🎙️ Travellers Radio Feed

Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2020

Porcupine Tree - The Sky Moves Sideways (Phase One)

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ PORCUPINE TREE..
O ιδρυτής και παράλληλα άνθρωπος-ορχήστρα, αρχικά, των Porcupine Tree, Steven Wilson, ρίχνει το 1991, ένα τεράστιο «βράχο», ταράσσοντας ακόμη πιο πολύ τα νερά, στην ήδη ταραγμένη θάλασσα της τότε βρεταννικής σκηνής, με το σχεδόν προσωπικό άλμπουμ "On The Sunday Of Life".Το 1995 κυκλοφορεί κατά τη γνώμη μου ο καλύτερος δίσκος των Porcupine Tree, το "The Sky Moves Sideways", ένας από τους κλασσικούς πλέον δίσκους του βρετανικού underground.


Porcupine Tree
Steven Wilson: vocals, guitar; keyboards, tapes, programming and mix engineer
Colin Edwin: bass
Richard Barbieri: keyboards; electronics, programming
Chris Maitland: drums
Ricky Edwards: additional percussion
Theo Travis: flute on "The Sky Moves Sideways Phase 1"
Suzanne J. Barbieri: vocals on "The Sky Moves Sideways Phase 2"
Gavin Harrison – drums on "Dislocated Day" and "Moon Touches Your Shoulder" (2004 expanded remaster only)


We lost the skyline
We stepped right off the map
Drifted in to blank space
And let the clocks relapse

We laughed the rain down
Slow burn on the lawn
Ghosts across the lawn
Swallowed up the storm

Sometimes I feel like a fist
Sometimes I am the colour of air
Sometimes it's only afterwards
I find that I'm not there

In the dream dusk
We walked beside the lake
We watched the sky move sideways
And heard the evening break

Sometimes I feel like a fist
Sometimes I am the colour of air
Sometimes it's only afterwards
I find that I'm not there

Share:

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence