Μια φθινοπωρινή μπαλάντα γεμάτη νοσταλγία, ωριμότητα και μουσική ηρεμία από τον θρύλο της αμερικανικής folk.
Το τραγούδι “October Road” κυκλοφόρησε στις 30 Ιουλίου 2002 ως μέρος του ομώνυμου άλμπουμ του James Taylor, το οποίο ακολούθησε λίγες μέρες αργότερα, στις 6 Αυγούστου 2002. Το άλμπουμ σηματοδότησε την επιστροφή του Taylor στη δισκογραφία μετά από πέντε χρόνια, και αποτελεί ένα από τα πιο ώριμα και στοχαστικά έργα του. Ο James Taylor, εμβληματική μορφή της αμερικανικής folk-rock σκηνής, με καριέρα που ξεκινά από τα τέλη της δεκαετίας του ’60, παραμένει πιστός στον ακουστικό, συναισθηματικό και λυρικό χαρακτήρα που τον καθιέρωσε. Το October Road είναι γεμάτο από ήσυχες μπαλάντες, ζεστές ενορχηστρώσεις και στοχαστικούς στίχους, με το ομώνυμο κομμάτι να ξεχωρίζει ως μουσική επιστροφή σε γνώριμα μονοπάτια.
Το “October Road” είναι το τραγούδι που δίνει τον τίτλο στο άλμπουμ του James Taylor και λειτουργεί σαν μουσική επιστροφή σε γνώριμα μονοπάτια. Με απλή ενορχήστρωση, ακουστική κιθάρα, πιάνο και διακριτικά έγχορδα, ο Taylor χτίζει μια ατμόσφαιρα φθινοπωρινής ηρεμίας.
Οι στίχοι μιλούν για την επιστροφή σε μέρη που αγαπήσαμε, για την αναζήτηση του οικείου, και για τη διαδρομή της ζωής που μας φέρνει πίσω εκεί που ξεκινήσαμε..
Ακούς το Travellers Radio – ένα blog που αγαπά τον ήχο όσο και τις λέξεις. Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα.
Το δεύτερο σινγκλ από το δεύτερο άλμπουμ του James Taylor ,σε ένα τραγούδι που αφορούσε πολλά περιστατικά κατά την πρώιμη δισκογραφική του καριέρα.
Περιγράφει τον αγώνα του Taylor να ξεπεράσει τον εθισμό στα ναρκωτικά και την κατάθλιψη, ενώ αφορούσε και τη βαθιά του κατάθλιψη μετά την αποτυχία του συγκροτήματός του The Flying Machine ("Sweet dreams and Flying Machines in pieces on the ground").
Η Carole King έπαιξε πιάνο στο τραγούδι και αργότερα είπε ότι το τραγούδι της «You've Got a Friend» ήταν μια απάντηση στη φράση «I’ve seen lonely times when I could not find a friend».
Το " Fire and Rain " είναι ένα τραγούδι που γράφτηκε και ερμηνεύτηκε από τον Αμερικανό τραγουδιστή και τραγουδοποιό James Taylor , που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1970 από την Warner Bros. Records ως το δεύτερο σινγκλ από το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του Taylor, Sweet Baby James . Το τραγούδι ακολουθεί την αντίδραση του Taylor στην αυτοκτονία της Suzanne Schnerr, μιας παιδικής φίλης, και τις εμπειρίες του με τον εθισμό στα ναρκωτικά. Μετά την κυκλοφορία του, το "Fire and Rain" έφτασε στο νούμερο δύο στο τσαρτ RPM του Canada Top Singles και No 3 στο Billboard Hot 100 .
Αν υπάρχει ένας μήνας που έχει εμπνεύσει αμέτρητα τραγούδια, είναι ο Σεπτέμβριος. Είτε πρόκειται για το γλυκόπικρο αντίο στο καλοκαίρι, για το καλωσόρισμα της δροσερής αύρας του φθινοπώρου, είτε απλώς για τη νοσταλγία που φέρνουν οι εποχές που αλλάζουν. Η μουσική και ο Σεπτέμβριος πάνε χέρι-χέρι.
Κυκλοφόρησε: 2002
Well, the sun's not so hot in the sky today
Won't you lie down here right now in this September grass?
Won't you lie down with me now, September Grass
Το «September Grass» του James Taylor είναι μια απαλή, ωδή στις απλές απολαύσεις της ζωής καθώς το καλοκαίρι πέφτει στο φθινόπωρο. Κυκλοφόρησε το 2002, και αποτυπώνει την ουσία των πρώτων ημερών του Σεπτεμβρίου, όπου η ζεστασιά του ήλιου παραμένει λίγο περισσότερο και το γρασίδι εξακολουθεί να κρατά το ζωντανό πράσινο του καλοκαιριού. Η φωνή του Taylor, πλούσια και γλυκιά, συνδυάζεται τέλεια με την ακουστική μελωδία του τραγουδιού.
Είναι μια υπενθύμιση για να απολαμβάνουμε τις μικρές στιγμές και να βρίσκουμε χαρά στην απλή, φυσική ομορφιά που μας περιβάλλει.
Ο James Taylor έγραψε αυτό το τραγούδι στοχαζόμενος το πέρασμα του χρόνου και τη φευγαλέα φύση του καλοκαιριού.
Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική.
Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα.
Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.
Οι Eagles ήταν ένα από τα βασικά γκρουπ που καθόρισαν τον ήχο της δεκαετίας του '70. Οι αρμονίες και ο ήχος της country rock αιχμαλώτισ...
Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα
Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.
— Σταύρος Σταυρόπουλος
Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.
Η Ροκ Είναι Τούτο
Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.
Henry David Thoreau
«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»
Alexis Korner
«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»
Robert Fripp
«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»
Alan Watts
“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”
Always Somewhere ॐ Travelling through sound & silence