Να έχεις η να είσαι;

Παρόλη όμως την ασφάλεια που έχουν οι άνθρωποι συνήθως θαυμάζουν εκείνους

που ανοίγουν καινούργια μονοπάτια, που έχουν το κουράγιο να προχωρούν. 
Στην μυθολογία αυτός ο τρόπος ύπαρξης αντιπροσωπεύεται συμβολικά από τον ήρωα. Ήρωες είναι εκείνοι που έχουν το θάρρος να αφήσουν ότι έχουν - τη γη τους, την οικογένεια τους, την περιουσία τους- και να φύγουν όχι χωρίς φόβο αλλά και χωρίς να υποκύπτουν στο φόβο τους.
Στη Βουδιστική παράδοση ο Βούδας είναι ο ήρωας που αφήνει όλη του την περιουσία, όλη τη σιγουριά που υπάρχει στην ινδουιστική θεολογία - τη θέση του, την οικογένεια του- και προχωρά σε μια ζωή πέρα από δεσμεύσεις.
Ο χριστιανός ήρωας είναι ο Ιησούς που δεν είχε τίποτα και -στα μάτια του κόσμου- δεν ήταν τίποτα. Η δράση του όμως βγαίνει μέσα από την πληρότητα που του δίνει η αγάπη του για όλα τα ανθρώπινα πλάσματα.
Υπήρχαν επίσης ο Ηρακλής και ο Οδυσσέας στην αρχαία Ελλάδα που προχωρούν χωρίς να δειλιάζουν μπροστά σε κινδύνους που τους περιμένουν.
Θαυμάζουμε αυτούς τους ήρωες γιατί βαθιά μέσα μας αισθανόμαστε ότι θα θέλαμε να είμαστε σαν κι αυτούς - αν βέβαια μπορούσαμε. Αλλά με το φόβο που έχουμε, πιστεύουμε ότι δεν μπορούμε να γίνουμε έτσι, μόνο οι ήρωες μπορούν.

Έριχ Φρόμ - Να έχεις η να είσαι; -