Ορφικός Ύμνος Άστρων

Ἄστρων οὐρανίων
ἱερὸν σέλας ἐκπροκαλοῦμαι
εὐιέροις φωναῖσι κικλήσκων δαίμονας ἁγνούς.
[Ω] Ἀστέρες οὐράνιοι,
Νυκτὸς φίλα τέκνα μελαίνης,
ἐγκυκλίοις δίναισι † περιθρόνια κυκλέοντες.
ἀνταυγεῖς, πυρόεντες, ἀεὶ γενετῆρες ἁπάντων,
μοιρίδιοι, πάσης μοίρης σημάντορες ὄντες,
θνητῶν ἀνθρώπων θείαν διέποντες ἀταρπόν,
ἑπταφαεῖς ζώνας ἐφορώμενοι, ἠερόπλαγκτοι,
οὐράνιοι χθόνιοί τε, πυρίδρομοι, αἰὲν ἀτειρεῖς,
αὐγάζοντες ἀεὶ νυκτὸς ζοφοειδέα πέπλον,
μαρμαρυγαῖς στίλβοντες*, ἐύφρονες ἐννύχιοί τε·
ἔλθετ᾽ ἐπ᾽ εὐιέρου τελετῆς πολυΐστορας ἄθλους
ἐσθλὸν ἐπ᾽ εὐδόξοις ἔργοις δρόμον ἐκτελέοντες. 

Ἀστρων ουρανίων 
ιερόν Φως επικαλούμαι, 
με καλίερες φωνές απευθύνω πρόσκλησι προς αυτά τα αγνά πνεύματα. 
Ω Άστέρες ουράνιοι, 
της μελανής Νυκτός αγαπημένα τέκνα, 
πού κυκλικά περιστρέφεστε με δίνη γύρω από τον θρόνον,.
Ανταυγείς, πύρινοι, πού είσθε αιωνίως οι γεννήτορες των πάντων, 
Εσεις είσθε oι μοιράζοντες των μοιρών, όντες σημάντορες κάθε μοιρας·
εσεις των θνητών ανθρώπων διέπετε την θεϊκήν πορείαν, 
εσεις που φέρεστε σε επταφωτισμένες ζώνες καί περιπλανάσθε εις τον αιθέρα· 
ουράνιοι καί χθόνιοι, πού έχετε πύρινη διαδρομή, πάντοτε ακατάβλητοι· 
καί καταυγάζετε (φωτίζετε) πάντοτε τον ζοφερό πέπλον της νυκτός,
καί πάντοτε στιλβακτινοβολείτε με μαρμαρυγή, καί είσθε γεμάτοι από χαράν καί ως νυκτερινοί·
ελάτε, επ’αυτής της ιερής τελετής, εις τους πολυΐστορες άθλους (μόχθους) μας
ώστε επί εσθλού δρόμου εύδοξα έργα να εκτελούμε (ενόδιοι).


English:
Of the heavenly Stars
the Holy light of their aurora I summon,
with worthy pieous voices I address and beseech you, O pure spirits. 
O celestial Stars, 
beloved children of the dark-ink Night, 
who orbicularly you swirl in eddies around the Throne.
Irridescently sheen-bright, fiery-reared, forever you give birth to everything, 
You are the alloters of fates, indeed the substances of every providence in our predestiny; 
You the conditionals that govern mortal humans’ divine course, 
You the ones bearing the seven bright zones on the galaxy, wanderers in the yawn of aether· 
etherial-heavenly and chtonic-earthly in nature, in your igneous path, ever tireless· 
and perennially you cast light down on the dismal darkness of the veil of night,
and forever you shine brilliantly in twinkling shimmer, filled with delightful glee even though night-bound;
come! Enthuse us upon the occasion of this holy ritual, so that our many-troubled toils
put us on a good path and through good-glorious deeds we may execute the maximal.