Rabindranath Tagore - Λωτός

Την ημέρα που άνθισε ο λωτός, αλίμονο, 

το μυαλό μου ήταν αφηρημένο,

και δεν το ήξερα.

Το καλάθι μου ήταν άδειο 

και το λουλούδι παρέμεινε απαρατήρητο.

Μόνο τώρα που έπεσε πάλι μια θλίψη επάνω μου, 

ξεκίνησα από το όνειρό μου

και αισθάνθηκα τη γλυκιά έκσταση 

ενός παράξενου αρώματος στο νοτιά.

Εκείνη η ασαφής γλυκύτητα.. έκανε 

την καρδιά μου να πονέσει από νοσταλγία

και μου φάνηκε πως ήταν... 

η ανυπόμονη πνοή του καλοκαιριού

που έ ψ α χ ν ε... την ολοκλήρωσή της.

Τότε δεν ήξερα πως ήταν τόσο κοντά, 

πως ήταν δικιά μου, και πως.. 

αυτή η τέλεια γλυκύτητα.. είχε ανθίσει 

στο  β ά θ ο ς... της ίδιας της καρδιάς μου.

Rabindranath Tagore