🎙️ Travellers Radio Feed

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2019

Ο Αλέφαντος για το δίλημμα Nirvana ή Guns 'n' Roses

Κατό φορές τους τα 'χω πει, κατό φορές, Γκαζερόουζι συγκροτήματα δεν υπάρχουν, σχολάσανε αυτοί, σχολάσανε, με τις κορδέλες, τα τέτοια, τα μαλλιά, πάνε αυτά τώρα, ποιος Σλας; ΠΟΙΟΣ ΣΛΑΣ; Παίχτης Σλας δεν υπάρχει, ξεχασέ τονα, τελειώσανε αυτοί οι κιθαρίστες, παγκοσμίως, βαριά κορμιά, αργοί, 20 λεπτά το σόλο, μέχρι να αρχινίσει να παίζει, ο Κομπαίη έχει πει το 'Τι σπίρι' πέντε φορές και φεύγει για την έχτη, πού πας; Πού πας; Εδώ ο Αλέφαντος σου μιλάει, ποιος σου μιλάει, τα δημοσιογραφάκια όλα, το Μεταχάμερ οι προφέσορες;

Αυτός ξέρεις για τι είναι; Αυτός είναι να τον επάρεις να του πεις, έλα δω ξέρω έναν καλό κουρέα στα Πετράλωνα, πάρε και τον Κωφίδη μαζί να πα να γίνετε αθρώποι, μου 'χετε φτάσει 60 χρονώ και είστε ακόμα με το ίδιο πέτσινο απ' τον Αρμούτη στο Μοναστηράκι, μ' αυτό κυκλοφοράτε. Θα σκάσετε ρε, ΘΑ ΣΚΑΣΕΤΕ ΡΕ, χειμώνα καλοκαίρι με ένα πέτσινο. Κοντομάνικα εδώ, ωραία, αέρινα, δυνατά, σε πάω γω αγοράσεις, να γίνεις μάγκας, ΜΑΓΚΑΣ, που μου 'χετε μάθει όλοι στα έτσι, στα αυτά, τι λέτε ρε; ΤΙ ΛΕΤΕ ΡΕ;

Λοιπόν.

Έπειτα, έχε υπόψη ότι όλοι αυτοί εκεί οι πώς τους λένε οι Γκαζερόουζι όλο κλαίνε, τι μπάλα να παίξουνε, έτσι είναι η μπάλα; Και "μην κλαις" και "μην κλαις", τι είναι αυτά ρε; ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΡΕ; Δεν ντρεπόσαστε λίγο μωρέ, ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΣΑΣΤΕ; Έτσι θα παίξεις μπάλα μωρέ, με τα κλάματα; Και μόλις μπαίνει ο Νοέμβρης και αρχίζουν τα κρύα και οι βροχές και τα τέτοια, ξανά τα ίδια, και πού να βγω να παίξω, κολντ νοβεμπερέη και τέτοια. Και έχεις τώρα τον Σινατρα, παιχταράς, ΠΑΙΧΤΑΡΑΣ, άστο σου λέω, απίθανος, εδώ τον Αλέφαντο να ακούς, έχεις τον Σινάτρα με βροχές, δεν καταλάβαινε τίποτα, με χιόνια, "λέτι σνόου, λέτι σνόου", έπαιζε παντού, πόδια κανόνια, δαίμονας, ΔΑΙΜΟΝΑΣ, άστο τώρα, τι να λέμε τώρα, παραμύθια; ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ;

Λοιπόν.

Σου λέω το Σινάτρα γιατί να καταλάβεις δηλαδή ότι και ο Κομπαίη δηλαδή τι ήτανε, μάη γουέη ήτανε, ό, τι ήθελε έκανε, έπαιρνε τα μωρά, σου λεγε τι είσαι σύ; Αγόρι; Έφυγες, γεια σου, βούτα στην πισίνα, κολύμπα να φωτογραφίσουμε και το τσουτσούνι σου, κυνήγα το χιλιάρικο, και γεια σου. Ποιος τα κάνει αυτά; Ποιος τα κάνει αυτά, εδώ ντόμπρα, να μου πεις εσύ εμένανε; Έτσι πέταγα και εγώ μπιφτέκια στον Καρπετόπουλο και τον άλλονε τον πως τον λένε τον Πανούτση τότε στο Πανελλήνιο, τα πέταγα μέσα στην πισίνα, "κολύμπα ρε" τους έλεγα, "ΚΟΛΥΜΠΑ ΡΕ" και πέφτανε μέσα στην πισίνα να προλάβουν τα μπιφτέκια να τα φάνε πριν να λιώσουνε, εδώ τι σου λέει ο Αλέφαντος, να τον ακούς τι σου λέει, ο Αλέφαντος λέει αλήθεια, στα χέρια τους λιώνανε τα μπιφτέκια, δέκα μέρες νηστικοί είχανε.


