🎙️ Travellers Radio Feed

Πέμπτη 11 Μαρτίου 2021

Ten Years After - I Woke Up This Morning

 


Aπο το Woodstock δυο κιθσριστες γιναν παγκοσμια γνωστοι...Ο ενας ηταν ο Carlos Santana και ο αλλος ηταν ο Alvin Lee που εφυγε απο κοντα μας τετεοιες μερες το 2013...Η εκπληκτικη εμφανιση του στο Woodstock του I m Going Home τον εκανε στα ματια μας τοτε μεσα 70s τον πιο γρηγορο κιθαριστα του κοσμου...O δισκος που ηταν εκεινη την εποχη στα χερια ολων μας ηταν το The Classic Performances Of Ten Years After ενα best της μπαντας που κυκλοφορουσε απο χερι σε χερι...Δυσκολο να βρεις δισκους εκεινη την εποχη της ανταρτοανταρας...Μονο εισαγωγης και με παραγγελιες ερχονταν τα original lp...Aληθινος blueman ειτε με τους Ten Years After ειτε με τους Ten Years Later ειτε με τους Alvin Lee Band ειτε μονος του παντα η κιθαρα του ηταν εκπληκτικη και μοναδικα αναγνωρισιμη...Ειμαι τυχερος που τον ειδα αρκετες φορες στην Ελλαδα...Ειτε στο Παλλας ειτε στην Οπερα ακομα και την μοναδικη φορα το 1988 (ψεμματα πηγα αλλη μια φορα το 1990 να δω τον Gillan) που πηγα στο Αλσος Βεικου στο Φεστιβαλ της ΚΝΕ για να δω τους Ten Years After και τον Alvin Lee..Τοτε βεβαια τα φυτα ειχαν μολις ανακαλυψει οτι η Rock ειναι δημοφιλης στους νεους και προσπαθησαν να κανουν αλλη μια φορα παιδομαζωμα με την μουσικη που μολις πριν λιγα χρονια πριν καταδικαζαν σαν Αμερικανοφερτη και ιμπεριαλιστικη(υπαρχει ακομα το αρθρο του ριζοσπαστη που αποδεικνυει του λογου το αληθες)..Σημεια των καιρων τοτε...

I Woke Up This Morning με Alvin Lee και τον επισης τεραστιο Leo Lyons στο μπασο....


 Εμμανουήλ Σαμοίλης

Share:

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence