Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ

Γνώρισα μία Γυναίκα και όρισα τη Γυναίκα.

Πλάσμα υπέρλογης φύσης.

Το πιο ανθεκτικό και γοητευτικό που έχω ζήσει.

Ο πιο γρήγορος νους. Πνεύμα αστραφτερό, που αρκεί να βυθίσεις τα μάτια σου στο βλέμμα της για να σε πείσει.

Λόγος που ρέει σα δροσερό νερό. Κλείνει πληγές. Θεραπεύει και αναψυχεί. Λόγος που αναζητάς να ακούς όπως ο διψασμένος. Που σου επιβάλλει την ευλαβική σιωπή, για να μη χάσεις λέξη. Κάθε λέξη εκεί που πρέπει, όπως πρέπει. Χωρίς αποσιωποιητικά. Χωρίς δεύτερες ερμηνείες. Χωρίς πομπώδεις διατυπώσεις. Διαλέγει την πιο κατάλληλη λέξη, από το οπλοστάσιο του υπέρλαμπρου Πνεύματός της, και σου βάζει τάξη σε όλα τα ανακατεμμένα στην ψυχή σου, με τον πιο ευφυή λακωνικό τρόπο. 

Ομορφιά του λιονταριού. Περήφανη. Δύσκολη. Δυνατή. Σαγηνευτική. Ακαταμάχητη. 

Πάντα νικήτρια. Πάντα πρώτη από όλες.

Μαλλιά σα μετάξι, εβένινα. 

Κορμί δυνατό και περήφανο. Σε καλεί να το κατακτήσεις. 

Δέρμα τρυφερό και ηλεκτρισμένο. 
Άγγιγμα που σε διαπερνά απ' άκρη σ' άκρη. 

Σα μάγισσα αλλοτινών καιρών, που βγαίνει με τη Σελήνη και πετά στον απέραντο ουρανό της.

Γνώρισα τη Γυναίκα, τη φτιαγμένη από τις πιο γοητευτικές αντιθέσεις.

Κατεξοχήν πολεμίστρια. Κατεξοχήν Στρατιώτης. 

Μα και το πιο αέρινο λουλούδι στα χέρια μου.

Ξέρει πώς να ελέγχει τη δύναμή της μπροστά μου.

Ξέρει πώς να με κάνει Βασιλιά, αν και το Βασίλειο, ξέρουμε και οι δυο, πως της ανήκει.

Ξέρει πώς να με βγάζει από το τέλμα, ενεργοποιώντας μόνο τις δικές μου δυνάμεις, γιατί ξέρει πως μόνο έτσι θα μπορούσα να βγω.

Ξέρει πως να με κάνει να νιώθω Κατακτητής της, αν και, ξέρουμε και οι δυο, πως, αν επιθυμεί, διαφεντεύει τον κόσμο όλο.

Με συστήνει στα απόκρυφα του Ουρανού.

Με κάνει κομμάτι της δικής της Πολιτείας, σα να ανήκα πάντα.

Μια Πολιτεία που μου ανήκει.

Είναι η Βασίλισσα της Ζωής και του Θανάτου μου.

Είναι η Γυναίκα που ίσως κάποτε γνώρισε ο Baudelaire, όταν έγραφε: "Υπάρχουν γυναίκες που εμπνέουν την επιθυμία να τις κατακτήσεις και να τις απολαύσεις, αλλά αυτή σου προκαλεί την επιθυμία να αργοπεθαίνεις κάτω από το βλέμμα της"

Να αργοπεθαίνεις και να ανασταίνεσαι.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

πηγη