Ο Άνθρωπος Είναι Όλα

Πραγματικότητα είναι σε γενικές γραμμές τα Φυσικά Περιστατικά, κι Εδώ Περιλαμβάνονται Όλα, Όλα: Ποιος είπε ότι Θεός, Συνείδηση, πνεύμα, νους, ψυχή, ύλη (με ολόκληρο το σύμπαν),είναι πράγματα ξεχωριστά; Αυτό το λέει η ανθρώπινη σκέψη, η «ερμηνεία» που κάνει της Πραγματικότητας, που είναι μια «κατασκευή». Άλλο πράγμα η Πραγματικότητα, άλλο η «ερμηνεία».
Τι είναι ο άνθρωπος; Η Ίδια η Πραγματικότητα, γιατί δεν υπάρχει διαχωρισμός κανένας. Από τη Φύση του ο άνθρωπος είναι Όλα… αλλά στην «συμπεριφορά» του γίνεται κάτι άλλο, ό,τι θέλει, ανόητος, τυφλός, ζώο…
Αν ο άνθρωπος αφήσει την Αληθινή Φύση να τον Καθοδηγήσει, θα τον καθοδηγήσει σωστά, απλά δεν το κάνει.
Ποιος είπε ότι πριν 500.000 χρόνια όταν ανέτειλε η «αυτοσυνείδηση» αυτό το ζώο δεν είχε οράματα, αισθήματα, Αγάπη;. Ήταν Όλα, ακόμα και Αγάπη, αλλά πιο πολύ (οι πιο πολλοί) ήταν μόνο το ζώο.
Η Πραγματικότητα Είναι Αυτό που Είναι κι Είναι, Εδώ, Τώρα, δεν είναι αλλού… Ρέει Συνεχώς, αλλά Κάθε Στιγμή Εκπληρώνει το Σκοπό της. Αυτά περί εξέλιξης, χρόνου, σκοπού της δημιουργίας, πορείας, ολοκλήρωσης του ανθρώπου, είναι όλα «όνειρα» στα πλαίσια της «ερμηνείας» της Πραγματικότητας… δεν ανήκουν στην Πραγματικότητα.
Ο άνθρωπος απλά πρέπει να Συνειδητοποιήσει ότι είναι η Πραγματικότητα, Όλη η Πραγματικότητα, Να Είναι Ένα με Όλα, να Ρέει Μαζί με τη Ζωή, Κάθε Στιγμή, στην Αιωνιότητα… είτε σαν ενσαρκωμένη οντότητα, είτε με όποια άλλη μορφή του δίνει η Ζωή… γιατί Ζωή δεν είναι μόνο η βιολογική ζωή, η Ζωή είναι Ύπαρξη, Κίνηση που Αυτοεκπληρώνεται Κάθε Στιγμή, στην Αιωνιότητα…
Έτσι ούτε η Πραγματικότητα, ούτε ο Άνθρωπος (στη Φύση του) είναι πρόβλημα: Πρόβλημα είναι η «συμπεριφορά» του ανθρώπου, η «ανωριμότητά» του, η «βαρβαρότητά»… Όλα αυτά πηγάζουν από το απλό γεγονός ότι ο άνθρωπος δεν Ζει στην Πραγματικότητα, την Πραγματικότητα, αλλά ζει στο μυαλό του, αυτά που σκέφτεται και κάνει, που δεν τον οδηγούν πουθενά, γιατί εξορισμού ζει «μέσα στο όνειρο».


Κωνσταντίνος Προκοπίου