Ποίημα των Ινκας

'' Πού είσαι εσύ , που μου 'χεις κλέψει την ψυχή;

Που είσαι κυρίαρχε της καρδιάς μου;

Ποιος, χωρίς οίκτο , έσβησε το μονοπάτι σου;

Ούτ' ένα δάκρυ δεν υπάρχει πια στα μάτια μου,

Εξαντλήθηκαν-

Μονάχα η ηχώ στον πόνο μου αποκρίνεται.

Και το αίμα μου,

σταλαγματιά σταλαγματιά στερεύει.

Έλα, ας τρέξουμε κι οι δυο μαζί, χέρι με χέρι,

Ξοπίσω απ' τη ζωή,

Την ευτυχία ακολουθώντας.

Κι ας επιστρέψουμε στη γη πάλι θνητοί ''

{Ποίημα των Ινκας}