Σου λεγε μετά ο Κομπαίη "έλα όπως είσαι", τον άκουγες εσύ, το 'τρωγες το παραμύθι, πήγαινες, καλώς τα παιδιά, ΚΑΛΩΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, ή εσύ ή μπάλα θα περάσεις, δεν έχει και οι δύο, ή ο ένας ή ο άλλος και δυο μαζί τελειώσατε, γεια σας, έφυγες, διάλεξε, ή τη μπάλα ή θα πάρεις το πόδι σπίτι σου, τι να λέμε τώρα. Πίεση, ταχύτητα, τα πάντα όλα, άμυνα φρούριο ο Κομπαίη, γεια σας, ΓΕΙΑ ΣΑΣ, τράβα πιάστονα τώρα, πούντονα; ΠΟΥΝΤΟΝΑ;

Και "καλώς ήρθατε στη ζούγκλα" και στη ζούγκλα, ποια ζούγκλα ρε Αξερόου; ΠΟΙΑ ΖΟΥΓΚΛΑ ΡΕ ΕΔΩ Ο ΑΛΕΦΑΝΤΟΣ ΣΕ ΡΩΤΑΕΙ, έτσι είναι η ζούγκλα; ΈΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΟΥΓΚΛΑ; Νανανανά νιζ και νανανανά νιζ. Ποια νιζ; ΠΟΙΑ ΝΙΖ ΡΕ ΑΞΕΡΟΟΥ; ΣΕ ΡΩΤΑΩ, ΠΟΙΑ; Να 'ρχοσουνα Νίκαια  να δεις ζούγκλα το '91, να δεις Νταραγκλίτσα, Γρίμπυλλα, Καπαγερίδη μπροστά, Ουσταμπασίδη, Μπαρμπολούτσι, γίγαντας, φοβερός, ΦΟΒΕΡΟΣ, άστο δεν πιανότανε, γκολτζής μεγάλος, κατό φορές σας τα 'χω πει... Σου πω εγώ ζούγκλα, 5-1 το Αιγάλεω στη Νίκαια, στα σίδερα απάνω ανέβηκα, ΣΤΑ ΣΙΔΕΡΑ ΑΠΑΝΩ, δεν πατήσανε περιοχή, ναρκοπέδιο να ήτανε, πιο πολλές φορές θα είχαν πατήσει μέσα, τι να λέμε τώρα; Παραμύθια; Εδώ ο Αλέφαντος στο λέει υπεύτυνα.

Υπεύτυνα στο λέω γω.

Λοιπόν.

Καταλαβαίνει ο κόσμος, δεν είναι κορόδο, ξέρω που λέω, έβγαλε ο Κομπαίη το Νερβερμάιν, φύγανε όλοι Β' Εθνική αυτόματα, άλλαξε όλο το ποδόσφαιρο σε μια νύχτα, κάτι μαλλιάδες κάτι σκιντ ρόου κάτι τέτοιους τους έστειλε να παίζουν με τα Άσπρα Χώματα, μπαράζ για άνοδο με τον Οδυσσέα Κορδελιού, τι να λέμε τώρα.

Έτσι είναι, ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ, έπειτα δες και το άλλο, δες και τις διασκευές... διασκευάρες οι Νιρβάνα, άστο δεν παίζονταν, διασκευάρες, πήρε το 'Δε μαν χου σολ δε γουόρ', κατό κατομμύρια δίσκοι, χάλασε τον κόσμο όλο, για δικό τους το περάσανε όλοι, ποιος Μπάουη; ΠΟΙΟΣ ΜΠΑΟΥΗ; Πήρανε οι άλλοι το 'Λιβ ε λετ ντάη' απ' τον Τζέμη Μποντ, τα έργα αυτά που κάναμε τότε σκασιαρχεία να πάμε να τα δούμε με Ρότζερ Μουρ, γίγαντας, απίθανος, με Σιν Κόνερι, φοβερές ταινίες, απίθανες, να πάτε όλοι να τις δείτε, Δόκτορ Νο, Χρυσοδάχτυλοι, τρομεροί, πήρανε το 'Λιβ ε λετ ντάη' και το σφάξανε, ΤΟ ΣΦΑΞΑΝΕ... Τι 'Λιβ εντ λετ ντάη' ρε Γκαζερόουζι, δεν έζησε κανείς, όλοι πεθάνανε, άστο δεν κάνεις, γρήγορα έμπα στ' αμάξι, πάμε Νεμέα κάτω, να πατήσεις σταφύλια, έχουμε τρύγο. Για αυτά είσαι ρε Άξερόου, ΓΙ' ΑΥΤΑ ΕΙΣΑΙ.

Λοιπόν.
Κώστας Μανιάτης
 Πάντως είτε γουστάρεις περισσότερο Guns 'n' Roses είτε Nirvana, στον Travellers Web Radio δεν θα έχεις τέτοια διλήμματα. Θα τους τιμήσουμε και τους δύο.
Share:

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Μοιράσου τις σκέψεις σου για τη μουσική – κάθε άποψη προσθέτει στο ταξίδι μας.
Έχεις προτάσεις; Κομμάτια που αγαπάς;
γράψε μας τι σκέφτεσαι!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαμηλώστε την ένταση του player αν δεν θέλετε να ακούγεται η μουσική. Ο player θα συνεχίσει να παίζει χωρίς ήχο κάθε φορά που θα μπαίνετε στη σελίδα. Αν θέλετε να ακούσετε, απλώς ανεβάστε την ένταση.

Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα

Η ακινησία είναι θάνατος. Στάση ζωής.
Το τέλος μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.
Πριν χαθούμε. Λίγο ροκ ακόμα πριν μας αγκαλιάσει οριστικά το φως.
Η μουσική είναι μονάδα μέτρησης για μας.
Ο πόνος περικλείει ελευθερία.
Όνειρα που καίγονται σαν κεριά, αφήνοντας σημάδια στα χέρια.
Χαρίζει σιωπές. Μας κάνει πιο δυνατούς.
Στο φόβο του ταξιδιού κρύβεται η συνέχεια.
Η συλλογή των κομματιών μας.
Αυτό το ροκ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Όλα είναι δρόμος.

— Σταύρος Σταυρόπουλος

Η μουσική είναι δική μας.
Είναι εμείς.
Και όπως εμείς, είναι πάντα εδώ.
Μας περιβάλλει σαν τα άπειρα σωματίδια της ζωής.
Δεν φαίνεται.
Μόνο νιώθεται.
Όπως η ζωή.

Η Ροκ Είναι Τούτο

Πέτρα που κυλάει,
ανατρέπει, αμφισβητεί,
δεν πείθεται και δε σταματάει,
κόντρα στα κρατούντα,
κόντρα σε όσα οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Henry David Thoreau

«Όταν ακούω μουσική,
Δεν νιώθω κανέναν κίνδυνο.
Είμαι άτρωτος.
Δεν βλέπω εχθρό.
Είμαι συγγενής με τους παλαιότερους χρόνους και με τους νεότερους.»

Alexis Korner

«Σε όλη μου τη ζωή πρέπει να υπέφερα από βαριά σχιζοφρένεια.
Ο ένας μου εαυτός, αυτός που ακούει ό,τι δεν μπορεί να παίξει ο άλλος,
είναι αυτός που κυριαρχεί...»

Robert Fripp

«Η μουσική είναι το κρασί
που γεμίζει το φλιτζάνι της σιωπής.»

Alan Watts

“When we dance, the journey itself is the point,
as when we play music the playing itself is the point.
And exactly the same thing is true in meditation.
Meditation is the discovery that the point of life
is always arrived at in the immediate moment.”

Always Somewhere ॐ
Travelling through sound & silence