🎙️ Travellers Radio Feed

Δευτέρα 29 Μαρτίου 2021

Krokus - Bad love (1978)


 Όλα ξεκίνησαν την Άνοιξη του 1975 όταν ένας φοιτητής γαστρονομίας παρατάει τις σπουδές του στη Γαλλία και επιστρέφοντας στην πατρίδα του, το Solothurn της Ελβετίας με το τρένο, παρατηρεί ένα λιβάδι με λουλούδια που του κέντρισαν την προσοχή. Όταν αργότερα έμαθε ότι το λουλούδι που τον γοήτευσε ονομαζόταν κρόκος (Krokus η γερμανική γραφή του) ενθουσιάστηκε διπλά, αφού στο ενδιάμεσο του ονόματος του υπήρχε η λέξη ROK (K-rok-us). Έτσι ο μπασίστας/ντράμερ Chris von Rohr αποφάσισε ότι αυτό ήταν το ιδανικό όνομα για την νέα πειραματική psychedelic/progressive rock μπάντα που έστηνε τότε με τον φίλο του τον κιθαρίστα Tommy Kiefer.

Έτσι στα τέλη του 1975 γεννήθηκαν οι Krokus.

Στα πρώτα δύο άλμπουμ τους ψάχνονταν κάπου ανάμεσα στους Yes και στους Emerson, Lake and Palmer με αποτέλεσμα οι συνθέσεις τους να αναλώνονται σε πολλά και διαφορετικά είδη χωρίς μεμονωμένο αποτέλεσμα. Έτσι τα άλμπουμ πέρασαν απαρατήρητα.

Στη συνέχεια θα κυκλοφορήσουν το Painkiller (1978) που τελικά δεν θα καταφέρει πολλά, παρά μόνο να βάλει απλά ένα λιθαράκι στην καριέρα τους.

Η ζωή και η καριέρα τους άλλαξε το 1979 όταν παρακολούθησαν μια συναυλία των AC/DC κι αποφάσισαν να ακολουθήσουν αυτό τον ήχο!

Το "Painkiller" λοιπόν, που αρχικά ήταν ευρωπαϊκή κυκλοφορία, επανεκδίδεται με τον «σκληρότερο» τίτλο "Pay It In Metal" σαν να προμήνυε κάτι …

Τον Ιούνιο του 1980 μετά από κάποιους ανασχηματισμούς στο αρχικό σχήμα, κυκλοφορούν το άλμπουμ με τίτλο Metal Rendez-vous το οποίο ήταν και η αρχή για την τεράστια πορεία τους.

«Κανείς δεν φανταζόταν να βγούν ένα σωρό rock'n'rollers από τη χώρα του τυριού, των ρολογιών και των τραπεζών, αλλά η μουσική είναι μια παγκόσμια γλώσσα και απλώς ακολουθήσαμε το όνειρό μας», δηλώνει ο von Rohr.

Στην Ελβετία έγιναν πραγματικοί εθνικοί ήρωες! Είναι μάλιστα ένα από τα ελάχιστα συγκροτήματα που έχουν λάβει ποτέ ένα “Diamond Record Award” (ισοδυναμεί με 40 χρυσούς δίσκους ή αλλιώς 20 πλατινένιους).

Στις 7 Δεκεμβρίου 2019, μετά από 44 χρόνια λαμπρής καριέρας, περισσότερες από 2.000 συναυλίες στις 5 ηπείρους και 15.000.000 πωλήσεις δίσκων (πολλοί χρυσοί και πλατινένιοι), το συγκρότημα ανακοίνωσε τη διάλυση του, με μια μεγάλη συναυλία στο Hallenstadion της Ζυρίχης στο τέλος της περιοδείας τους με τίτλο "Adios Amigos".

Το τραγούδι “Bad love” περιλαμβάνεται στο τρίτο άλμπουμ του συγκροτήματος με τίτλο "Painkiller" ή "Pay It In Metal" που κυκλοφόρησε το 1978 με πέντε διαφορετικά εξώφυλλα!

Share:

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence