🎙️ Travellers Radio Feed

Παρασκευή 29 Μαΐου 2020

Dio - Holy Diver



Αμέσως μετά την αποχώρηση τους από τους Black Sabbath, ο  Ronnie James Dio και ο Vinny Appice δημιούργησαν τους Dio και ξεκίνησαν να ψάχνουν για τα μέλη που θα συμπλήρωναν τη σύνθεση του συγκροτήματος. Μετά από τρεις ημέρες έρευνας για ένα νέο κιθαρίστα και μπασίστα, ο Dio θυμήθηκε τον Jimmy Bain με τον οποίο είχε συνεργαστεί στους Rainbow και τον κάλεσε να συμμετάσχει στο νέο του συγκρότημα. Ο Jimmy Bain πρότεινε δύο Βρετανούς κιθαρίστες στον Dio, τον John Sykes και τον Vivian Campbell. Μετά από το άκουσμα κάποιων ηχογραφήσεων των συγκεκριμένων κιθαριστών, ο Dio ενδιαφέρθηκε για τον Vivian Campbell, με τον οποίο έκαναν πρόβα στο στούντιο "John Henry's" όπου έπαιξαν το "Rainbow in the Dark" και το "Don't Talk to Strangers", μετά από την οποία του πρότειναν να γίνει μόνιμο μέλος του συγκροτήματος.

Στις αρχές του 1983, ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω στο πρώτο τους άλμπουμ, ενώ ο Dio επισκέφθηκε ένα κάστρο στην πόλη Πλιντ του Κόρνγουολ όπου παρέμεινε για μία εβδομάδα με σκοπό να εμπνευστεί την ατμόσφαιρα την οποία τελικά κατάφερε να μεταδώσει στο ήχο των Dio. Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στα "Sound City Studios" του Λος Άντζελες και τα πλήκτρα έπαιξαν ο Dio και ο Jimmy Bain.

Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 25 Μαΐου του 1983 και έλαβε πολύ θετικές κριτικές, αφού θεωρείται το καλύτερο άλμπουμ στην πολυετή καριέρα του συγκροτήματος. Παρ' όλο του ότι αρχικά έφθασε μόλις ως το # 56 στα αμερικανικά τσαρτ, παρουσίασε σταθερές πωλήσεις οι οποίες το οδήγησαν στο να βραβευθεί ως πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και ασημένιο στη Μεγάλη Βρετανία.
Share:

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence