Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λουδοβίκος των Ανωγείων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λουδοβίκος των Ανωγείων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2017
Συλλογιζόταν μια σταγόνα καθώς έπεφτε από τα σύννεφα
Συλλογιζόταν μια σταγόνα καθώς έπεφτε από τα σύννεφα
«Άραγε που θα πέσω?
αν πέσω στη θάλασσα , σε τόσα εκατομμύρια σταγόνες, κανείς δεν θα καταλάβει ότι ήρθα. Αν πάλι πέσω στην ξηρά, στο χώμα ή την πέτρα, θα χαθώ. Αν είχα την τύχη να πέσω πάνω σ ένα φύλλο κόκκινου , κίτρινου , μπλε, άσπρου, μοβ λουλουδιού και να μείνω εκεί σα φωτεινή στιγμή… Αυτό θα ήταν το καλύτερο!»
Έκλεισε τα μάτια της και προσευχήθηκε. Σε λίγο νιώθει να κυλάει από την άκρη των χειλιών ενός γέροντα που ασάλευτος κοίταζε τα μοβ, τα άσπρα, τα κόκκινα, τα μπλε λουλούδια του.
Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015
Εκείνος όλο έφευγε
Η καλαμιά αγαπούσε τον άνεμο. Εκείνος όλο έφευγε. Κάποτε γύρισε κουρασμένος και αδύναμος χαράματα. – Πού ήσουν κι εγώ σε περίμενα; Θα μπερδεύτηκες πάλι στα μαλλιά της μικρής ή στην απλώστρα της με τα ασπρόρουχα. Ή μήπως φοβήθηκες τη βροχή και κρύφτηκες; Θα μου άρεσε να σε είχαν κρατήσει οι ερωτευμένοι και οι γέροντες για τον αναστεναγμό τους, μα δε θα μ” άρεσε η μαγεύτρα η θάλασσα να σ” έχει πάρει κι εγώ να περιμένω. Ο άνεμος δε μίλησε. Πλησίασε μόνο και σε ένα τρύπιο καλάμι της καλαμιάς φύσηξε μια μελωδία με παράπονο. Έτσι γεννήθηκε η φλογέρα.
Λουδοβίκος των Ανωγείων
ithaque.gr
Λουδοβίκος των Ανωγείων
ithaque.gr
Πέμπτη 9 Απριλίου 2015
Λουδοβίκος Των Ανωγείων-Μέρυλ(Στις Λίμνες Των Ματιών Σου)
Σαν ήσουνα κοντά μου
δεν είχα τι να πω
τώρα που ζεις μακριά μου
νιώθω να σου μιλώ.
...Η μοναξιά με βλέπει
και μου χαμογελά
πως γίνεται η αγάπη
κι αργεί κάθε φορά.
Για ό,τι έχει γίνει
πες μου αν φταίω εγώ
στις λίμνες των ματιών σου
να πέσω να πνιγώ.
Αν κάποτε θελήσεις
πίσω να ξαναρθείς
άσπρα χαλίκια ρίχνε
στο δρόμο μη χαθείς.
δεν είχα τι να πω
τώρα που ζεις μακριά μου
νιώθω να σου μιλώ.
...Η μοναξιά με βλέπει
και μου χαμογελά
πως γίνεται η αγάπη
κι αργεί κάθε φορά.
Για ό,τι έχει γίνει
πες μου αν φταίω εγώ
στις λίμνες των ματιών σου
να πέσω να πνιγώ.
Αν κάποτε θελήσεις
πίσω να ξαναρθείς
άσπρα χαλίκια ρίχνε
στο δρόμο μη χαθείς.
Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2015
Ottaviano Emilia & Λουδοβίκος των Ανωγείων - Το Δέντρο και ο Άνεμος (L' Albero e ilvento)
Δημήτρης KarmaΙανουαρίου 06, 2015Ελληνική Μουσική, Λουδοβίκος των Ανωγείων, Ottaviano Emilia
Δεν υπάρχουν σχόλια
είμαι ένα δέντρο
με πράσινα δάκρυα
είμαι ένα δέντρο
που δεν ονειρεύεται
είμαι ένα δέντρο
που ταξιδεύει
χτες τ' όμορφο φεγγάρι
αποκοιμήθηκε
ανάμεσα στα κλαδιά μου
χτες νύχτα το φεγγάρι
αποκοιμήθηκε
ανάμεσα στα κλαδιά μου
Την αυγή ήρθε ένας άνεμος απ' τα βουνά
Μα εγώ είμαι ένας άνεμος
κι αύριο φεύγω
αέρινε άγγελε
μη φεύγεις
Mα εγώ είμαι ένας άνεμος
ήρθα και φεύγω
μα αέρινε άγγελε
μη φεύγεις
μα αν το θέλεις
σου εύχομαι καλό ταξίδι
Λουδοβίκος των Ανωγείων
με πράσινα δάκρυα
είμαι ένα δέντρο
που δεν ονειρεύεται
είμαι ένα δέντρο
που ταξιδεύει
χτες τ' όμορφο φεγγάρι
αποκοιμήθηκε
ανάμεσα στα κλαδιά μου
χτες νύχτα το φεγγάρι
αποκοιμήθηκε
ανάμεσα στα κλαδιά μου
Την αυγή ήρθε ένας άνεμος απ' τα βουνά
Μα εγώ είμαι ένας άνεμος
κι αύριο φεύγω
αέρινε άγγελε
μη φεύγεις
Mα εγώ είμαι ένας άνεμος
ήρθα και φεύγω
μα αέρινε άγγελε
μη φεύγεις
μα αν το θέλεις
σου εύχομαι καλό ταξίδι
Λουδοβίκος των Ανωγείων









