Νικόλας Άσιμος Venceremos

Αποκομμένος απ’ όλους κι απ’ όλα
σε μαγεμένη τροχιά
πήρα το δρόμο να φύγω, μα ήρθα
τίποτα δε μ’ ακουμπά
στον παράξενό μου χρόνο

Ξέρουμε πως είναι ψέμα
μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα
να σ’ αγκαλιάσω, να μ’ αγκαλιάσεις
να ξεγελιέσαι, να ξεγελιέμαι
να σ’ αγαπήσω, να μ’ αγαπήσεις
έστω για λίγο, για τοσοδούλι
Σα ζευγαρώνουν δυο βεγγαλικά
μοιάζουν με μηνύματα τηλεπαθητικά
στων προσώπων μας τις ζάρες

Με δίχως σημαίες και δίχως ιδέες
δίχως καβάτζα καμιά
ντύθηκε η μέρα τα γούστα της νύχτας
και η ψυχή μου πηδά
στου απέραντου την ψύχρα

Θες ν’ αγγίξεις την αλήθεια
για βγες απ’ έξω, απ’ τη συνήθεια
σύρε κι έλα να με λούσεις
κι ας είμαι της καθαρευούσης
να σ’ αγκαλιάσω, να μ’ αγκαλιάσεις
έστω για λίγο, για τοσοδούλι

Δρεπανηφόρα άρματα περνάν
στις τσιμεντουπόλεις του θανάτου το συμβάν
ασυγκίνητο σ’ αφήνει

Σου ξαναδίνω το είναι μου τώρα
θωρακισμένε καιρέ
με μια σκληρή, παγερή τρυφεράδα
σε πλησιάζω, μωρέ
μα αυταπάτες πια δεν έχω

Ξέρουμε πως είναι ψέμα
μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα
δες θα φτιάχνουμε στιχάκια
να περπατάν σαν καβουράκια
πλάγια κι ακριβά τα χάδια
φως αχνό μες στα σκοτάδια
Μ’ ένα μου πήδο θα σε ξαναβρώ
στο μαγκανοπήγαδο της ήττας μου περνώ
Venceremos, venceremos

Read More

Θέλεις να πατάς σταθερά

Θέλεις να πατάς σταθερά

Σ' αρέσουν οι ρηχές θάλασσες

Σ' αρέσει να γυρνάς τον κόσμο

Αλλά πάντα στα ρηχά

Εμένα μ' αρέσουν οι βαθειές θάλασσες

Κι ας μη γυρνώ τον κόσμο

Κι ας με νομίζεις κολλημένο

στο ίδιο αυτό σημείο.

Δεν υπάρχει σύμπαν

Υπάρχουν μόνο στιγμές

Συμπαντικές στιγμές

Αν φτάσεις στην ακινησία

Μπορείς παντού να ταξιδέψεις

Γι' αυτό το ξέχασες που σούλεγα

μωρό μου εκείνο το πρωινό

δίπλα στην σκάλα. Πως η ζωή

κι ο θάνατος δεν είναι θέμα περιβάλλοντος.

Είναι θέμα αντοχής στην ίδια γραμμή πλεύσης.

Εγώ δε χρειάζομαι τον κόσμο

Κακώς έχεις νομίσει

Για μένα δεν υπάρχει κόσμος

Χρειάζομαι απλά να δημιουργήσω κόσμους.

Νικόλας Άσιμος

Read More

Νικόλας Άσιμος

-Δεν έδωσα σε άλλον

τα κλειδιά

ούτε του σπιτιού μου

ούτε της καρδιάς μου.

Αρνήθηκες να τα πάρεις

Φοβήθηκες μήπως

σου ξεκλειδώσω

τη δική σου

καρδιά....

Read More

Νικόλας Άσιμος Σαν σήμερα, το 1988, έφυγε από τη ζωή.

Ανθρώπους ψάχνουμε όχι ιδεολογίες.... Ανθρώπους να χουν θάρρος, αγάπη, καλοσύνη. Ανθρώπους που δεν είναι ψεύτες, ρηχοί και βολεμένοι και ξέρουν να δίνουνε, όχι να ρουφάν και να εκμεταλλεύονται τους γύρω.

Ανθρώπους έστω με καρδιά. Ας είναι δικηγόροι, παπάδες και αστυνόμοι... Αρκεί να έχουν τόλμη να κρατήσουν ένα λόγο και να πούνε την αλήθεια...

(Ν. Άσιμος)

Read More