🎙️ Travellers Radio Feed
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα rock ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα rock ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2025

Chris Dreja – Ο αφανής αρχιτέκτονας του βρετανικού rock

 
Ο Chris Dreja ήταν ένας από τους ιδρυτικά μέλη των The Yardbirds, της θρυλικής βρετανικής μπάντας που αποτέλεσε προθάλαμο για μερικούς από τους σπουδαιότερους κιθαρίστες στην ιστορία της rock, όπως ο Eric Clapton, ο Jeff Beck και ο Jimmy Page. Αν και ο Dreja δεν έγινε ποτέ τόσο διάσημος όσο οι παραπάνω, η συμβολή του στο συγκρότημα ήταν καθοριστική, τόσο ως ρυθμικός κιθαρίστας όσο και ως μπασίστας στα μεταγενέστερα στάδια της μπάντας.

Γεννήθηκε το 1945 στο Λονδίνο.

Ήταν μέλος των Yardbirds από την ίδρυσή τους το 1963 έως τη διάλυσή τους το 1968.

Μετά την αποχώρηση του Clapton, ο Dreja συνέχισε να παίζει ρυθμική κιθάρα, ενώ αργότερα μετακινήθηκε στο μπάσο όταν ο Jimmy Page ανέλαβε την κιθάρα.

Ήταν παρών σε κομβικά άλμπουμ όπως το Roger the Engineer (1966), και συμμετείχε σε ηχογραφήσεις που επηρέασαν βαθιά το blues rock και το psychedelic rock.

Μετά τη διάλυση των Yardbirds, ασχολήθηκε με τη φωτογραφία, και μάλιστα είναι ο δημιουργός της διάσημης φωτογραφίας του πρώτου άλμπουμ των Led Zeppelin.

O Chris Dreja έφυγε από τη ζωή λίγο πριν συμπληρώσει τα 80 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του μια διακριτική αλλά βαθιά επιδραστική κληρονομιά. Ήταν ένας αφανής ήρωας της rock, που συνέβαλε στη γέννηση ενός μουσικού κινήματος και στην ανάδειξη θρύλων.
Ο Chris Dreja ήταν ένας αφανής ήρωας της rock: μουσικός με συνέπεια, καλλιτέχνης και προσωπικότητα που στήριξε την εξέλιξη του είδους χωρίς να επιδιώξει τα φώτα της δημοσιότητας.

Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.

Share:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence