς
Σε βιβλία χημείας και φυσικής που τα οφείλεις τον Σεπτέμβρη
Σε σώματα απέραντα ανέπαφων
Που διατηρούνται στη ζωή
Με τη μυθολογία του Αυγούστου
-Ο πατέρας σου υπέγραψε πριν από λίγο
Δεν μπορείς να φύγεις
Είναι Αύγουστος.  

Read More

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΟΝΑΣ Immaginare

Τη μουσική αυτή ακούνε οι εραστές
καθώς η μέρα έχει πεθάνει από ώρα
σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, σε γειτονιές απόμακρες
μέχρι κάτω το λιμάνι
όταν την τυλίγουνε σε κασέλες ψαριών τη θάλασσα
Και δεν έχουνε ακόμη αποφασίσει σε ποιον να κινηθούν
καθώς φτάνουνε τα πρώτα αμάξια της νύχτας
-ψεύτικα βλέφαρα, βαμμένα χείλη
και οι λέξεις πίσω από τα κατεβασμένα τζάμια
ακούγονται σαν άνεμος στα δέντρα

-Είναι τέλος του μηνός• δεν έχει φεγγάρι απόψε.


Ποίημα από την ανθολογία «Τα ποιήματα: 1973-2008»,
Εκδόσεις Οδός Πανός, 2008

Read More