Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2015
ΑΒΥΣΣΟΣ
Φωτιά
ήταν οι νύχτες σου
και φόβος
τα χρόνια σου
π' αφήσαν πίσω τους
σπασμένα πρόσωπα
σκισμένα χαμόγελα
κι ένα δάσος από ίσκιους.
Βουνά
είναι τώρα τα δάκρυα, υγρά
διάφανα
γεμάτα σιωπές
που αγκαλιάζουν τις πληγές σου.
Γυμνοί
είναι πια οι καθρέφτες σου
καρφωμένοι ψηλά
στου ύπνου σου τους τοίχους
σκεπασμένοι
με μαύρες κουρτίνες
να κρέμονται
πάνω απ΄το παγωμένο βλέμμα σου
που ζητά
απ' την άβυσσο
διέξοδο
σ' απατηλό
του ονείρου
ουρανό.
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, υπάρχουν τραγούδια που παίζουν στις αναμνήσεις μου.







0 Comments:
Δημοσίευση σχολίου
Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!