🎙️ Travellers Radio Feed

Κυριακή 6 Απριλίου 2025

The Clash - (White Man) in Hammersmith Palais (Top Songs Of The 1970s)


Αυτό το σινγκλ του 1978 παρουσιάζει τους Clash να ανακαλύπτουν τις αρχές τους σε πραγματικό χρόνο. Πάνω από ένα δυναμικό groove, ο Joe Strummer αφηγείται ένα ολονύχτιο ρέγκε πάρτι σε έναν χώρο του Λονδίνου που αποδείχθηκε πολύ ποπ για το γούστο του, και μετά στρέφει την οργή του προς μοντέρνα πανκ συγκροτήματα που «μετατρέπουν την εξέγερση σε χρήμα». Είναι ένα από τα πιο πιασάρικα τραγούδια του Strummer, που συμπυκνώνει το χρονογράφημα και την πεποίθηση σε ένα πακέτο που έδειχνε ότι οι Clash ήταν κάτι περισσότερο από μια απλή πανκ μπάντα. Υπάρχει ένας λόγος που το τραγούδι ήταν βασικός πυλώνας στα set του Strummer ακόμα και μετά τους Clash — στην πραγματικότητα, ήταν ένα από τα τελευταία τραγούδια που έπαιξε ποτέ ο αείμνηστος frontman.
Το " (White Man) In Hammersmith Palais " είναι ένα τραγούδι από το αγγλικό πανκ ροκ συγκρότημα Clash . Κυκλοφόρησε αρχικά ως single 7 ιντσών, με το b-side "The Prisoner", στις 16 Ιουνίου 1978 μέσω της CBS Records .

Παραγωγή των Clash και σχεδιασμένη από τον Simon Humphries, το τραγούδι ηχογραφήθηκε (αλλά δεν συμπεριλήφθηκε) στο δεύτερο στούντιο άλμπουμ του γκρουπ Give 'Em Enough Rope Αργότερα εμφανίστηκε στην αμερικανική έκδοση του ντεμπούτου στούντιο άλμπουμ τους The Clash μεταξύ της single έκδοσης του " White Riot " και του " London's Burning ".
Share:

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence