ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ

Απ' την Πηγή της Μνημοσύνης θε να πιώ.

Γιατί όταν Αληθινά Θυμηθώ 

- Κόσμε θα σε ξεχάσω..

Γιατί ήδη η Αιθερομνήμη δονεί το Είναι.

Γιατί τώρα δεν περιμένω

τους αένναα αργοπορημένους,

εκείνους που δε με 'είδαν', 

τους χαμένους στις δύνες.

Εγώ με Είδα.

Στο Σκάφος της Μνημοσύνης 

επιβαίνουν πια οι Έτοιμοι.

Και ο καιρός έκανε τον κύκλο του.

Και τα αιώνια ψεύδη ετελείωσαν.

Και το Φως τα αποκάλυψε όλα όπως

πραγματικά είναι.

Κι η χαρμολύπη είναι μόνο προσωρινή

και το νέο άγνωστο τοπίο

- είναι άγνωστο μόνο φαινομενικά.

Σε αυτό το Σκάφος 

που θα μοιάζει σχεδόν άδειο

η Σιωπή θα αρχίσει επιτέλους να Μιλά.

Για να επέλθει η κατ' ουσία Ανάπαυση 

εντός της *Λησμοσύνης - Μνημοσύνης.

* H Λησμοσύνη και η Μνημοσύνη.. 

Η ανάβαση από το ένα Οντολογικό Επίπεδο στο άλλο.

Όπου Πεθαίνει κάθε τι Μικρό [Πέπλο της Λήθης - Λησμοσύνη, για να Αναστηθεί 

το Μεγάλο - Μνημοσύνη = Ενθύμηση της Αληθινής Ταυτότητας της Ψυχής. 

Η αποκωδικοποίηση είναι προσωπική, ανάλογη της Εμβέλειας Αφύπνισης 

στην οποία εκπέμπει έκαστος. Ο Ιπερρεαλισμός στην Ποίηση ίσως ανέκαθεν 

ήταν εκείνο το Παράλληλο Κβαντισμένο Σύμπαν μέσα μας,

η Αληθινή Πνευματική Εμπειρία που παλεύει να μεταφραστεί 

σε 3διάστατο κώδικα - σε λέξεις.

Πηγή

Andromeda Galaktica

Φίλις Χρυσού